Κυριακή, 30 Απριλίου 2017

ΑΠ. ΠΑΥΛΟΣ :Ο ΚΟΣΜΟΪΣΤΟΡΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ

Για τον Παύλο εχουν ειπωθεί πολλά' αλλοτε από την πλευρά του Ιουδαϊσμού, οπου θεωρειται ως ΑΠΟΣΤΑΤΗΣ από την Τορά (=Νόμο),
την ουσία της Εβραϊκής θρησκείας
κι άλλοτε από την πλευρά των "Εθνικών" (καθε εποχής) οπου θεωρείται ως "πράκτωρ"
του Οικουμενικού" Σιωνισμού",
αυτός που προπαγάνδισε τον Εβραϊκό θεό ΓΙΑΧΒΕ στά Εθνη, εστω μέσω του Ιησού.
Αυτά τα αντιφατικά συμπεράσματα
(από την μιά Προδότης του Εβραϊσμού κι απο την άλλη ο μεγαλύτερος προπαγανδιστής του) δειχνουν οτι πράγματι ο Παύλος υπήρξε κοσμοϊστορική φυσιογνωμία και σίγουρα σημείον αντιλεγόμενον.
Ωστόσο διαβάζοντας κανείς τις μεγάλες Επιστολές του και κατ'εξοχήν την ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
- και δεδομένου οτι αυτές  αποτελούν τα ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΕΙΝΕΜΑ του Χριστιανισμού(50μΧ)-
εχει πρό οφθαλμών κανείς την ΑΡΧΕΓΟΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ,
μακράν από την ωραιοποίηση που φιλοτεχνούν οι(μεταγενέστερες, χρονικά-80μΧ) Πράξεις των Αποστόλων .
Στην Πρός Γαλάτας παρουσιάζεται το ΚΟΣΜΟΪΣΤΟΡΙΚΟ ΔΙΛΗΜΜΑ του αρχεγονου Χριστιανισμού καθώς και η ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ
στο εν λόγω δίλημμα.
Συγκεκριμένα ο Χριστιανισμός τις πρώτες δεκαετίες μετά την Σταύρωση ειχε να αντιμετωπίσει το δίλημμα ,  τι θα εκανε με τους ΕΞ ΕΘΝΩΝ Προσήλυτους :
θα τους εκαμε ΠΡΩΤΑ ΙΟΥΔΑΙΟΥΣ ωστε ΚΑΤΟΠΙΝ να δεχτούν  τον Ιησου ως Χριστό δηλ ΜΕΣΣΙΑ
ή οχι?
Δηλ θα αναγκαζε τους Εθνικούς να ΜΗΝ ΤΡΩΝΕ ΧΟΙΡΙΝΟ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΡΙΤΕΜΝΟΝΤΑΙ δεχόμενοι την Τορά των Εβραίων (οπως ο Ιησούς  και οι Δώδεκα ΠΟΥ ΖΟΥΣΑΝ ΠΙΣΤΟΙ ΣΤΗΝ ΤΟΡΑ..) ή οχι?
Θα μπορούσαν οι Εθνικοί να γίνουν Χριστιανοί
χωρις προηγουμένως να γίνουν Εβραίοι?
Κεφαλαιώδες το ζήτημα και καθοριστικό για το μέλλον, επειδή ΑΝ ΕΠΙΚΡΑΤΟΥΣΕ Η ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΘΕΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ
Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΜΙΑ ΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑΙΣΜΟΥ κάτι σαν τους Φαρισαίους κλπ
της εποχής του Δευτέρου Ναού.
Ομως η Εκκλησία τοτε φάνηκε φιλελεύθερη και δέχτηκε την άποψη του Παύλου ΝΑ ΜΗΝ ΕΞΙΟΥΔΑΊΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ, να μην περιτέμνονται
και να γίνονται απευθείας Χριστιανοί, χωρίς να γίνουν πρίν Εβραίοι..
Βέβαια το θέμα δεν τελεσιδίκησε δια μιας
και στην Αντιόχεια υπήρξαν ΧΩΡΙΣΤΕΣ δύο Εκκλησίες: οι  Εξ ΕθνώνΧριστιανοι που ετρωγαν χοιρινό και κλπ"ακάθαρτες"τροφές
και οι Εξ Ιουδαίων που τηρούσαν την Τορά, δηλ τον εβραίκό Νόμο της Παλαιάς Διαθήκης (οπως και οι άλλοι, πλήν Παύλου, Απόστολοι),
ΚΑΙ Η ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΟΙΝΟ ΔΕΙΠΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΗ, θεωρωντας οι Ιουδαιοχριστιανοι τους Εξ Εθνων ως ΑΚΑΘΑΡΤΟΥΣ λογω των τροφων τους..
