Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΝΟΜΙΑΣ: Η ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΕΓΟΝΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ

Λέγοντας "αρχέγονο" Χριστιανισμό εννοώ ,συμβατικά, το χριστιανικό κίνημα ΠΡΙΝ το 70 μΧ , 
οταν οι ρωμαϊκές λεγεώνες ισοπέδωσαν την Ιερουσαλήμ 
 και εκαψαν τον Ναό,
μετά την Εξέγερση των Ιουδαίων το 66 μΧ.

Ηδη το 64 μΧ εχουν εκτελεστεί στη Ρώμη
 οι κορυφαίοι Πέτρος και Παύλος,
ενώ λίγο νωρίτερα οι Ιουδαϊκές αρχές εχουν εκτελέσει τους δύο Ιακώβους ,τον υιό Ζεβεδαίου το 44 μΧ 
και τον Αδελφόθεο το 62 μΧ.
Ετσι η Εκκλησία
 ειτε η εξ Ιουδαίων
 ειτε η εξ Εθνών
 εχει μεινει "ακέφαλη", 
ο μονος πιθανόν Απόστολος που ζει ειναι ο Ιωάννης ο 4ος Ευαγγελιστής,
ενω τα ΜΟΝΑ ΓΡΑΠΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ
 ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΙΝ ΤΟ 70 ΜΧ
 ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ
 ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ
 (μαζί βεβαιως και με τα κυκλοφορούντα τότε
 "Λόγια" του Ιησου).


Από τα υπάρχοντα λοιπόν κείμενα 
πρίν το 70 μχ 
(Α' ΘΕΣΣ ,Β'ΘΕΣΣ, και ΜΑΡΚ.),
τρια τον αριθμόν ,
μπορούμε να διαπιστωσουμε τις εξής ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΕΣ αντιλήψεις 
των τοτε χριστιανων :

1) κατά την ΠΑΡΟΥΣΙΑ του Χριστού θα αναστηθουν οι κοιμηθέντες ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ (δηλ.οι Πιστοί) και οι τοτε ζωντανοι θα ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΘΟΥΝ σωματικά λαμβάνοντας "αναστημένο,πνευματικό"σωμα
 και θα ΑΡΠΑΓΟΥΝ από τον Κύριο στον "αερα".
Γράφει ο Παύλος:
"ΗΜΕΙΣ ΟΙ ΖΩΝΤΕΣ ΟΙ ΠΕΡΙΛΕΙΠΟΜΕΝΟΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ 
ΟΥ ΜΗ ΦΘΑΣΩΜΕΝ 
ΤΟΥΣ ΚΟΙΜΗΘΕΝΤΑΣ.
ΟΤΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΕΝ ΚΕΛΕΥΣΜΑΤΙ
ΕΝ ΦΩΝΗ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ
ΚΑΙ ΕΝ ΣΑΛΠΙΓΓΙ ΘΕΟΥ
ΚΑΤΑΒΗΣΕΤΑΙ ΑΠ'ΟΥΡΑΝΟΥ
ΚΑΙ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΑΝΑΣΤΗΣΟΝΤΑΙ ΠΡΩΤΟΝ
ΕΠΕΙΤΑ ΗΜΕΙΣ ΟΙ ΖΩΝΤΕΣ ΟΙ ΠΕΡΙΛΕΙΠΟΜΕΝΟΙ 
ΑΜΑ ΣΥΝ ΑΥΤΟΙΣ 
ΑΡΠΑΓΗΣΟΜΕΘΑ ΕΝ ΝΕΦΕΛΑΙΣ
ΕΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΙΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΕΙΣ ΑΕΡΑ.."(Α'Θεσ,4,15-17)

Μετ: 
Εμεις που θα ειμαστε ακομα στη ζωή κατά την Παρουσία του Κυρίου ,δεν θα προηγηθουμε απο τους νεκρους στη συναντηση του Κυρίου .
Ο ιδιος ο Κύριος με προσταγμα ,με φωνή αρχαγγέλου και σάλπιγγα θεου ,θα κατέβη απο τον ουρανό και οι οσοι πέθαναν εν Χριστώ θα αναστηθούν πρώτοι .Επειτα εμεις που θα ζουμε ακομη θα αρπαγουμε στα σύννεφα μαζί με τους κεκοιμημένους για να προϋπαντήσουμε τον Κύριο στον αερα (κι ετσι θα ειμαστε για πάντα μαζί του).

Αυτή ειναι η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΗ ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΑ της Εκκλησίας γραμμένη στο ΠΡΩΤΟ χρονολογικά ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ,την Α'Προς Θεσσαλονικείς Επιστολη του Απ.Παύλου ,περί το 50-55 μΧ.


2) Ωστόσο μετα μιαν δεκαετία
 και επειδή φαινεται "αργουσε"η Β'Παρουσία 
(σύμφωνα με τις τοτε πεποιθήσεις )
 ο Παύλος εξηγει στην Β'ΘΕΣΣ την ..διαδικασία που θα ΠΡΟΗΓΗΘΕΙ της Παρουσίας ,τονίζοντας οτι ειναι απαραιτητο
 πριν την Ελευση του Χριστου 
να ΕΜΦΑΝΙΣΤΕΙ Ο ΥΙΟΣ ΤΗΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ (που αργότερα θα ονομαστεί "Αντίχριστος).
Γράφει το κειμενο :
"(Η ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ..ΔΕΝ ΘΑ ΕΛΘΗ)
ΕΑΝ ΜΗ ΕΛΘΗ Η ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ ΠΡΩΤΟΝ 
ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ 
Ο ΥΙΟΣ ΤΗΣ ΑΝΟΜΙΑΣ"(Β'Θεσσ.2,2-3)

Ομως -συνεχίζει ο Παύλος-ο Ανομος δεν μπορεί ακόμα να αποκαλυφθεί διοτι τον ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ ο "κατέχων" και μόλις θα φύγει απο την μεση ο "κατέχων"
τοτε θα εμφανιστεί ο Ανομος:
"ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ 
ΗΔΗ ΕΝΕΡΓΕΙΤΑΙ ΤΗΣ ΑΝΟΜΙΑΣ
ΜΟΝΟΝ Ο ΚΑΤΕΧΩΝ ΑΡΤΙ ΕΩΣ ΕΚ ΜΕΣΟΥ
ΓΕΝΗΤΑΙ.
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΣΕΤΑΙ Ο ΑΝΟΜΟΣ"(Β'Θεσσ.2,7-8).

