Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ-ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ

Η Αποκάλυψη του Ιωάννη ανήκει στο φιλολογικό ειδος των Ιουδαϊκών Αποκαλύψεων
 δηλ των κειμένων που γράφτηκαν κατά την ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ και ΡΩΜΑΪΚΗ εποχή
 με σκοπό να τονίσουν στους ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΕΝΟΥΣ Εβραιους
 κατά της ξένης ελληνο-ρωμαϊκής Κατοχής -και κυριως κατά του ΕΛΛΗΝΟΡΩΜΑΙΚΟΥ ,ΠΟΛΥΘΕΪΣΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ-
οτι το ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΚΟΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΟΝΤΑ
 και πρεπει να κάνουν υπομονή μένοντας πιατοί στην Τορά (=Πεντάτευχο).

Κέντρο της Αποκαλυπτικής Γραμματείας ηταν το Κοινόβιο των ΕΣΣΑΙΩΝ στη Νεκρά θάλασσα
 οπως φάνηκε απο τα ανακαλυφθέντα το 1947 Χειρόγραφα (πχ "Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΥΙΩΝ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΥΙΩΝ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ")
ενω ο Αποκαλυπτισμός αρχιζει να υπάρχει ως πνευματικό ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΟ κίνημα
 απο την εποχή των βιβλιων του ΔΑΝΙΗΛ ,του ΕΝΩΧ (200 πχ),της ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΜΩΥΣΕΩΣ(40 μχ) και φτάνει μέχρι τον Δ'ΕΣΔΡΑ και Β'ΒΑΡΟΥΧ (100 μχ)
[Βλ Σ.ΑΓΟΥΡΙΔΗ,ΤΑ ΑΠΟΚΡΥΦΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ,εκδ."Εννοια"]


Σε αυτό το πνευματικο πλαισιο της προσμονής του ΕΓΓΥΣ Τέλους
 γράφει και την δική του Αποκαλυψη ο Ιωάννης
(ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗ ΑΛΛΆ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΝΟΝΟΜΑΤΟ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ ΙΩΑΝΝΗ-αφου διαφέρει τοσο πολύ η γλώσσα και η ιδεολογία μεταξυ Δ'Ευαγγ.και Αποκαλυψης.
Εξαλλου ο συγγρ.της Αποκαλυψης ΑΝΤΙΔΙΑΣΤΕΛΛΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΩΣ ΠΡΟΦΗΤΗ 
ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΩΔΕΚΑ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥΣ στους οποιους θεωρει οτι ΔΕΝ συγκαταλέγεται).


Η ιδεολογία του Αποκαλυπτισμού περι Δυο Αιωνων(παρόντος του Κακού και μελλοντος του Θεου) 
προερχεται απο τον ΙΡΑΝΙΚΟ Δυισμό αλλά αναγεται στην αρχαια αντιληψη περι Κυκλικης Επιστροφής των Εποχών που περιγράφει κι ο ΗΣΙΟΔΟΣ.
Κατ'αυτήν την ΑΝΑΚΥΚΛΗΣΗ
 η Ιστορία ακολουθει ΚΑΘΟΔΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ
 απο την Χρυση παραδεισενια Εποχη στην Εποχή της Κατάπτωσης ("Σιδήρου")
και μετά την αναμενόμενη Καταστροφή του Παντός απο την Φωτιά της ΕΚΠΥΡΩΣΗΣ
 θα επανέλθη ο Κοσμος στην Πρώτη Περίοδο του Παραδεισου .
Ο Αποκαλυπτισμος βεβαιως
 πιστός στην βιβλική αντίληψη περι ενος ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ θεού
 δεν θα  μπορουσε να δεχθει την ΚΥΚΛΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ ,
κράτησε ομως την εννοια των δυο Περιοδων και της Καταστροφικης Εκπύρωσης 
που στην Καινή Διαθηκη ονομαζεται ΣΥΝΤΕΛΕΙΑ και συνδεεται με την Β'Παρουσία.
(Βλ Ρ.ΜΠΟΥΛΤΜΑΝ,ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ)

Η Αποκαλυψη γραφτηκε για να απαντήσει στο ερώτημα που ταλανιζε στα τέλη του 1ου αι.μχ την Εκκλησία την ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ.