Ο Παυλος  τοτε προχώρησε (οπως φαινεται πάντα απο την αυτοβιογραφική Επιστ. ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ)
ενα βήμα παραπέρα :
κηρύσσοντας το ΑΝΩΦΕΛΟ ΤΗΣ ΠΕΡΙΤΟΜΗΣ
- δηλ. της "σημαίας" του Ιουδαϊσμού -
διερρηξε μια για πάντα τον Χριστιανισμό απο τον Ιουδαϊσμό.
Εκτοτε ο Χριστιανισμός εγινε η "θρησκεία" των Εθνων
και ο Παυλος ο "Προδότης" του Εβραϊσμού,
αφου μεχρι σήμερα για τους Εβραίους
η Περιτομή ειναι αυτό που τους διαφοροποιεί ΟΡΑΤΑ από τους άλλους λαούς και τους διατηρει εθνικά ως το κεντρικό χαρακτηριστικό τους.
Πρέπει βεβαίως να τονίσουμε εδω μια κρισιμη λεπτομέρεια '
ο Παύλος δεν υποστήριξε οτι πρέπει οι Εβραίοι να μην περιτέμνουν τα παιδιά τους (αν το ελεγε θα ηταν οντως προδότης του εθνους του, διοτι ανευ περιτομης θα χανόταν η εβραικη εθνική ταυτότητα)
αλλά τόνιζε οτι δεν χρειάζεται οι Εθνικοί
να γινουν  πρώτα Εβραιοι
για να γινουν Χριστιανοί, χωρίς να υπολογίζει οτι αυτό που πρότεινε συν τω χρόνω, θα διαφοροποιούσε ΡΙΖΙΚΑ τον Χριστιανισμό απο τον Ιουδαϊσμό,
ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ και ο Πέτρος ως προοπτικη..
('Η ΕΙΧΑΝ? και γι αυτο αντεδρασαν στον Παυλο?)
Συνελοντι ειπειν
χωρις τον Παυλο
ΘΑ ΗΤΑΝ ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΛΛΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ- κι εδω ακριβως εγκειται ο ΚΟΣΜΟΪΣΤΟΡΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ.

Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ, ΣΤΗΝ 3η ΩΔΗ ΤΟΥ ΚΑΛΒΟΥ.

Ο Α. Κάλβος,
ο μεγαλύτερος ποιητής μετά τον Σολωμό,
πέθανε το 1869 και ετάφη στο Λάουθ της Αγγλίας
(η ανακομιδή των οστών του εγινε το 1960,με πρεσβευτή στο Λονδίνο τον Σεφέρη),
εχοντας προσχωρήσει στο Αγγλικανικό Δόγμα
-μάλιστα μετέφρασε στα Νέα Ελληνικά το Ευχολόγιο της Αγγλικανικής Εκκλησίας το 1817(Book of common prayer)-
ενώ ηδη από το 1820 μετειχε στην Μυστική Εταιρεία των ΚΑΡΜΠΟΝΑΡΩΝ της ΙΤΑΛΙΑΣ- μάλιστα συνελήφθη και απελάθηκε στην Γενεύη, το 1821.
Συνδέθηκε με φιλία με τον μεγάλο Ιταλοζακυνθινό ποιητή ΟΥΓΟ ΦΩΣΚΟΛΟ-εζησαν μαζι στην Αγγλία απο το 1816 ως το 1820-
ενώ με τον συγχρονο του Σολωμό ειχε μόνον μιάν "απλή γνωριμία",
οχι με δική του υπαιτιότητα, μάλλον λόγω φθόνου του Σολωμού,
εξαιτίας ισως της υψηλής γνώσης της Καθαρεύουσας από μέρους του Κάλβου, οπως φαίνεται άλλωστε και στην ποίηση του.