Μετ: 
"Η μυστικη δυναμη της Ανομιας ειναι επι το εργον .Αυτο ομως θα γινεται μυστικα
 μεχρι να φυγει απο τη μεση 
αυτος που τωρα εμποδίζει(=ο ΚΑΤΕΧΩΝ)
'και τοτε θα φανερωθεί ο Ανομος"

Βεβαια το ποιος ειναι ο ΚΑΤΕΧΩΝ δηλ ο ΕΜΠΟΔΙΖΩΝ τον Αντιχριστο να εμφανιστεί
 δεν το γνωρίζουμε σημερα,
αντιθετα με τους αναγνωστες του Παυλου που γνωριζαν
 γιατί τους το ειχε πει δια ζώσης,
οπως το γραφει κι ο ιδιος :
"ΟΥ ΜΝΗΜΟΝΕΥΕΤΕ ΟΤΙ ΕΤΙ ΩΝ ΠΡΟΣ ΥΜΑΣ ΤΑΥΤΑ ΕΛΕΓΟΝ ΥΜΙΝ.
ΚΑΙ ΝΥΝ ΤΟ ΚΑΤΕΧΟΝ ΟΙΔΑΤΕ ΕΙΣ ΤΟ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΝΑΙ ΑΥΤΟΝ ΕΝ ΤΩ ΕΑΥΤΟΥ ΚΑΙΡΩ"(Β'Θεσσ.2,5-6)

Μετ:  δεν θυμαστε που σας τα ελεγα οταν ημουνα ακομα μαζι σας; τωρα ξερετε τι ειναι εκεινο που εμποδιζει (=κατέχον) ωστε να φανερωθει (ο Ανομος) οταν ερθη ο καιρός του..


Ισως το εν λογω εδαφιο του Παύλου
περί του ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΑΝΟΜΙΑΣ να αποτελει το σπουδαιότερο μέρος της Χριστιανικής Εσχατολογίας ,δεδομένου οτι επηρέασε αργότερα και την Αποκάλυψη και την ολη εσχατολογικη αντίληψη της Εκκλησίας .


3) Μετά την Παύλεια Εσχατολογία το ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ κάνει δύο επιπλεον "συμπληρώσεις"
(τις οποιες ακολούθησαν βεβαιως και τα άλλα συνοπτικά ευαγγ.ΠΛΗΝ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ βεβαιως ,
τον οποιον φαινεται να ΑΓΝΟΕΙ και να παραβλέπει την αρχέγονη Εσχατολογία..):

-το ευαγγέλιο πρέπει να κηρυχθεί σε ολην την Οικουμενη 
"ΕΙΣ ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΕΘΝΗ ΔΕΙ ΠΡΩΤΟΝ ΚΗΡΥΧΘΗΝΑΙ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ "(Μαρκ.13,10)

-θα βεβηλωθεί ο Ναός των Ιεροσολύμων με το ΒΔΕΛΥΓΜΑ ΤΗΣ ΕΡΗΜΩΣΕΩΣ:

"ΟΤΑΝ ΙΔΗΤΕ 
ΤΟ ΒΔΕΛΥΓΜΑ ΤΗΣ ΕΡΗΜΩΣΕΩΣ
ΤΟ ΡΗΘΕΝ ΥΠΟ ΔΑΝΙΗΛ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ
ΕΣΤΩΣ ΟΠΟΥ ΟΥ ΔΕΙ (=να στεκεται εκει οπου δεν πρεπει)
Ο ΑΝΑΓΙΝΩΣΚΩΝ ΝΟΕΙΤΩ(=ο αναγνωστης ας καταλαβει)
ΤΟΤΕ ΟΙ ΕΝ ΤΗ ΙΟΥΔΑΙΑ ΦΕΥΓΕΤΩΣΑΝ ΕΙΣ ΤΑ ΟΡΗ.."(Μαρκ.13,14)


Πολλοί εχουν δει στο εν λόγω εδάφιο του Κατά Μαρκ.
υπαινιγμό για την Καταστροφή της Ιερουσαλήμ το 70 μχ 
(οποτε το Ευαγγ γράφτηκε ΜΕΤΑ το 70 μχ )
ενω άλλοι το ειδαν ως αναφορά στην προσπάθεια του ΚΑΛΙΓΟΥΛΑ να θέσει τον ανδριαντα του ως ΘΕΟΥ-ΚΑΙΣΑΡΟΣ εντος του Ναου το 40 μχ 
(πράξη που δεν ευωδόθηκε λογω του θανατου του αυτοκράτορα).


Σε κάθε περίπτωση το "βδέλυγμα της ερημώσεως" του Δανιηλ 
ηταν το ΑΓΑΛΜΑ ΤΟΥ ΔΙΟΣ
 που τοποθετησε ο Αντιοχος ο Επιφανής
 στα Αγια των Αγιων του Ναου της Ιερουσαλημ(2ος αι.πΧ)

Ομοιως εννοησε κι η τοτε Εκκλησια την εκφραση αυτη του Ιησου 
και μονο οταν καταστράφηκε ο Ναός ,η φράση αυτή ελαβε πνευματικό νοημα
το οποιο διατηρει μεχρι τις μερες μας.


Ετσι κι αλλιως παντως με τον "Ανομο "του Παυλου και το "Βδελυγμα" του Κατά Μάρκον
 ηδη πριν την μεγάλη Καταστροφη του 70 μχ 
ο αρχεγονος χριστιανισμός
 ειχε διαμορφώσει τα κεντρικα αρθρα της Εσχατολογίας του.

