Κυριακή, 9 Ιουλίου 2017

ΟΙ ΕΞΩ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ.

Εκτός των Ευαγγελίων και της "ΙΟΥΔΑΪΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ" του ΙΩΣΗΠΟΥ
 (ιουδαϊκής πηγής για το Ισραήλ του 1ου αι μΧ),
για την οποιαν θα αναφερθουμε παρακάτω,
αναφορές για την ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΥΠΑΡΞΗ του Ιησού παρέχουν δύο Ρωμαίοι συγγραφείς :
ο ΤΑΚΙΤΟΣ καί ο ΣΟΥΗΤΩΝΙΟΣ.


Πρώτος ο Τάκιτος 
στα "ΧΡΟΝΙΚΑ"/"ANNALES"περί το 117 μΧ, περιγράφοντας την πυρκαγιά της Ρώμης του 64 μΧ επί Νέρωνα,
αναφέρει οτι διώχθηκαν ως αιτιοι του εμπρησμού οι οπαδοί του Χριστού ,ο οποιος ειχε σταυρωθεί στα χρόνια του Τιβέριου απο τον διοικητή της Ιουδαίας Πιλάτο.
(Auctor nominis ejus Christus,Tiberio imperitante ,per procuratorem Pontium Pilatum ,supplicio affectus erat.
ΧΡΟΝΙΚΑ/ANNALES,15,44)



Λίγο αργότερα ,περί το 120 μΧ ο Σουητώνιος ,στο εργο του "ΒΙΟΣ ΤΩΝ ΚΑΙΣΑΡΩΝ"/VITA CAESAR."αναφερει οτι επί Νέρωνος τιμωρήθηκαν - για την περιλάλητη πυρκαγιά που κατέστρεψε την Ρώμη-οι Χριστιανοί (VITA NERONIS 16),
ενώ στα χρόνια του ΚΛΑΥΔΙΟΥ (περί το 50 μΧ) 
εξορίστηκαν από τη Ρώμη οι Ιουδαίοι εξαιτίας των ταραχών 
που ελαβαν χώρα αναμεταξύ τους 
με αφορμή κάποιον CHRESTO :
"Judaeos impulsores Chresto assidue tumultuantes Romae expulsit= εξόρισε τους Ιουδαίους από την Ρώμη επειδή παρακινούμενοι απο τον Χριστο προκαλουσαν συχνά ταραχές."
(VITA CLAUDI.25).

Θυμιζει εντονα η περιγραφή αυτή του Σουητώνιου οσα αναφέρει ο Παύλος στις Επιστολές του ,αλλά και οι Πράξεις των Αποστόλων, για τις ΕΜΦΥΛΙΕΣ ΤΑΡΑΧΕΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΙΟΥΔΑΙΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΜΕΣΣΙΑΝΙΚΗ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ δύο δεκαετίες μετά την Σταύρωση.

Ετσι απο τα παραπάνω συμπεραίνεται οτι γυρω στο 50 μΧ, εχει ξεσπάσει αγριος διχασμός μέσα στην Εβραϊκή κοινότητα της Ρώμης 
σχετικά με το ερώτημα "αν ο Ιησούς ειναι ο Μεσσίας ή οχι ?"
Προφανώς το Κινημα του Ιησου εχει φτάσει απο την Παλαιστινη στη Ρώμη , επιβεβαιώνοντας τα αναφερόμενα απο τον Παύλο και τις Πράξεις .


Ωστόσο η κύρια -και χρονικά εγγύτερη-  εξωχριστιανική πηγή για την ιστορική υπαρξη του Ιησου ειναι οι αναφορες του ΙΩΣΗΠΟΥ.
Αν και το πασιγνωστο αποσπασμα της" Αρχαιολογίας"(18,63-64)
θεωρείται χαλκευμένο απο χριστιανούς αντιγραφεις, 
ωστόσο η θεση του στο κείμενο ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΒΑΠΤΙΣΤΗ δειχνει οτι ΔΕΝ ΤΟ ΣΥΝΕΘΕΣΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΗΔΕΝ ΚΑΠΟΙΟΣ  ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΓΡΑΦΕΑΣ
αλλά πράγματι ΚΑΤΙ ειχε αναφέρει περί Ιησου ο Ιωσηπος ,
 απλώς το συμπλήρωσε κάποιος χριστιανός αντιγραφέας.
(αν το ειχε "εφευρει" εξ ολοκληρου θα το ειχε τοποθετήσει ,ως όφειλε, ΜΕΤΑ την διήγηση περί Βαπτιστή , οχι ΠΡΙΝ.)

Εξάλλου σε άλλο σημειο ο Ιώσηπος κάνει λόγο για τον ΙΑΚΩΒΟ 
ΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟ 
ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ("Ιουδ.Αρχαιολ.,20,200).



Τελειώνοντας σημειώνω οτι 
οι αρχαίες ΕΞΩΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ πηγές  δεν θεωρουν ως σημαντικό πρόσωπο για την εποχή και τα δεδομένα τους  τον Ιησου , 
θεωρώντας τον απλώς ως κάποιον , ταραχοποιό ή οχι , δεν εχει σημασία,
που πάντως 
του αξιξε ΜΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ .
Ουτε περισσότερο , ουτε λιγότερο .


Το οτι η μετέπειτα Ιστορία θα τούς διεψευδε  οικτρά , δεν θα μπορούσαν βεβαίως
να το προβλέψουν,
δεδομένου οτι ο Ιησούς εζησε ΑΣΗΜΟΣ σε μιαν εσχατιά του τοτε πολιτισμένου κοσμου , 
δεν άλλαξε ,εν ζωή με το εργο του 
τα δεδομένα της εποχής του 
οπως ο Αλέξανδρος, 
απλώς ο σπόρος της διδαχής του  
ως περιπλανώμενου Προφήτη, επρόκειτο να συναρπάσει τους ανθρώπους
πολλά χρόνια αργότερα...



ΥΓ .Υπάρχει ενα μεταγενέστερο κείμενο 
ο " ΑΛΗΘΗΣ ΛΟΓΟΣ" του ΚΕΛΣΟΥ (150 μΧ) 
που τον γνωρίζουμε μεσω της απαντησης του Ωριγένη, 
οπου αναφέρεται μια παλιά εβραϊκή "συκοφαντία " (ΤΟΛΕΔΟΘ ΓΙΕΣΟΥΑ=γενεαλογία Ιησου), 
οτι ο Ιησους ηταν εξώγαμο τέκνο 
ενός Ρωμαίου στρατιώτη ονοματι PANTHERA /ΠΑΝΘΗΡΑ, 
απ οπου δήθεν προήλθε το προσωνύμιο " υιος της Παρθένου"εκ του " ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΘΗΡΑ"!

Ολα αυτά ομως αποτελούν επιπλέον αποδείξεις της ΙΣΤΟΡΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ, 
η οποια -ειρήσθω εν πσρόδω- ποτέ δεν αμφισβητήθηκε στην Αρχαιότητα , 
παρά μονο στην συγχρονη εποχή της Νεωτερικότητας.