Ενω τα Ευαγγέλια τόνιζαν οτι ο Κύριος θα εμφανιζόταν επι των νεφελων στα χρόνια ΕΚΕΙΝΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ,
τα χρόνια πέρασαν,
οι Αποστολοι πεθαναν,
η Ιρρουσαλημ καταστραφηκε απο τους Ρωμαιους ,ο Ναός κάηκε (70 μχ) απο τον Τίτο ,
αλλά ο Κυριος ΔΕΝ ΗΡΘΕ..

Και ταυτοχρονα η Ρωμαικη Εξουσία μεσω της ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΗΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ εδιωκε απηνως με μαρτυρικούς διωγμους την Εκκλησία.

Σε αυτήν την απελπιστικη εποχη γράφει την Αποκάλυψη ο Ιωαννης 
για να τονισει στους αναγνώστες του οτι
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΓΑΡ ΕΓΓΥΣ 
να κανουν υπομονη 
και λίγο ακομη φτάνει η Συντέλεια κι η Β'Παρουσία .

Δηλ η Αποκάλυψη 
(που πρεπει να γράφτηκε επι εποχής βασιλείας του ΒΕΣΠΑΣΙΑΝΟΥ ή ΤΙΤΟΥ ,αφου στο κεφ.17 μιλά για 5 Αυτοκρατορες που παρήλθαν-ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ,ΤΙΒΕΡΙΟΣ,ΚΑΚΙΓΟΥΛΑΣ ΚΛΑΥΔΙΟΣ,ΝΕΡΩΝ-
τον 6ο που κυβερνα-ΒΕΣΠΑΣΙΑΝΟ-
εναν 7ο που θαρθη για λιγο -ΤΙΤΟ-
και τον 8ο που θαναι ενας απο τους 5 -εννοωντας τον ΝΕΡΩΝΑ που κατα τα τοτε μυθολογούμενα ειχε διαφυγει στους Πάρθους και θα επεστρεφε δηθεν εκδικητής ,και για τους πιστους του,νεκραναστημενος NERO REDIVIVUS!-αλλά στην πραγματικότητα ηταν ο ΔΟΜΙΤΙΑΝΟΣ ο 8ος που μάλιστα υπήρξε χειρότερος διωκτης των Χριστιανων ..)
η Αποκαλυψη λοιπον θεωρει οτι το Τελος φτανει με τον 8ο Καισαρα ,
που τον ονομαζει ΘΗΡΙΟ και Αντιχριστο κωδικοποιώντας τον 
στο περιβοητο 666
 δηλ στο "ΝΕΡΩΝ-ΚΑΙΣΑΡ "εβραϊστί,
με βαση την αριθμοσοφια των ΛΕΞΑΡΙΘΜΩΝ της εποχης 
(βλ Σ.ΑΓΟΥΡΙΔΗΣ ,ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ,εκδ Πουρναρας)




Σε κάθε περίπτωση λοιπον η Αποκαλυψη του Ιωαννη
ειναι ενα παραμυθητικο βιβλιο
για τους διωκόμενους Χριστιανους
απο την Ρωμαϊκή Εξουσία του 1ου αι 
που επιδιωκει να τους τονώνει το ηθικό
 λεγοντας οτι η Συντελεια που αργησε προκειται να ερθη στα χρονια του μεθεπομενου 8ου Καισαρα ,
γι αυτό ας κανουν υπομονή στους διωγμούς
 κι ας μην θυσιάσουν στην ΘΕΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ
 γιατι Κυριος ειναι μονο ο Χριστός.