Κυριακή, 30 Ιουλίου 2017

ΟΙ "ΠΑΓΙΔΕΣ" ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΚΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ

Ως γνωστόν καμμιά μετάφραση δεν μπορεί να αποδώσει πλήρως το πρωτότυπο κείμενο,
δεδομένης της διαφοράς 
των νοημάτων  στο λεξιλόγιο κάθε γλώσσας.


Ως εκ τούτου λοιπόν κάθε Μετάφραση ειναι ΕΡΜΗΝΕΙΑ του πρωτοτύπου
 και  συνιστά ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ,
η οποία άλλοτε αποδίδει πιστά το αρχικό νόημα του πρωτοτύπου 
(ΑΝ ΚΑΙ ΠΟΤΈ ΠΛΗΡΩΣ..) 
κι άλλοτε το ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΝΕΙ λίγο ή πολύ , παραβιάζοντας το
οποτε καταντά ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΙΑ.


Ιδιαίτερα ομως τα βιβλικά κείμενα,
τοσον το ΕΒΡΑΪΚΟ πρωτότυπο της ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ (masora)
οσον και το ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΟ πρωτότυπο της ΚΑΙΝΗΣ
 εχουν υποστεί τα πάνδεινα απο τις μεταφραστικές προσπάθειες στην νεοελληνική που εγιναν με ..βαναυσότητα
ανά τους αιώνες 
[ανάλογα ισχύουν και για τις μεταφράσεις σε άλλες γλώσσες του βιβλικού κειμένου 
-ήδη η μετάφραση της εβραϊκής Παλαιάς Διαθήκης απο τους Ο' (=70) κατά το 200 πΧ στην ελληνιστική κοινή
ΗΤΑΝ ΑΝΑΚΡΙΒΗΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑ εν πολλοις του εβραϊκού πρωτοτύπου
 με χαρακτηριστικό παράδειγμα την απόδοση του Ονοματος του Θεου στην καιόμενη βάτο ως "ΕΓΩ ΕΙΜΙ Ο ΩΝ" ,δίνοντας..φιλοσοφικη χροιά στην εβραϊκή εκφραση του πρωτοτύπου  : EHEYE ASER EHEYE= ΕΙΜΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ (Εξ.3,14)]


 Πολύ γνωστές μεταφραστικές παγίδες στο εβραϊκό πρωτότυπο αφορούν
στο εδάφιο της ΕΞΟΔΟΥ 6,3 
οπου γραφει το εβραϊκό ,μασωριτικό πρωτότυπο τα εξής :
"ΕΓΩ Ο ΓΙΑΧΒΕ 
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΣΤΟΝ ΑΒΡΑΑΜ
ΣΤΟΝ ΙΣΑΑΚ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΙΑΚΩΒ
ΩΣ ΕΛ -ΣΑΝΤΑΪ (= ΘΕΟΣ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡ)
ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΚΑΝΑ ΓΝΩΣΤΟ 
ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ ,ΓΙΑΧΒΕ"

Και μεταφράζουν οι Εβδομήκοντα (0')-κάνοντας..ακατανόητο το κειμενο :
"ΕΓΩ ΚΥΡΙΟΣ 
ΚΑΙ ΩΦΘΗΝ ΠΡΟΣ ΑΒΡΑΑΜ,ΚΑΙ ΙΣΑΑΚ ΚΑΙ ΙΑΚΩΒ 
ΘΕΟΣ ΩΝ ΑΥΤΩΝ
ΚΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ ΚΥΡΙΟΣ
ΟΥΚ ΕΔΗΛΩΣΑ ΑΥΤΟΙΣ"

Ενω η μετάφραση του Ν.ΒΑΜΒΑ (1850)
η πιό πιστή 
(αν και οχι καθ'ολοκληρίαν..) μεταφράζει :
"ΕΓΩ Ο ΚΥΡΙΟΣ ...
ΔΕΝ ΕΓΝΩΡΙΣΘΗΝ ΕΙΣ ΑΥΤΟΥΣ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ ΙΕΟΒΑ"
και η πλέον σύγχρονη μετάφραση στη νεοελληνικη της Παλαιάς Διαθήκης
απο την  ΒΙΒΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ(1997) 
αναπαράγει τις ασάφειες (σαν τους Εβδομήκοντα) και
δεν αποσαφηνίζει το νοημα του εδαφίου μεταφράζοντας ως εξής το εβραϊκό πρωτοτυπο :
"ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΣΤΟΝ ΑΒΡΑΑΜ,ΙΣΑΑΚ ΚΑΙ ΙΑΚΩΒ ΩΣ 
ΘΕΟΣ ΣΑΝΤΑΪ (ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡ)
ΑΛΛΆ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΚΑΝΑ ΓΝΩΣΤΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ
ΚΥΡΙΟΣ"


Ετσι ομως με ολες αυτές τις μεταφραστικές ακροβασίες ,αποφεύγοντας την κρισιμη λεξη ΓΙΑΧΒΕ 
(αποδοση του εβραϊκού ΤΕΤΡΑΓΡΑΜΜΑΤΟΥ στο πρωτότυπο)
-που μονο η μεταφραση του Βαμβα τολμά να αποδωσει ΑΛΛΆ ΟΧΙ ΠΑΝΤΟΥ -
χάνεται ΟΛΟ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ ΕΔΑΦΙΟΥ που ειναι το εξής :

Το εβραϊκό Ιερατείο της εποχής του ΕΣΔΡΑ (450 ΠΧ) 
με την αναθεώρηση του Βιβλικού κειμένου 
(που επιστημονικά ονομάζεται ΙΕΡΑΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΞ ,συμβολιζόμενος με το λατινικό γραμμα P) 
προπαγάνδιζε οτι
ο Θεός δεν ειχε αποκαλύψει το ονομα του (ΓΙΑΧΒΕ) στους Πατριάρχες ,
αλλά μονο στον Μωυση  αποκάλυψε το ΙΕΡΟΝ ΤΕΤΡΑΓΡΑΜΜΑΤΟΝ.

