Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017

Ο ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΌΣ ΚΑΒΑΦΗΣ:Η ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΕΊΝΑΙ Η ΑΦΕΤΗΡΊΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΎ, ΑΛΛΆ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΎ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΎ.

Από την εποχή της Αναγέννησης, αλλά κυρίως μετά την Γαλλική Επανάσταση και τον ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟ,
δημιουργηθηκαν δύο πεποιθήσεις :

-ότι ο δυτικός πολιτισμός ανάγεται στην Κλασσικη Ελλάδα 

-και οι Νεοελληνες είναι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων της ίδιας περιόδου. 


Ωστόσο σε πολλά σημεία της Ποίησης του ο ΚΑΒΑΦΗΣ
(και κατεξοχήν στο ποίημα ΣΤΑ 200ΠΧ,/ΠΛΗΝ ΛΑΚΕΔΑΙΜΟΝΙΩΝ)
το αρνείται αυτο θεωρώντας
 ότι ο hellenismus κατα DROYZEN,
δηλαδή ο ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΟΣ Κόσμος 
είναι η αφετηρία και το θεμέλιο του δυτικού πολιτισμού. 

ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΊ ΑΛΉΘΕΙΑ ΌΤΙ Η ΔΥΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΊΑ ΈΧΕΙ ΑΦΕΤΗΡΊΑ ΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΌ ΓΆΜΟ ΕΛΛΆΔΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΟΛΉΣ, δηλαδή το ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΟ Πνευμα
 (βλ τα λιμπρετα του Σαίξπηρ που παραπέμπουν σε ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΕΣ ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ)

Αλλά καί η ΝΈΑ Ελληνική ΓΛΏΣΣΑ αποτελεί συνέχεια της ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΉΣ ΚΟΙΝΗΣ
 (τόσον στην ΠΡΟΦΟΡΆ
-Η ΠΡΌΣΩΔΙΑ ΆΡΧΙΣΕ ΝΑ ΧΆΝΕΤΑΙ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΕΞΆΠΛΩΣΗΣ ΤΗΣ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ-
όσον και στη ΔΟΜΗ
-οι μονολεκτικοί συντελικοι χρόνοι έγιναν περιφραστικοι).

Τούτων δοθεντων
 δεν θα ήταν υπερβολή να πει κάποιος οτι ο Καβάφης ως Αλεξανδρινός
 έθεσε τα θεμέλια μιας νέας Φιλολογικης,κι όχι μόνο, ματιάς,
επειδή διειδε  ως ποιητής
 κάτι που δεν συνειδητοποιησαν οι ιστορικοί.