Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ

Κάθε κείμενο ,ως τέτοιο, χρήζει σαφώς ερμηνείας, εξ ου και η μεγάλη σημασία της Ερμηνευτικής ,από τη Νομική ως την Λογοτεχνία ,Φιλολογία ,Θεολογία.


Ιδιαίτερα τα θρησκευτικά κείμενα του Χριστιανισμού εχουν περάσει 
εδώ και δύο αιώνες 
από την εξαντλητική βάσανο της Ερμηνευτικής ,
αν και εξακολουθουν να "διαβάζονται" από πολλούς .."φονταμενταλιστικά",ως Α-ΧΡΟΝΙΚΑ κείμενα
 χωρίς ΔΗΘΕΝ ουδεμία αντίφαση ..


Ωστόσο στην παρούσα ανάρτηση ενδιαφέρει η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ερμηνευτική των Βιβλικών Κειμένων, οπως παρουσιάζεται από το σχετικό πολυδιαβασμένο πόνημα 
του αείμνηστου καθ.Σ.ΑΓΟΥΡΙΔΗ.


ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΚΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΞΗΣ:

1) ΙΣΤΟΡΙΚΟ-ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ.
Αυτή η μέθοδος εξετάζει τα κείμενα από φιλολογική άποψη
 εξετάζοντας επίσης και το ιστορικό περιβάλλον μέσα στο οποιο προέκυψαν.
(Πχ εξετάζοντας την λέξη "αποσυνάγωγος"
 του 4ου Ευαγγελίου
 -η οποια προέκυψε ως απόφαση της Συναγωγής να αποβάλει τους οπαδούς του Μεσσία Ιησού περί το 85 μΧ-αποκαλύπτεται ο χρόνος συγγραφής του "Κατά Ιωαννην")

2)ΜΟΡΦΟΪΣΤΟΡΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ.
Η μέθοδος αυτή εξετάζει τις φιλολογικές ΜΟΡΦΕΣ από τις οποιες προέκυψαν τα τελικά κείμενα οπως τάχουμε σήμερα.
(Μ.DIBELIUS, Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ,1919)
Ετσι με την Μορφοϊστορική μεθοδο διαπιστώθηκε πχ οτι 
τα Ευαγγέλια αποτελούν ΣΥΡΡΑΦΗ ΠΕΡΙΚΟΠΩΝ ΑΣΧΕΤΩΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ υπό τις συνδετικές λέξεις "τω καιρώ εκείνω","εν εκείναις ταις ημεραις" κλπ.

Αυτό σημαινει βεβαίως οτι 
τα Ευαγγέλια δεν συνιστουν βιογραφία του Χριστού , 
αφου ειναι σαφές οτι το "Κατά Μάρκον" ,το πρώτο χρονολογικά Ευαγγέλιο, ΣΥΝΑΡΜΟΛΟΓΗΣΕ ΤΙΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ
 με βάση ενα γενικό πλαισιο της δράσης του Ιησου
 (οπως ειχε διατηρηθεί στην παράδοση)
ΧΩΡΙΣ ΑΚΡΙΒΕΙΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΣ 
ΤΟΥ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥ 
ΕΙΠΩΘΗΚΕ 
Ή ΣΥΝΕΒΗ 
ΤΟ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ της περικοπής.

Γι αυτό άλλωστε κι ο κάθε μεταγενέστερος Ευαγγελιατής ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΤΙΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΟΠΟΥ ΕΚΕΙΝΟΣ ΕΠΙΘΥΜΕΙ.
Κι ετσι ερχόμαστε στην τρίτη Ερμηνευτική μέθοδο:
3)ΤΕΛΙΚΗ ΣΥΝΤΑΞΗ-ΕΚΔΟΣΗ.
Με αυτή την ερμηνευτική μέθοδο εξετάζεται ο ΣΚΟΠΟΣ τού κάθε τελικού συντάκτη που τον οδήγησε να τοποθετήσει τις ανεξάρτητες "περιφερόμενες"περικοπές εκει οπου τις τοποθετησε.
(βλ W.MARXEN, Der Evangelist Markus,1956)



Τούτων δοθέντων γίνεται σαφές οτι η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ανάγνωση των Βιβλικών (και οποιωνδήποτε)κειμένων προϋποθέτει την κατάταξη τους σε ΧΡΟΝΙΚΗ σειρά , 
προκειμένου να διαπιστωθεί η ΕΞΕΛΙΞΗ των ιδεών στα συγκρινόμενα κείμενα και η εξακρίβωση της ΑΡΧΙΚΗΣ διήγησης ,ιδέας ή γεγονότος

.Διαφορετικά αν τα κειμενα διαβάζονται ως ΧΡΟΝΙΚΩΣ ΙΣΟΤΙΜΑ τότε προκύπτουν ΑΝΑΛΗΘΗ συμπεράσματα που δεν αποδίδουν την ΑΡΧΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ και γεννούν  την ΦΟΝΤΑΜΕΝΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ των κειμένων δηλ.ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΙΑ κι οχι επιστημονική Ερμηνευτική.

ΥΓ Ενα παράδειγμα επιστημονικής Ερμηνευτικής ειναι το ακόλουθο το αναφερόμενο
στις αναστάσιμες περικοπές 
που  "διαβάζονται" με την ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΗ σειρά που γράφτηκαν : 

πρώτα η αφήγηση του Απ.Παύλου για τις Εμφανίσεις του Αναστάντος , 

κατόπιν η διήγηση του "Κατά Μάρκον" για τις γυναικες που δεν ειπαν σε κανένα τιποτα για το Οραμα τους στον Κενό Ταφο επειδή "εφοβούντο γάρ", 

και εν συνεχεία 
οι Ευαγγελικές διηγήσεις Ματθαιου ,Λουκά,Ιωάννη , με αυτή τη σειρά -της ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΗΣ ΤΟΥΣ .

Με αυτή την Ερμηνευτική ανιχνευεται η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΗΣ ΑΦΗΓΗΣΗΣ
 και γίνεται φανερό οτι εν προκειμένω η ΔΙΗΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΜΦΑΝΙΣΕΩΝ ΤΟΥ ΑΝΑΣΤΑΝΤΟΣ ΠΡΟΗΓΕΙΤΑΙ ΤΩΝ ΔΙΗΓΗΣΕΩΝ ΤΟΥ ΚΕΝΟΥ ΤΑΦΟΥ .