Αυτή την θεολογική αντίληψη κρύβει το εν λογω εδαφιο 
και με τις  ασυνάρτητες ,μεταφραστικές ακροβασίες
 γινεται ακατανόητο το κειμενο και η σκοπιμότητα του
 (χώρια που δινει και λαβές σε διαφορες "εξτρεμιστικές" και ΦΟΝΤΑΜΕΝΤΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ερμηνειες απο πολλους διαφορων δογματων,κινημάτων κι οχι μόνο χριστιανικων 
-βλ Ιεχωβαδες,Πεντηκοστιανούς,Χασιδιστές κλπ κλπ )


Παρόμοια προβληματα εχει δημιουργήσει και η μετάφραση της ΚΑΙΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ εκ του ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ πρωτοτύπου.

Κραυγαλεο παραδειγμα το γνωστό λόγιο του Ιησου :
ΟΥΚ ΗΛΘΟΝ ΚΑΤΑΛΥΣΑΙ (ΤΟΝ ΝΟΜΟΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΦΗΤΑΣ)ΑΛΛΆ ΠΛΗΡΩΣΑΙ (Ματθ.5,17)
Αν το ρήμα "ΠΛΗΡΩΣΑΙ"εκ του "ΠΛΗΡΩ" μεταφραστεί ορθά ως ΕΚΠΛΗΡΩΝΩ
( αρχαιοελληνιστί "ΠΛΗΡΩ"=ΓΕΜΙΖΩ ,βλ Λεξικό Liddell-Scott) τοτε ειναι άλλη η εννοια του εδαφίου,
ενω αν μεταφραστεί ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΑ ως "ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΩ"
 αποκτά  πιά άλλο νόημα ολη η συνάφεια 
δεδομενου οτι
 άλλο" ΕΚΠΛΗΡΩΝΩ" ΤΟΝ ΜΩΣΑΙΚΟ ΝΟΜΟ κι άλλο ΤΟΝ "ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΩ."


Παρόμοιες μεταφραστικές "παγίδες" στα βιβλικά κείμενα μπορεί να βρεί κανείς πολλές
 δεδομένου οτι υπάρχει σε αρκετά σημεια 
ΑΓΝΟΙΑ ΤΟΥ ΝΟΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ (πχ γράφει το Ματθ.11,12 οτι η Βασιλεία του Θεού" ΒΙΑΖΕΤΑΙ ",
χωρίς να μπορεί να διαπιατωθεί με ασφάλεια ποιό το εννοιολογικό περιεχόμενο του εν λογω ρηματος "ΒΙΑΖΟΜΑΙ<ΒΙΑ" στην συγκεκριμένη συνάφεια.)


Απ ολα τα ολίγα που ανέπτυξα παραπανω 
εγινε φανερό νομίζω οτι
 η μετάφραση δεν αποτελεί ευκολο εργο ουδεποτε 
(ειδικα στα βιβλικά κείμενα) 
και επειδή αποτελει τελικα ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΥ
 απαιτεί προσοχή μεγάλη και εξ ισου πλήρη ελευθερία του μεταφραστή απο κάθε ειδουςΙΔΕΟΛΟΓΙΚΕΣ-ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ προκατάληψεις
.
Αρα πέραν των ικανοτήτων και της γλωσσομάθειας του μεταφραστή
 ειναι απαραιτητη κι η ΤΙΜΙΟΤΗΤΑ του
ενωπιον των Κειμένων..

Πέμπτη, 27 Ιουλίου 2017

ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ-Η ΠΗΓΗ ΤΩΝ "ΛΟΓΙΩΝ" (Q) ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ

Το σημαντικότερο ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟ πρόβλημα στο κείμενο των Ευαγγελίων της Καινής Διαθήκης 
ειναι το λεγόμενο "ΣΥΝΟΠΤΙΚΟ"
 δηλ η εξηγηση της εμφανούς ΟΜΟΙΟΤΗΤΑΣ (με ..λεξιλογιου!)  στα τρία πρωτα Ευαγγ."Κατά Ματθαίον","Κατά Μάρκον"και "Κατά Λουκάν"(τους αποκαλούμενους και "συνοπτικούς"ευαγγελιστές λογω της ομοιότητας αυτής).


Ετσι απο τον προηγούμενο αιώνα οι ειδικοί Καινοδιαθηκολόγοι εχουν καταλήξει σε ενα επιστημονικό consensus συμφωνα με το οποιο :

1) Αρχαιοτερο Ευαγγελιο 
γραφέν πριν την Καταστροφή της Ιερουσαλήμ το 70 μΧ απο τους Ρωμαίους (την οποιαν αγνοεί..)
ειναι το ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ

2) εκτός απο το Κατά Μάρκον οι δυο μεταγενέστεροι συνοπτικοι "ΜΑΤΘΑΙΟΣ" και "ΛΟΥΚΑΣ"χρησιμοποιησαν 
και μια ΓΡΑΠΤΗ ΠΗΓΗ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ,(το κοινό τους κειμενο 200 και πλέον στίχων )
, το οποιο ονομάστηκε απο τον Weiss ΠΗΓΗ ΤΩΝ ΛΟΓΙΩΝ 
και συμβολίστηκε με το Q εκ του γερμ.QELLE= ΠΗΓΗ.

Το ΚΟΙΝΟ αυτό κειμενο που υπάρχει στο Κατά Ματθαιον και Κατά Λουκάν ,με εκπληκτικές ομοιοτητες ΜΕΧΡΙ ΛΕΞΕΩΝ ΚΑΙ ΛΕΚΤΙΚΩΝ ΤΥΠΩΝ ΚΑΙ ΕΚΦΡΑΣΕΩΝ
 αποκαλύπτει οτι  η Πηγή των Λογίων ,ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ,
ήταν μια ΓΡΑΠΤΗ ΠΗΓΗ γραμμένη ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ 
η οποια παρουσίαζε τις Διδαχές του Ιησου -εξ ου κι ονομασία "ΛΟΓΙΑ"- κι ειχε σαφώς ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΟ χαρακτήρα με σκοπο ειχε να δείξει οτι ο Ιησους ηταν ο ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΟΣ ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ 
για τον οποιον μιλησε ο Δανιήλ.