Το σπουδαιότερο εργο του Κάλβου ειναι οι ΩΔΕΣ,που συνέθεσε γύρω στα 1824-εμπνευσμένος απο την Επανάσταση του 1821-
ενώ το 1826 επισκέφτηκε το  Ναύπλιο, αλλά απογοητεύτηκε σφόδρα απο τα ελληνικά πράγματα
κι εκτοτε, μετά απο μικρό διάστημα παραμονής στην Κέρκυρα (οπου δίδαξε στην ΙΟΝΙΟ ΑΚΑΔΗΜΙΑ), εγκατέλειψε την Ελλάδα οριστικά,  για να μέινει μόνιμα πιά στην Αγγλία
(οπου ειχε βρεθεί για πρωτη φορα το 1816 μαζι με τον Ουγο Φωσκολο
 και ειχε παντρευτει εκει για πρώτη φορα, αλλά πέθαναν κι η Αγγλίδα σύζυγος του Τερέζα Τόμας και η κόρη του).
Στην τελευταία διαμονή του στην Αγγλία, παντρεύτηκε την Charlotte Wadams και ως τον θάνατο του δίδασκε στο Παρθεναγωγείο της στο Λάουθ.
Από τις Ωδές του,
ιδιαίτερη "μεταφυσική" χροιά εχει η ΤΡΙΤΗ(απο την "Λύρα")  που την τιτλοφορεί :ΕΙΣ ΘΑΝΑΤΟΝ.
Εκεί παρουσιάζει το ΟΡΑΜΑ ΤΗΣ ΝΕΚΡΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΤΟΥ να συνομιλεί μαζί του, εμπροσθεν του μνήματος της, και να του δίδει "απόδειξη" της αιωνίας μακαριότητας των Ψυχών.
Γράφει στην ΣΤΡΟΦΗ Η' ο Κάλβος :
ΙΔΟΥ Η ΠΛΑΚΑ ΣΕΙΕΤΑΙ/
ΙΔΟΥ ΑΠ'ΤΑ ΧΑΡΑΓΜΑΤΑ/
ΤΟΥ ΜΝΗΜΑΤΟΣ ΕΚΒΑΙΝΕΙ/
ΛΕΠΤΗ ΑΝΑΘΥΜΙΑΣΙΣ/
ΚΙ ΕΜΠΡΟΣ ΜΟΥ ΜΕΝΕΙ.
Αφου του εξηγει η Οπτασια οτι ειναι η μητέρα του, τον παρηγορεί να μην θλίβεται γιατί δεν υπάρχει κατ ουσίαν θάνατος, λέγουσα (ΣΤΡΟΦΗ Κ' :
ΥΙΕ ΜΟΥ ΠΝΕΟΥΣΑΝ Μ'ΕΙΔΕΣ/
Ο ΗΛΙΟΣ ΚΥΚΛΟΔΙΩΚΤΟΣ /
ΩΣ ΑΡΑΧΝΗ, Μ'ΕΔΙΠΛΩΝΕΝ/
ΚΑΙ ΜΕ ΦΩΣ ΚΑΙ ΜΕ ΘΑΝΑΤΟΝ/
ΑΚΑΤΑΠΑΥΣΤΩΣ
Και στο ερώτημα του Κάλβου προς το πνεύμα της μητρός του "πότε
και αν την ξαναδεί?" εκεινη απαντά (ΣΤΡΟΦΗ ΚΒ') :
ΠΑΛΙ ΘΕΛΩ ΣΕ ΕΙΔΕΙΝ/
ΟΤΕ Η ΖΩΗ ΣΟΥ ΛΕΙΨΕΙ/
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΜΟΝΟΝ.
Ωστόσο το Οραμα αυτό,
λέει ο ποιητής,
του προσέδωσε μεγάλο θάρρος διότι του απέβαλε τον φόβο του θανάτου, κι εκτοτε (ΣΤΡΟΦΗ ΚΘ') :
Ο ΦΟΒΕΡΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΕΓΙΝΕ ΦΙΛΟΣ.
Αυτή η διαπίστωση,  οτι δηλ. ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ, και οτι υπαρχει ζωή πέραν του τάφου, οπως του εδειξε το πνεύμα της μητρός του-λέει ο Κάλβος-του εδωσε και την δύναμη  να μάχεται χωρίς κανένα φόβο εναντίον των Τυράννων,
τονίζοντας εν τέλει
οτι για οποιον δεν φοβάται τον θάνατο,
ολα ειναι δυνατά..