Τουτων δοθέντων
 η Αποκάλυψη ειναι κειμενο που αναφέρεται σε ΕΚΕΙΝΗ την εποχή του 1ου αι μχ ,
κι οχι στις μέρες μας
 δεδομενου οτι θεωρει πως το Τελος θα ερθη με την Πτωση της Ρωμης (=Βαβυλωνας) 
και ΑΓΝΟΕΙ ΤΗΝ ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ,
και ολη την μετεπειτα Ιστορια ,
την Κινα την Ανακαλυψη της Αμερικής ,τα Διαπλανητικα Ταξιδια..
αφου ο Ιστορικός της οριζοντας τελειωνει
στην Πτώση της τότε Αυτοκρατορικής Ρώμης των Καισάρων
 που διωκε την Εκκλησια
κι ειχε ισοπεδώσει την Ιερουσαλήμ και το Ναό.



.

Τι μενει απο ολα αυτα που να εχει σημασια για μας σήμερα ?

Ο ηρωικα αντιστασιακός χαρακτήρας της Αποκάλυψης ΤΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ,ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ της πνεύμα
και κυρίως η εσχατολογική της πεποίθηση οτι
 το Καλό θα χάνει ολες τις Μάχες εναντιον του Κακού
 πλην μιας ,
της Τελευταιας ,
της Μητερας ολων των μαχων 
αυτής που θα κρίνει και την τελικη εκβαση του προαιωνιου πολεμου μεταξυ ΚΑΛΟΥ και ΚΑΚΟΥ.

Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΝΟΜΙΑΣ: Η ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΕΓΟΝΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ

Λέγοντας "αρχέγονο" Χριστιανισμό εννοώ ,συμβατικά, το χριστιανικό κίνημα ΠΡΙΝ το 70 μΧ , 
οταν οι ρωμαϊκές λεγεώνες ισοπέδωσαν την Ιερουσαλήμ 
 και εκαψαν τον Ναό,
μετά την Εξέγερση των Ιουδαίων το 66 μΧ.

Ηδη το 64 μΧ εχουν εκτελεστεί στη Ρώμη
 οι κορυφαίοι Πέτρος και Παύλος,
ενώ λίγο νωρίτερα οι Ιουδαϊκές αρχές εχουν εκτελέσει τους δύο Ιακώβους ,τον υιό Ζεβεδαίου το 44 μΧ 
και τον Αδελφόθεο το 62 μΧ.
Ετσι η Εκκλησία
 ειτε η εξ Ιουδαίων
 ειτε η εξ Εθνών
 εχει μεινει "ακέφαλη", 
ο μονος πιθανόν Απόστολος που ζει ειναι ο Ιωάννης ο 4ος Ευαγγελιστής,
ενω τα ΜΟΝΑ ΓΡΑΠΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ
 ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΙΝ ΤΟ 70 ΜΧ
 ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ
 ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ
 (μαζί βεβαιως και με τα κυκλοφορούντα τότε
 "Λόγια" του Ιησου).


Από τα υπάρχοντα λοιπόν κείμενα 
πρίν το 70 μχ 
(Α' ΘΕΣΣ ,Β'ΘΕΣΣ, και ΜΑΡΚ.),
τρια τον αριθμόν ,
μπορούμε να διαπιστωσουμε τις εξής ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΕΣ αντιλήψεις 
των τοτε χριστιανων :