Εκείνο ομως που εντυπωσιάζει στην Πηγη των Λογίων ειναι οτι 
ΑΓΝΟΕΙ ΤΟ ΠΑΘΟΣ 
και δεν εχει καμμία αναφορά ουτε καν υπαινιγμό 
για τον ΣΤΑΥΡΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ και κανενα ενδιαφέρον για την ΑΝΑΣΤΑΣΗ!
Το κειμενο των "Λογίων" τελειωνε με την Εσχατολογικη Προφητεια του Ιησου για τον Ερχομό του και την Β'Παρουσία ΑΓΝΟΩΝΤΑΣ ΟΛΗ ΤΗΝ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ.

Φαινεται επισης οτι εξαιτιας αυτής τής "ελλειψης" της
 ΚΙ ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥΤΟ ΕΜΟΙΑΖΕ ΜΕ ΤΑ ΓΝΩΣΤΙΚΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ (πχ ΚΑΤΑ ΘΩΜΑΝ) 
 η Πηγή των "Λογίων", το αρχαιότερο ευαγγ.,
χάθηκε απο την παράδοση 
(ως ανεξάρτητο κειμενο)
 ΕΝΣΩΜΑΤΩΘΕΝ
 στα συνοπτικα ευαγγ.Ματθαιου και Λουκα.



Ολα αυτά βεβαια που ανέφερα παραπάνω
 (και αποτελούν ελαχιστη περίληψη
 του βιβλιου "ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ/ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ" 
του καθ.ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗ,
μοναδικό στο ειδος του εν Ελλάδι)
ολα αυτά λοιπον αποτελουν ΜΟΝΟΝ
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ που εξηγει τις ομοιοτητες των Συνοπτικων Ευαγγ.
και μεχρι να βρεθει κειμενο των"Λογίων" 
η θεωρία της Q, θα παραμένει πάντα ΥΠΟΘΕΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ.



ΥΓ Η μονη ενσταση μου στην Πηγη των Λογίων δεν αφορα στο αν υπηρξε ή οχι (μάλλον υπήρξε..) 
αλλά στην αρχαιότητα της.
Νομίζω οτι πρεπει μα γράφτηκε
 μετά την Καταστροφή του 70 μχ ΕΠΕΙΔΗ ΕΧΕΙ ΠΟΛΛΟΥΣ ΥΠΑΙΝΙΓΜΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΟΒΕΡΗ ΕΚΕΙΝΗ ΣΥΜΦΟΡΑ ΤΗΣ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ
ΠΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΤΗΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ..

Οπότε , αν εχω δικιο, παραμένει το Κατα Μαρκον ,αρχαιοτερο Ευαγγ.
Με τις Επιστολές του Παυλου βεβαιως να παραμενουν ΤΑ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ.

Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ

Κάθε κείμενο ,ως τέτοιο, χρήζει σαφώς ερμηνείας, εξ ου και η μεγάλη σημασία της Ερμηνευτικής ,από τη Νομική ως την Λογοτεχνία ,Φιλολογία ,Θεολογία.


Ιδιαίτερα τα θρησκευτικά κείμενα του Χριστιανισμού εχουν περάσει 
εδώ και δύο αιώνες 
από την εξαντλητική βάσανο της Ερμηνευτικής ,
αν και εξακολουθουν να "διαβάζονται" από πολλούς .."φονταμενταλιστικά",ως Α-ΧΡΟΝΙΚΑ κείμενα
 χωρίς ΔΗΘΕΝ ουδεμία αντίφαση ..


Ωστόσο στην παρούσα ανάρτηση ενδιαφέρει η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ερμηνευτική των Βιβλικών Κειμένων, οπως παρουσιάζεται από το σχετικό πολυδιαβασμένο πόνημα 
του αείμνηστου καθ.Σ.ΑΓΟΥΡΙΔΗ.


ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΚΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΞΗΣ:

1) ΙΣΤΟΡΙΚΟ-ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ.
Αυτή η μέθοδος εξετάζει τα κείμενα από φιλολογική άποψη
 εξετάζοντας επίσης και το ιστορικό περιβάλλον μέσα στο οποιο προέκυψαν.
(Πχ εξετάζοντας την λέξη "αποσυνάγωγος"
 του 4ου Ευαγγελίου
 -η οποια προέκυψε ως απόφαση της Συναγωγής να αποβάλει τους οπαδούς του Μεσσία Ιησού περί το 85 μΧ-αποκαλύπτεται ο χρόνος συγγραφής του "Κατά Ιωαννην")

2)ΜΟΡΦΟΪΣΤΟΡΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ.
Η μέθοδος αυτή εξετάζει τις φιλολογικές ΜΟΡΦΕΣ από τις οποιες προέκυψαν τα τελικά κείμενα οπως τάχουμε σήμερα.
(Μ.DIBELIUS, Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ,1919)
Ετσι με την Μορφοϊστορική μεθοδο διαπιστώθηκε πχ οτι 
τα Ευαγγέλια αποτελούν ΣΥΡΡΑΦΗ ΠΕΡΙΚΟΠΩΝ ΑΣΧΕΤΩΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ υπό τις συνδετικές λέξεις "τω καιρώ εκείνω","εν εκείναις ταις ημεραις" κλπ.