ΥΓ το Οραμα Πνευματικών Οντων
ηταν ο στόχος,
από αρχαιοτάτων χρόνων, κάθε Μύησης σε ολα τα Μυστήρια, απο εκείνα της Ελευσίνας(=ΕΠΟΠΤΕΙΑ)
μέχρι τα Χριστιανικά, οπως γνωρίζουν καλά και πολλοί σύγχρονες Ασκητές-κι οχι μόνον του Χριστιανισμού...
ΥΓ 2.εντύπωση προκαλεί οτι δεν υπάρχει κανένα επίσημο πορτραίτο του Κάλβου (τα διάφορα χαρακτικά, σαν αυτό της φωτο, δεν ειναι σίγουρο οτι αποδίδουν την μορφή του) καθώς επίσης και η γνωστή συνήθεια του να φορά πάντοτε μαυρα ρουχα..

Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΝΕΚΡΟΙ

Η Ανάσταση  του Χριστού ειναι ταυτόχρονα καί ιστορικόξύ  ορατού  και αορατου κόσμου  καί υπεριστορικό γεγονός,
υπό την εννοια οτι
αφενός οι Απόστολοι ΕΙΔΑΝ τον Ιησού Αναστημένο εν σώματι - δεν ειπαν οτι ειδαν ενα Πνεύμα, αλλά ενα Πνευματικό ΣΩΜΑ, ο, τι κι αν σημαίνει αυτό-
αφετέρου η Επιστήμη βασιζόμενη στον Ορθό Λόγο, δεν γνωρίζει καμμία Ανάσταση
αλλά σταματά μόνο ενώπιον του ΚΕΝΟΥ ΤΑΦΟΥ.
Ωστόσο η θέα των ΟΘΟΝΙΩΝ (=επιδέσμων) στο πάτωμα του άδειου Τάφου
και το τυλιγμένο ΣΟΥΔΑΡΙΟ (=νεκρικό κάλυμμα κεφαλής των Εβραίων), οπως αναφέρει ο Ιωάννης
ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ.
Μόνο η θέα του Αναστημένου ΕΝ ΣΩΜΑΤΙ Ιησού
αποτελεί την γνώση οτι ο Χριστός Ανέστη. Τέτοια γνώση ομως ΔΕΝ την ειχαν, ουτε την εχουν ολοι, και κατά τούτο η Ανάσταση αποτελεί ΥΠΕΡΙΣΤΟΡΙΚΟ γεγονός(και γι αυτό η "στιγμή" της Ανάστασης δεν περιγράφεται από κανέναν ευαγγελιστή..)
Αλλά και η "οραση" του Αναστάντος δεν αρκεί
για την οικοδόμηση πεποίθησης στην Ανάσταση, αφού οι Μαθητές
ενω ειδαν τον Αναστημενο Χριστό ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑΝ ΝΑ ΠΕΙΣΟΥΝ ΤΟ ΘΩΜΑ-ισως ουτε και τους εαυτούς τους, καταρχήν..
Προφανώς χρειαζόταν και μιά άλλη ΕΜΠΕΙΡΙΑ για την"εμπέδωση"της Ανάστασης και το κήρυγμα της στην Οικουμένη : η ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ.

Πάντως σε κάθε περίπτωση, ειναι η Ανάσταση των Νεκρών
(εννοειται :ΣΩΜΑΤΩΝ, αφου οι Ψυχες ειναι Αθανατες, ως "αϋλες"-βλ. ΠΛΑΤΩΝΑ)
αυτή που μας καθιστά Χριστιανούς...
Και Ανάσταση σημαίνει
κατ'ουσίαν οτι
ΝΕΚΡΟΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ
δηλ. Υπαρχει επικοινωνία μεταξύ ορατού και αοράτου κόσμου. 

ΤΟ ΑΙΝΙΓΜΑ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ.

Μπορεί βεβαίως το "Κατά Ιωάννην"
να κατηγορεί τον Ιούδα
ως κλέφτη του κοινού ταμείου των Αποστόλων, αλλά ο σημερινός ιστορικός ερευνητής διερωτάται για το Αινιγμα του Ιούδα
το οποίο σφραγίστηκε με την αυτοκτονία του
ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ από το Εβραϊκό Συνέδριο (sanhedrin) - δεδομένου οτι συνήθως οι κλέφτες δεν αυτοκτονούν...