1) κατά την ΠΑΡΟΥΣΙΑ του Χριστού θα αναστηθουν οι κοιμηθέντες ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ (δηλ.οι Πιστοί) και οι τοτε ζωντανοι θα ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΘΟΥΝ σωματικά λαμβάνοντας "αναστημένο,πνευματικό"σωμα
 και θα ΑΡΠΑΓΟΥΝ από τον Κύριο στον "αερα".
Γράφει ο Παύλος:
"ΗΜΕΙΣ ΟΙ ΖΩΝΤΕΣ ΟΙ ΠΕΡΙΛΕΙΠΟΜΕΝΟΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ 
ΟΥ ΜΗ ΦΘΑΣΩΜΕΝ 
ΤΟΥΣ ΚΟΙΜΗΘΕΝΤΑΣ.
ΟΤΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΕΝ ΚΕΛΕΥΣΜΑΤΙ
ΕΝ ΦΩΝΗ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ
ΚΑΙ ΕΝ ΣΑΛΠΙΓΓΙ ΘΕΟΥ
ΚΑΤΑΒΗΣΕΤΑΙ ΑΠ'ΟΥΡΑΝΟΥ
ΚΑΙ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΑΝΑΣΤΗΣΟΝΤΑΙ ΠΡΩΤΟΝ
ΕΠΕΙΤΑ ΗΜΕΙΣ ΟΙ ΖΩΝΤΕΣ ΟΙ ΠΕΡΙΛΕΙΠΟΜΕΝΟΙ 
ΑΜΑ ΣΥΝ ΑΥΤΟΙΣ 
ΑΡΠΑΓΗΣΟΜΕΘΑ ΕΝ ΝΕΦΕΛΑΙΣ
ΕΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΙΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΕΙΣ ΑΕΡΑ.."(Α'Θεσ,4,15-17)

Μετ: 
Εμεις που θα ειμαστε ακομα στη ζωή κατά την Παρουσία του Κυρίου ,δεν θα προηγηθουμε απο τους νεκρους στη συναντηση του Κυρίου .
Ο ιδιος ο Κύριος με προσταγμα ,με φωνή αρχαγγέλου και σάλπιγγα θεου ,θα κατέβη απο τον ουρανό και οι οσοι πέθαναν εν Χριστώ θα αναστηθούν πρώτοι .Επειτα εμεις που θα ζουμε ακομη θα αρπαγουμε στα σύννεφα μαζί με τους κεκοιμημένους για να προϋπαντήσουμε τον Κύριο στον αερα (κι ετσι θα ειμαστε για πάντα μαζί του).

Αυτή ειναι η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΗ ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΑ της Εκκλησίας γραμμένη στο ΠΡΩΤΟ χρονολογικά ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ,την Α'Προς Θεσσαλονικείς Επιστολη του Απ.Παύλου ,περί το 50-55 μΧ.


2) Ωστόσο μετα μιαν δεκαετία
 και επειδή φαινεται "αργουσε"η Β'Παρουσία 
(σύμφωνα με τις τοτε πεποιθήσεις )
 ο Παύλος εξηγει στην Β'ΘΕΣΣ την ..διαδικασία που θα ΠΡΟΗΓΗΘΕΙ της Παρουσίας ,τονίζοντας οτι ειναι απαραιτητο
 πριν την Ελευση του Χριστου 
να ΕΜΦΑΝΙΣΤΕΙ Ο ΥΙΟΣ ΤΗΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ (που αργότερα θα ονομαστεί "Αντίχριστος).
Γράφει το κειμενο :
"(Η ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ..ΔΕΝ ΘΑ ΕΛΘΗ)
ΕΑΝ ΜΗ ΕΛΘΗ Η ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ ΠΡΩΤΟΝ 
ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ 
Ο ΥΙΟΣ ΤΗΣ ΑΝΟΜΙΑΣ"(Β'Θεσσ.2,2-3)

Ομως -συνεχίζει ο Παύλος-ο Ανομος δεν μπορεί ακόμα να αποκαλυφθεί διοτι τον ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ ο "κατέχων" και μόλις θα φύγει απο την μεση ο "κατέχων"
τοτε θα εμφανιστεί ο Ανομος:
"ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ 
ΗΔΗ ΕΝΕΡΓΕΙΤΑΙ ΤΗΣ ΑΝΟΜΙΑΣ
ΜΟΝΟΝ Ο ΚΑΤΕΧΩΝ ΑΡΤΙ ΕΩΣ ΕΚ ΜΕΣΟΥ
ΓΕΝΗΤΑΙ.
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΣΕΤΑΙ Ο ΑΝΟΜΟΣ"(Β'Θεσσ.2,7-8).