Αυτό σημαινει βεβαίως οτι 
τα Ευαγγέλια δεν συνιστουν βιογραφία του Χριστού , 
αφου ειναι σαφές οτι το "Κατά Μάρκον" ,το πρώτο χρονολογικά Ευαγγέλιο, ΣΥΝΑΡΜΟΛΟΓΗΣΕ ΤΙΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ
 με βάση ενα γενικό πλαισιο της δράσης του Ιησου
 (οπως ειχε διατηρηθεί στην παράδοση)
ΧΩΡΙΣ ΑΚΡΙΒΕΙΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΣ 
ΤΟΥ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥ 
ΕΙΠΩΘΗΚΕ 
Ή ΣΥΝΕΒΗ 
ΤΟ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ της περικοπής.

Γι αυτό άλλωστε κι ο κάθε μεταγενέστερος Ευαγγελιατής ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΤΙΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΟΠΟΥ ΕΚΕΙΝΟΣ ΕΠΙΘΥΜΕΙ.
Κι ετσι ερχόμαστε στην τρίτη Ερμηνευτική μέθοδο:
3)ΤΕΛΙΚΗ ΣΥΝΤΑΞΗ-ΕΚΔΟΣΗ.
Με αυτή την ερμηνευτική μέθοδο εξετάζεται ο ΣΚΟΠΟΣ τού κάθε τελικού συντάκτη που τον οδήγησε να τοποθετήσει τις ανεξάρτητες "περιφερόμενες"περικοπές εκει οπου τις τοποθετησε.
(βλ W.MARXEN, Der Evangelist Markus,1956)



Τούτων δοθέντων γίνεται σαφές οτι η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ανάγνωση των Βιβλικών (και οποιωνδήποτε)κειμένων προϋποθέτει την κατάταξη τους σε ΧΡΟΝΙΚΗ σειρά , 
προκειμένου να διαπιστωθεί η ΕΞΕΛΙΞΗ των ιδεών στα συγκρινόμενα κείμενα και η εξακρίβωση της ΑΡΧΙΚΗΣ διήγησης ,ιδέας ή γεγονότος

.Διαφορετικά αν τα κειμενα διαβάζονται ως ΧΡΟΝΙΚΩΣ ΙΣΟΤΙΜΑ τότε προκύπτουν ΑΝΑΛΗΘΗ συμπεράσματα που δεν αποδίδουν την ΑΡΧΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ και γεννούν  την ΦΟΝΤΑΜΕΝΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ των κειμένων δηλ.ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΙΑ κι οχι επιστημονική Ερμηνευτική.

ΥΓ Ενα παράδειγμα επιστημονικής Ερμηνευτικής ειναι το ακόλουθο το αναφερόμενο
στις αναστάσιμες περικοπές 
που  "διαβάζονται" με την ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΗ σειρά που γράφτηκαν : 

πρώτα η αφήγηση του Απ.Παύλου για τις Εμφανίσεις του Αναστάντος , 

κατόπιν η διήγηση του "Κατά Μάρκον" για τις γυναικες που δεν ειπαν σε κανένα τιποτα για το Οραμα τους στον Κενό Ταφο επειδή "εφοβούντο γάρ", 

και εν συνεχεία 
οι Ευαγγελικές διηγήσεις Ματθαιου ,Λουκά,Ιωάννη , με αυτή τη σειρά -της ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΗΣ ΤΟΥΣ .

Με αυτή την Ερμηνευτική ανιχνευεται η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΗΣ ΑΦΗΓΗΣΗΣ
 και γίνεται φανερό οτι εν προκειμένω η ΔΙΗΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΜΦΑΝΙΣΕΩΝ ΤΟΥ ΑΝΑΣΤΑΝΤΟΣ ΠΡΟΗΓΕΙΤΑΙ ΤΩΝ ΔΙΗΓΗΣΕΩΝ ΤΟΥ ΚΕΝΟΥ ΤΑΦΟΥ .

Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ : ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ Η ΛΟΓΙΚΗ ΝΑ ΣΥΛΛΑΒΕΙ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

Από μια άποψη θα μπορούσε να θεωρηθεί οτι
με τον Ηράκλειτο "τελειώνει" η Φιλοσοφία ,
δεδομένου οτι εκτοτε ολη η μετέπειτα φιλοσοφική σκέψη και αναζήτηση ασχολειται 
σχολιάζουσα την θεμελιακή θέση του 
οτι Η ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΟΝΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΤΙΦΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ.
("ΠΑΝΤΑ ΚΑΤ' ΕΡΙΝ ΓΙΝΕΣΘΑΙ",Απ.8).


Βέβαια για να γινει κατανοητός ο "σκοτεινός" Ηράκλειτος πρέπει πριν να ληφθεί υπόψιν η προβληματική των προγενεστέρων Προσωκρατικών 
ΘΑΛΗ 
(ο οποιος μίλησε για την ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΣ ,κάνοντας λόγο για την ΜΙΑΝ ΑΡΧΗ των Πάντων ,το "Υδωρ")
και ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΥ,ο οποιος διερωτήθηκε "ΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΑ ΠΡΟΚΥΠΤΟΥΝ ΤΑ ΠΟΛΛΑ ?"(στην φιλοσοφική γλωσσα : πώς απο το σταθερό Ειναι προκύπτει το συνεχώς μεταβαλλόμενο και φθαρτό Γίγνεσθαι?").



Σε αυτά τα ερωτήματα Θαλή και Αναξίμανδρου απάντησε ο Ηράκλειτος λέγοντας οτι 
ΜΟΝΟ ΤΟ ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ ΥΠΑΡΧΕΙ,
 η συνεχής μεταβολή ,
επειδή η ιδια η ΑΝΤΙΦΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ειναι η Ουσία του Οντος.

ΜΙΑ ΖΩΝΤΑΝΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΝ , ΑΙΩΝΙΑ ΚΑΙ ΑΦΘΑΡΤΗ ΠΟΥ ΑΝΑΒΟΣΒΗΝΕΙ ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΜΙΑΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑ :

(:ΚΟΣΜΟΝ ΤΟΝΔΕ ..ΟΥΤΕ ΤΙΣ ΘΕΩΝ ΟΥΤΕ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΠΟΙΗΣΕΝ ΑΛΛ'ΗΝ ΑΕΙ ΚΑΙ ΕΣΤΙΝ ΚΑΙ ΕΣΤΑΙ 'ΠΥΡ ΑΕΙΖΩΟΝ ΑΠΤΟΜΕΝΟΝ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟΣΒΕΝΝΥΜΕΝΟΝ ΜΕΤΡΑ",Απ.30)



Ο ανθρωπος ομως και η Νοηση του , Λογική και Γλώσσα 
δεν μπορεί να αντιληφθεί και να συλλάβει το συνεχώς μεταβαλλόμενο Γίγνεσθαι
 γι αυτό ΝΟΜΙΖΕΙ οτι υπάρχει κάτι σταθερό γύρω του 
το οποιο ονοματίζει με λέξεις για να μπορέσει ετσι να επικοινωνήσει με τα άλλα ανθρώπινα οντα ,να "κατακτήσει" το φυσικό περιβάλλον  και  εν τέλει να επιβιώσει.
Ετσι ονομάζει "ποτάμι"
 χωρίς να συνειδητοποιεί οτι δεν υπάρχει ενα "στατικό" ποτάμι 
αφου συνεχώς αυτό ολο αλλάζει :('"ΠΟΤΑΜΩ ΓΑΡ ΟΥΚ ΕΣΤΙΝ ΕΜΒΗΝΑΙ ΔΙΣ ΤΩ ΑΥΤΩ",Απ91)
=Δεν μπορεις να περάσει το ιδιο ποτάμι δυο φορες .


Εστι λοιπον αφου ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΡΕΙ ,
 οι εννοιες , 
οι λέξεις , 
με ενα λογο 
σύμπασα η ανθρωπινη ΛΟΓΙΚΗ 
δεν μπορεί να συλλάβει την συνεχώς μεταβαλλόμενη Πραγματικότητα ,αλλά ΨΕΥΔΕΤΑΙ 
και ΑΥΤΑΠΑΤΑΤΑΙ 
νομιζοντας οτι συλλαμβάνει
την Ουσία του Γιγνεσθαι,
ενω στην πραγματικότητα υπάρχει μονο
για ΠΡΑΚΤΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ μεταξύ των ανθρωπίνων οντων.



Οπως εγραψε ο ΝΙΤΣΕ σχολιάζοντας τον Ηράκλειτο ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΟ ΟΛΕΘΡΙΑ ΠΛΑΝΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ
 ΟΤΙ Η ΛΟΓΙΚΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ.
(Νίτσε:"Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ", μεταφρ.Β.Δουβαλέρης,Gutenberg?2013, σελ 117)

Κυριακή, 9 Ιουλίου 2017

ΟΙ ΕΞΩ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ.

Εκτός των Ευαγγελίων και της "ΙΟΥΔΑΪΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ" του ΙΩΣΗΠΟΥ
 (ιουδαϊκής πηγής για το Ισραήλ του 1ου αι μΧ),
για την οποιαν θα αναφερθουμε παρακάτω,
αναφορές για την ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΥΠΑΡΞΗ του Ιησού παρέχουν δύο Ρωμαίοι συγγραφείς :
ο ΤΑΚΙΤΟΣ καί ο ΣΟΥΗΤΩΝΙΟΣ.


Πρώτος ο Τάκιτος 
στα "ΧΡΟΝΙΚΑ"/"ANNALES"περί το 117 μΧ, περιγράφοντας την πυρκαγιά της Ρώμης του 64 μΧ επί Νέρωνα,
αναφέρει οτι διώχθηκαν ως αιτιοι του εμπρησμού οι οπαδοί του Χριστού ,ο οποιος ειχε σταυρωθεί στα χρόνια του Τιβέριου απο τον διοικητή της Ιουδαίας Πιλάτο.
(Auctor nominis ejus Christus,Tiberio imperitante ,per procuratorem Pontium Pilatum ,supplicio affectus erat.
ΧΡΟΝΙΚΑ/ANNALES,15,44)



Λίγο αργότερα ,περί το 120 μΧ ο Σουητώνιος ,στο εργο του "ΒΙΟΣ ΤΩΝ ΚΑΙΣΑΡΩΝ"/VITA CAESAR."αναφερει οτι επί Νέρωνος τιμωρήθηκαν - για την περιλάλητη πυρκαγιά που κατέστρεψε την Ρώμη-οι Χριστιανοί (VITA NERONIS 16),
ενώ στα χρόνια του ΚΛΑΥΔΙΟΥ (περί το 50 μΧ) 
εξορίστηκαν από τη Ρώμη οι Ιουδαίοι εξαιτίας των ταραχών 
που ελαβαν χώρα αναμεταξύ τους 
με αφορμή κάποιον CHRESTO :
"Judaeos impulsores Chresto assidue tumultuantes Romae expulsit= εξόρισε τους Ιουδαίους από την Ρώμη επειδή παρακινούμενοι απο τον Χριστο προκαλουσαν συχνά ταραχές."
(VITA CLAUDI.25).

Θυμιζει εντονα η περιγραφή αυτή του Σουητώνιου οσα αναφέρει ο Παύλος στις Επιστολές του ,αλλά και οι Πράξεις των Αποστόλων, για τις ΕΜΦΥΛΙΕΣ ΤΑΡΑΧΕΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΙΟΥΔΑΙΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΜΕΣΣΙΑΝΙΚΗ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ δύο δεκαετίες μετά την Σταύρωση.

Ετσι απο τα παραπάνω συμπεραίνεται οτι γυρω στο 50 μΧ, εχει ξεσπάσει αγριος διχασμός μέσα στην Εβραϊκή κοινότητα της Ρώμης 
σχετικά με το ερώτημα "αν ο Ιησούς ειναι ο Μεσσίας ή οχι ?"
Προφανώς το Κινημα του Ιησου εχει φτάσει απο την Παλαιστινη στη Ρώμη , επιβεβαιώνοντας τα αναφερόμενα απο τον Παύλο και τις Πράξεις .