Τα  προκύπτοντα ερωτήματα ειναι τα εξής :
1)τι ακριβώς πρόδωσε ο Ιούδας?
Την τοποθεσία της Γεθσημανή(=ελαιοτριβείο, εβραϊστί)
οπου "κρυβόταν" ο Ιησούς ?
Ωστόσο
το
"Ορος των Ελαιών"
ηταν γνωστός τόπος εξόρμησης μεσσιανικών κινημάτων της εποχής (ιδιαίτερα κατα τις περιόδους του εβρ. Πάσχα, οπως αναφέρει ο ΙΩΣΗΠΟΣ, η κύρια πηγή της εβραϊκης ιστορίας τον 1ο αι. ΜΧ).
Δεν φαίνεται πιθανό να μην μπορουσαν να βρουν τον Ιησού οι Αρχές
και χρειάστηκαν τον Ιούδα να τις συνδράμει..
Ομως ολες οι αρχαίες χριστιανικές παραδόσεις συμφωνούν,
οχι μόνο οτι ο Ιούδας ΠΑΡΕΔΩΣΕ τον Διδάσκαλο, αλλά και στο οτι ανήκε στον στενό κύκλο των ΔΩΔΕΚΑ
(γι αυτό καθόταν ΔΙΠΛΑ στον Ιησού, κατά τον Μυστικό Δείπνο.) Συνεπώς κάποιο ρόλο θα επαιξε στην "αναίμακτη" παράδοση του Ιησου, ο Ιούδας ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΕΝ ΑΓΝΟΙΑ ΤΩΝ ΥΠΟΛΟΙΠΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ...
2)το ποσό των 30 αργυρίων δεν ηταν και πολύ μεγάλο ωστε να δικαιολογεί προδοτική πράξη για οικονομικούς λόγους,  με διάρκεια  μάλιστα λίγων ωρών, αφου ο υποτιθέμενος φιλοχρήματος ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ, επιστρέφοντας,
εν μιά νυκτί,
τα χρήματα της Προδοσίας.
Εκ των ανωτέρω συνάγεται το συμπέρασμα οτι, ναί μέν "κανόνισε" ο Ιούδας "να τον βρούν" τον Ιησού, κρυφά οι Αρχές,
ΑΛΛΑ ΕΝΩ ΗΤΑΝ ΠΑΡΩΝ ΣΤΗΝ ΣΥΛΛΗΨΗ,
ΔΕΝ ΠΗΓΕ ΝΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΔΑΣΚΑΛΟΥ ΤΟΥ
ουτε ως ψευδομάρτυρας(ενώ εμφανίστηκαν άλλοι αρκετοί..).
Αυτό δειχνει οτι ο Ιούδας ΔΕΝ ΜΙΣΟΥΣΕ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ, αλλά ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΕΠΕΔΙΩΚΕ φέρνοντας τον Ιησού ενώπιον του Αρχιερέα και του Συνεδρίου.
Ουτε φαίνεται να ηταν τόσον αφελής ο Ιούδας
ωστε να νομισει οτι μπορούσε η τοτε θρησκευτικοπολιτική ηγεσία των Εβραίων
να αποδεχθεί  τον Ιησού
ως Μεσσία..
Μάλλον πιθανότερο φαίνεται να πίστευε ο Ιούδας
οτι ο Ιησούς θα ΕΞΑΝΑΓΚΑΖΟΤΑΝ ΝΑ ΕΠΙΔΕΙΞΕΙ  την θαυματουργική του δύναμη  στο Συνέδριο
ΚΑΙ
ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ ΑΠΕΙΛΗΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
ΘΑ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕ ΣΤΟΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΤΗΝ ΜΕΣΣΙΑΝΙΚΗ ΤΟΥ ΙΔΙΟΤΗΤΑ, την οποίαν ειχε απαρνηθεί
στην ευκαιρία που του δόθηκε ("Κυριακή των Βαΐων")
κατά την Εισοδο του στην Ιερουσαλήμ, οταν ο λαός του υποδέχτηκε με βάγια ως Μεσσία,
ενώ εκεινος
απλως περιορίστηκε
να διώξει τους εμπόρους του Ναού,
ΚΙ ΟΧΙ ΝΑ ΚΗΡΥΞΕΙ
ΓΕΝΙΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΡΩΜΑΙΩΝ
(κάτι που εγινε τελικά λιγες δεκαετίες αργότερα,
το 66μΧ).