Μετ: 
"Η μυστικη δυναμη της Ανομιας ειναι επι το εργον .Αυτο ομως θα γινεται μυστικα
 μεχρι να φυγει απο τη μεση 
αυτος που τωρα εμποδίζει(=ο ΚΑΤΕΧΩΝ)
'και τοτε θα φανερωθεί ο Ανομος"

Βεβαια το ποιος ειναι ο ΚΑΤΕΧΩΝ δηλ ο ΕΜΠΟΔΙΖΩΝ τον Αντιχριστο να εμφανιστεί
 δεν το γνωρίζουμε σημερα,
αντιθετα με τους αναγνωστες του Παυλου που γνωριζαν
 γιατί τους το ειχε πει δια ζώσης,
οπως το γραφει κι ο ιδιος :
"ΟΥ ΜΝΗΜΟΝΕΥΕΤΕ ΟΤΙ ΕΤΙ ΩΝ ΠΡΟΣ ΥΜΑΣ ΤΑΥΤΑ ΕΛΕΓΟΝ ΥΜΙΝ.
ΚΑΙ ΝΥΝ ΤΟ ΚΑΤΕΧΟΝ ΟΙΔΑΤΕ ΕΙΣ ΤΟ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΝΑΙ ΑΥΤΟΝ ΕΝ ΤΩ ΕΑΥΤΟΥ ΚΑΙΡΩ"(Β'Θεσσ.2,5-6)

Μετ:  δεν θυμαστε που σας τα ελεγα οταν ημουνα ακομα μαζι σας; τωρα ξερετε τι ειναι εκεινο που εμποδιζει (=κατέχον) ωστε να φανερωθει (ο Ανομος) οταν ερθη ο καιρός του..


Ισως το εν λογω εδαφιο του Παύλου
περί του ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΑΝΟΜΙΑΣ να αποτελει το σπουδαιότερο μέρος της Χριστιανικής Εσχατολογίας ,δεδομένου οτι επηρέασε αργότερα και την Αποκάλυψη και την ολη εσχατολογικη αντίληψη της Εκκλησίας .


3) Μετά την Παύλεια Εσχατολογία το ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ κάνει δύο επιπλεον "συμπληρώσεις"
(τις οποιες ακολούθησαν βεβαιως και τα άλλα συνοπτικά ευαγγ.ΠΛΗΝ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ βεβαιως ,
τον οποιον φαινεται να ΑΓΝΟΕΙ και να παραβλέπει την αρχέγονη Εσχατολογία..):

-το ευαγγέλιο πρέπει να κηρυχθεί σε ολην την Οικουμενη 
"ΕΙΣ ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΕΘΝΗ ΔΕΙ ΠΡΩΤΟΝ ΚΗΡΥΧΘΗΝΑΙ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ "(Μαρκ.13,10)

-θα βεβηλωθεί ο Ναός των Ιεροσολύμων με το ΒΔΕΛΥΓΜΑ ΤΗΣ ΕΡΗΜΩΣΕΩΣ:

"ΟΤΑΝ ΙΔΗΤΕ 
ΤΟ ΒΔΕΛΥΓΜΑ ΤΗΣ ΕΡΗΜΩΣΕΩΣ
ΤΟ ΡΗΘΕΝ ΥΠΟ ΔΑΝΙΗΛ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ
ΕΣΤΩΣ ΟΠΟΥ ΟΥ ΔΕΙ (=να στεκεται εκει οπου δεν πρεπει)
Ο ΑΝΑΓΙΝΩΣΚΩΝ ΝΟΕΙΤΩ(=ο αναγνωστης ας καταλαβει)
ΤΟΤΕ ΟΙ ΕΝ ΤΗ ΙΟΥΔΑΙΑ ΦΕΥΓΕΤΩΣΑΝ ΕΙΣ ΤΑ ΟΡΗ.."(Μαρκ.13,14)