Ωστόσο η κύρια -και χρονικά εγγύτερη-  εξωχριστιανική πηγή για την ιστορική υπαρξη του Ιησου ειναι οι αναφορες του ΙΩΣΗΠΟΥ.
Αν και το πασιγνωστο αποσπασμα της" Αρχαιολογίας"(18,63-64)
θεωρείται χαλκευμένο απο χριστιανούς αντιγραφεις, 
ωστόσο η θεση του στο κείμενο ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΒΑΠΤΙΣΤΗ δειχνει οτι ΔΕΝ ΤΟ ΣΥΝΕΘΕΣΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΗΔΕΝ ΚΑΠΟΙΟΣ  ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΓΡΑΦΕΑΣ
αλλά πράγματι ΚΑΤΙ ειχε αναφέρει περί Ιησου ο Ιωσηπος ,
 απλώς το συμπλήρωσε κάποιος χριστιανός αντιγραφέας.
(αν το ειχε "εφευρει" εξ ολοκληρου θα το ειχε τοποθετήσει ,ως όφειλε, ΜΕΤΑ την διήγηση περί Βαπτιστή , οχι ΠΡΙΝ.)

Εξάλλου σε άλλο σημειο ο Ιώσηπος κάνει λόγο για τον ΙΑΚΩΒΟ 
ΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟ 
ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ("Ιουδ.Αρχαιολ.,20,200).



Τελειώνοντας σημειώνω οτι 
οι αρχαίες ΕΞΩΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ πηγές  δεν θεωρουν ως σημαντικό πρόσωπο για την εποχή και τα δεδομένα τους  τον Ιησου , 
θεωρώντας τον απλώς ως κάποιον , ταραχοποιό ή οχι , δεν εχει σημασία,
που πάντως 
του αξιξε ΜΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ .
Ουτε περισσότερο , ουτε λιγότερο .


Το οτι η μετέπειτα Ιστορία θα τούς διεψευδε  οικτρά , δεν θα μπορούσαν βεβαίως
να το προβλέψουν,
δεδομένου οτι ο Ιησούς εζησε ΑΣΗΜΟΣ σε μιαν εσχατιά του τοτε πολιτισμένου κοσμου , 
δεν άλλαξε ,εν ζωή με το εργο του 
τα δεδομένα της εποχής του 
οπως ο Αλέξανδρος, 
απλώς ο σπόρος της διδαχής του  
ως περιπλανώμενου Προφήτη, επρόκειτο να συναρπάσει τους ανθρώπους
πολλά χρόνια αργότερα...



ΥΓ .Υπάρχει ενα μεταγενέστερο κείμενο 
ο " ΑΛΗΘΗΣ ΛΟΓΟΣ" του ΚΕΛΣΟΥ (150 μΧ) 
που τον γνωρίζουμε μεσω της απαντησης του Ωριγένη, 
οπου αναφέρεται μια παλιά εβραϊκή "συκοφαντία " (ΤΟΛΕΔΟΘ ΓΙΕΣΟΥΑ=γενεαλογία Ιησου), 
οτι ο Ιησους ηταν εξώγαμο τέκνο 
ενός Ρωμαίου στρατιώτη ονοματι PANTHERA /ΠΑΝΘΗΡΑ, 
απ οπου δήθεν προήλθε το προσωνύμιο " υιος της Παρθένου"εκ του " ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΘΗΡΑ"!

Ολα αυτά ομως αποτελούν επιπλέον αποδείξεις της ΙΣΤΟΡΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ, 
η οποια -ειρήσθω εν πσρόδω- ποτέ δεν αμφισβητήθηκε στην Αρχαιότητα , 
παρά μονο στην συγχρονη εποχή της Νεωτερικότητας.

Τετάρτη, 5 Ιουλίου 2017

Ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΙΗΣΟΥΣ

Σήμερα εχει καταλήξει η Επιστήμη σε ενα consensus
σχετικά με το ιστορικό πρόσωπο του Ιησού,
τα συμπεράσματα του οποιου ειναι,περιληπτικά,τα ακόλουθα :

-το κήρυγμα του Ιησού περί της ΕΛΕΥΣΗΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ
ηταν μια ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΗ αναγγελία,
ανάλογη με παρόμοιες των σύγχρονων του ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΩΝ κινημάτων ,πχ ΕΣΣΑΙΩΝ.

-η διαφορά της Εσχατολογίας του Ιησού,
απο τις άλλες σύγχρονες του Εσχατολογίες,
αφορούσε στο οτι ο Ιησούς ΕΚΛΑΜΒΑΝΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΩΣ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ,
ΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΣ ΟΤΙ Η ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ(και την επαγγελία Του)
ΘΑ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ.

-το παραπάνω σήμαινε οτι
ο Ιησούς,δεχόμενος ΠΩΣ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΗΤΑΝ ΗΔΗ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ,
ειχε οπωσδήποτε ΜΕΣΣΙΑΝΙΚΗ ΑΥΤΟΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑ
-αν και οχι παρόμοια με την αντιστοιχη μεσσιανική προσδοκία των συγχρόνων του.

Κατόπιν ολων των ανωτέρω συνάγεται οτι
ο Ιησούς της Ιστορίας,
δηλ.ο Ιησούς οπως τον αποκαλύπτει η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ,
ειναι ΤΑΥΤΟΣΗΜΟΣ με τον Χριστό της Εκκλησίας ,τον ΘΕΑΝΘΡΩΠΟ Ιησού.

Σε διαφορετική περίπτωση,
δηλ.αν ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ Ιησούς ΔΕΝ ειναι Θεάνθρωπος,
τοτε ήταν ενας ΘΡΗΣΚΟΛΗΠΤΟΣ ΠΑΡΑΦΡΩΝ
και ειχε δικιο ο Αρχιερεας Καϊάφας
που τον καταδίκασε ως ΒΛΑΣΦΗΜΟ...