Ο Ιησούς  ενώπιον του Καϊάφα,
οχι μόνο δεν εκανε επιδειξη μεσσιανικής δύναμης,
αλλά σίγησε
ως αρνί για σφαγή ΕΠΙΔΙΩΚΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ..
Καί τότε ηταν που ο Ιούδας διεπίστωσε το τραγικό του λάθος
και την παρανόηση που ειχε για την Μεσσιανική αποστολή του Ιησου.
Και βλέποντας οτι αυτός εγινε
ΑΘΕΛΑ ΤΟΥ
το μέσον που εστειλε τον Δάσκαλο του στον θάνατο,  οδηγήθηκε στο απονενοημενο διάβημα της αγχόνης..
ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΠΙΑ Ο ΙΟΥΔΑΣ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ..
ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕ
ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΝΟΜΙΣΕ..
ΚΑΙ ΤΟ ΤΙ ΠΗΓΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ..
Και το πόσο ΔΕΝ κατάλαβε οτι ο Ιησούς ακολουθούσε την Προφητεία του ΗΣΑΪΑ για τον "Πάσχοντα Δούλο" του Γιαχβέ...
ΒΑΔΙΖΟΝΤΑΣ ΕΞΑΡΧΗΣ
ΣΤΟ ΕΚΟΥΣΙΟΝ ΠΑΘΟΣ.
ΥΓ αργότερα βέβαια, στα πλαίσια του Κινήματος των ΓΝΩΣΤΙΚΩΝ, και μεσω μεταγενεστέρων κειμένων,οπως το περίφημο ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ, εγινε προσπάθεια να γινει ερμηνεία της Προδοσίας του Ιούδα μεσω του γνωστικιστικών ιδεών, ΑΛΛΑ ΤΑ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΑ ΑΥΤΑ ΙΔΕΟΛΟΓΗΜΑΤΑ ΔΕΝ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΙΟΥΔΑ, δηλ. την προεπαναστατική περίοδο του 1ου αι. ΜΧ στο Ισραηλ, οπου εζησε ο Ιησούς..

Σάββατο, 8 Απριλίου 2017

Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑ-ΟΥΤΕ ΗΘΙΚΗ.

Κάθε θρησκεία, από αρχαιοτάτων χρόνων, διαχωρίζει την ανθρώπινη δραστηριότητα σε ΕΠΙΤΡΕΠΤΗ και σε ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΑ, δημιουργώντας ετσι μια ΝΟΜΙΚΙΖΟΥΣΑ ΗΘΙΚΗ.
Ο διαχωρισμός μεταξύ "ΚΑΘΑΡΟΥ/ΙΕΡΟΥ" καί "ΑΚΑΘΑΡΤΟΥ/ΒΕΒΗΛΟΥ" αποτελεί την ΟΥΣΙΑ κάθε θρησκείας προσδίδοντας ετσι σε αυτήν ΝΟΜΙΚΑ  χαρακτηριστικά.
(Ο Ιουδαϊσμός αποτελεί το  διαυγέστερο σχετικό παράδειγμα, οπως φαίνεται  σαφώς στο ΛΕΥΙΤΙΚΟ καί στο ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟ).
Ετσι, με βάση αυτή την θρησκευτική εννοιολογία καί την προκύπτουσα εξ αυτής Ηθική, δημιουργήθηκε
ανά τους αιώνες ο λεγόμενος ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ ανθρώπου και ο ΗΘΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ - οχι κατ'ανάγκην ο "υποκριτής" ή ο καλούμενος "ΕΥΣΕΒΙΣΤΗΣ", αλλά ο πιστός καί "εντιμος" homo religiosus.
Ωστόσο, οποιος διαβάσει το Ευαγγέλιο διαπιστώνει οτι
ο Ιησούς καί στα κηρύγματα καί στην πρακτική του ΓΚΡΕΜΙΖΕΙ ΚΑΘΕ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΑΞΙΟΛΟΓΙΚΟ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟ
ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΗΘΙΚΗ ΤΥΠΟΛΟΓΙΑ, θεωρώντας οτι ολοι οι ηθικοθρησκευτικοί διαχωρισμοί ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΜΜΙΑ ΑΞΙΑ στην Κοινωνία που ευαγγελίζεται
και την οποιαν αποκαλεί, με την εννοιολογία της εποχής, "ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ".