Πολλοί εχουν δει στο εν λόγω εδάφιο του Κατά Μαρκ.
υπαινιγμό για την Καταστροφή της Ιερουσαλήμ το 70 μχ 
(οποτε το Ευαγγ γράφτηκε ΜΕΤΑ το 70 μχ )
ενω άλλοι το ειδαν ως αναφορά στην προσπάθεια του ΚΑΛΙΓΟΥΛΑ να θέσει τον ανδριαντα του ως ΘΕΟΥ-ΚΑΙΣΑΡΟΣ εντος του Ναου το 40 μχ 
(πράξη που δεν ευωδόθηκε λογω του θανατου του αυτοκράτορα).


Σε κάθε περίπτωση το "βδέλυγμα της ερημώσεως" του Δανιηλ 
ηταν το ΑΓΑΛΜΑ ΤΟΥ ΔΙΟΣ
 που τοποθετησε ο Αντιοχος ο Επιφανής
 στα Αγια των Αγιων του Ναου της Ιερουσαλημ(2ος αι.πΧ)

Ομοιως εννοησε κι η τοτε Εκκλησια την εκφραση αυτη του Ιησου 
και μονο οταν καταστράφηκε ο Ναός ,η φράση αυτή ελαβε πνευματικό νοημα
το οποιο διατηρει μεχρι τις μερες μας.


Ετσι κι αλλιως παντως με τον "Ανομο "του Παυλου και το "Βδελυγμα" του Κατά Μάρκον
 ηδη πριν την μεγάλη Καταστροφη του 70 μχ 
ο αρχεγονος χριστιανισμός
 ειχε διαμορφώσει τα κεντρικα αρθρα της Εσχατολογίας του.

Κυριακή, 30 Ιουλίου 2017

ΟΙ "ΠΑΓΙΔΕΣ" ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΚΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ

Ως γνωστόν καμμιά μετάφραση δεν μπορεί να αποδώσει πλήρως το πρωτότυπο κείμενο,
δεδομένης της διαφοράς 
των νοημάτων  στο λεξιλόγιο κάθε γλώσσας.


Ως εκ τούτου λοιπόν κάθε Μετάφραση ειναι ΕΡΜΗΝΕΙΑ του πρωτοτύπου
 και  συνιστά ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ,
η οποία άλλοτε αποδίδει πιστά το αρχικό νόημα του πρωτοτύπου 
(ΑΝ ΚΑΙ ΠΟΤΈ ΠΛΗΡΩΣ..) 
κι άλλοτε το ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΝΕΙ λίγο ή πολύ , παραβιάζοντας το
οποτε καταντά ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΙΑ.


Ιδιαίτερα ομως τα βιβλικά κείμενα,
τοσον το ΕΒΡΑΪΚΟ πρωτότυπο της ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ (masora)
οσον και το ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΟ πρωτότυπο της ΚΑΙΝΗΣ
 εχουν υποστεί τα πάνδεινα απο τις μεταφραστικές προσπάθειες στην νεοελληνική που εγιναν με ..βαναυσότητα
ανά τους αιώνες 
[ανάλογα ισχύουν και για τις μεταφράσεις σε άλλες γλώσσες του βιβλικού κειμένου 
-ήδη η μετάφραση της εβραϊκής Παλαιάς Διαθήκης απο τους Ο' (=70) κατά το 200 πΧ στην ελληνιστική κοινή
ΗΤΑΝ ΑΝΑΚΡΙΒΗΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑ εν πολλοις του εβραϊκού πρωτοτύπου
 με χαρακτηριστικό παράδειγμα την απόδοση του Ονοματος του Θεου στην καιόμενη βάτο ως "ΕΓΩ ΕΙΜΙ Ο ΩΝ" ,δίνοντας..φιλοσοφικη χροιά στην εβραϊκή εκφραση του πρωτοτύπου  : EHEYE ASER EHEYE= ΕΙΜΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ (Εξ.3,14)]