Κι οχι μόνο αναθεωρεί ο Ιησους τους ηθικοθρησκευτικές ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΙΣ της εποχής του, αλλά υπερβαίνοντας την εποχή του, ΑΝΑΠΟΔΟΓΥΡΙΖΕΙ ΚΑΘΕ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΗΘΙΚΗ, λέγοντας οτι
ΟΙ ΠΟΡΝΕΣ και οι ΤΕΛΩΝΕΣ, δηλ. ΟΙ ΜΙΣΗΤΟΙ ΦΟΡΟΕΙΣΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΚΑΤΟΧΗΣ (=Ρωμαίων)
"προάγουσιν" δηλ. θα ΟΔΗΓΗΣΟΥΝ,
ως.. Καθοδηγητές και ΗΓΕΤΕΣ
στην Νέα Κοινωνία της "Βασιλείας του Θεού",
ολους τους ΗΘΙΚΑ "ΚΑΘΑΡΟΥΣ" και   ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ "ΟΡΘΟΥΣ" ανθρώπους.
Φυσικά, δεν μπορεί να υπάρξει ποτέ
μιά τοσο ΑΝΟΙΧΤΗ κοινωνία σαν αυτή που κηρύττει στο Ευαγγέλιο ο Ιησούς
οπου πόρνες καί τελώνες
να αποτελούν "οδηγητές" των ανθρώπων ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ
(δηλ ΠΡΟΣ ΣΤΙΣ ΟΝΤΩΣ ΑΞΙΕΣ)
καί πιθανώς να μην ΠΡΕΠΕΙ
να υπαρξει ποτέ σε αυτον τον κοσμο,
ομως το Ευαγγέλιο ειναι εδώ πάντα
καί τα λόγια του Χριστού, τα τόσο ρηξικέλευθα,
θα βοούν πάντα στον αιώνα, μετρώντας με άλλα μέτρα την ΑΞΙΑ των Ανθρώπων..
ΥΓ.  Το οτι  ο Χριστιανισμός του Ευαγγελίου δεν ειναι θρησκεία, ουτε εξ αυτής προκύπτουσα ηθική, πέραν πολλών Αγίων (πχ Αγ. Φραγκίσκου, Αγ. Γερασίμου, Αγ. Διονύσιου εν Ζακύνθω, Αγ. Θηρεσίας κλπ)
το εχουν αντιληφθεί καί πολλά μεγάλα πνεύματα της Ιστορίας,
απο τον ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ καί τον ΣΤΙΡΝΕΡ ως τον ΤΟΛΣΤΟΪ και αυτόν ακόμα τον ΝΙΤΣΕ, ο οποιος γράφει στον "Αντίχριστο", οτι ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΠΕΘΑΝΕ ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΤΟΥ ΓΟΛΓΟΘΑ..
Το οτι το αντιθρησκευτικό κηρυγμα του Ιησου περί της Βασιλείας του Θεού εγινε "Σύστημα",
και η Εκκλησία Του "Καθίδρυμα",
οφείλεται μάλλον στην αδυναμία
ου μην αλλά
και την ΑΡΝΗΣΗ των ανθρώπινων ΚΟΠΑΔΙΩΝ να ζήσουν ΕΛΕΥΘΕΡΑ χωρίς Εξουσιαστές και Ψευδομεσσίες..-
δεδομενου οτι η Ελευθερία συνιστα ΕΥΘΥΝΗ και μαλιστα ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ..  
ΥΓ2 ο Ιησούς στο εν λόγω χωρίο τού ΜΑΤΘ. 21,31 απευθύνεται (με το "υμάς") στους" Αρχιερείς καί Πρεσβυτέρους του Ναού των Ιεροσολύμων", δηλ οιωνεί
ΣΕ ΚΑΘΕ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ,
κάθε εποχής..
Μιλώντας στους μαθητές του
ο Ιησους
καθ οδόν πρός τα Ιεροσόλυμα
τους προετοιμασε, υποψιάζοντας τους οτι
"ΠΑΡΑΔΟΘΗΣΕΤΑΙ Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΤΟΙΣ ΑΡΧΙΕΡΕΥΣΙΝ.." - απο οτι φαίνεται ομως
εκείνη η παραδοση του στους Αρχιερείς και στους Γραμματεις
κρατάει ακομα
καί καλά κρατεί
αιώνες τώρα...