 Πολύ γνωστές μεταφραστικές παγίδες στο εβραϊκό πρωτότυπο αφορούν
στο εδάφιο της ΕΞΟΔΟΥ 6,3 
οπου γραφει το εβραϊκό ,μασωριτικό πρωτότυπο τα εξής :
"ΕΓΩ Ο ΓΙΑΧΒΕ 
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΣΤΟΝ ΑΒΡΑΑΜ
ΣΤΟΝ ΙΣΑΑΚ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΙΑΚΩΒ
ΩΣ ΕΛ -ΣΑΝΤΑΪ (= ΘΕΟΣ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡ)
ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΚΑΝΑ ΓΝΩΣΤΟ 
ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ ,ΓΙΑΧΒΕ"

Και μεταφράζουν οι Εβδομήκοντα (0')-κάνοντας..ακατανόητο το κειμενο :
"ΕΓΩ ΚΥΡΙΟΣ 
ΚΑΙ ΩΦΘΗΝ ΠΡΟΣ ΑΒΡΑΑΜ,ΚΑΙ ΙΣΑΑΚ ΚΑΙ ΙΑΚΩΒ 
ΘΕΟΣ ΩΝ ΑΥΤΩΝ
ΚΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ ΚΥΡΙΟΣ
ΟΥΚ ΕΔΗΛΩΣΑ ΑΥΤΟΙΣ"

Ενω η μετάφραση του Ν.ΒΑΜΒΑ (1850)
η πιό πιστή 
(αν και οχι καθ'ολοκληρίαν..) μεταφράζει :
"ΕΓΩ Ο ΚΥΡΙΟΣ ...
ΔΕΝ ΕΓΝΩΡΙΣΘΗΝ ΕΙΣ ΑΥΤΟΥΣ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ ΙΕΟΒΑ"
και η πλέον σύγχρονη μετάφραση στη νεοελληνικη της Παλαιάς Διαθήκης
απο την  ΒΙΒΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ(1997) 
αναπαράγει τις ασάφειες (σαν τους Εβδομήκοντα) και
δεν αποσαφηνίζει το νοημα του εδαφίου μεταφράζοντας ως εξής το εβραϊκό πρωτοτυπο :
"ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΣΤΟΝ ΑΒΡΑΑΜ,ΙΣΑΑΚ ΚΑΙ ΙΑΚΩΒ ΩΣ 
ΘΕΟΣ ΣΑΝΤΑΪ (ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡ)
ΑΛΛΆ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΚΑΝΑ ΓΝΩΣΤΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ
ΚΥΡΙΟΣ"


Ετσι ομως με ολες αυτές τις μεταφραστικές ακροβασίες ,αποφεύγοντας την κρισιμη λεξη ΓΙΑΧΒΕ 
(αποδοση του εβραϊκού ΤΕΤΡΑΓΡΑΜΜΑΤΟΥ στο πρωτότυπο)
-που μονο η μεταφραση του Βαμβα τολμά να αποδωσει ΑΛΛΆ ΟΧΙ ΠΑΝΤΟΥ -
χάνεται ΟΛΟ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ ΕΔΑΦΙΟΥ που ειναι το εξής :

Το εβραϊκό Ιερατείο της εποχής του ΕΣΔΡΑ (450 ΠΧ) 
με την αναθεώρηση του Βιβλικού κειμένου 
(που επιστημονικά ονομάζεται ΙΕΡΑΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΞ ,συμβολιζόμενος με το λατινικό γραμμα P) 
προπαγάνδιζε οτι
ο Θεός δεν ειχε αποκαλύψει το ονομα του (ΓΙΑΧΒΕ) στους Πατριάρχες ,
αλλά μονο στον Μωυση  αποκάλυψε το ΙΕΡΟΝ ΤΕΤΡΑΓΡΑΜΜΑΤΟΝ.

Αυτή την θεολογική αντίληψη κρύβει το εν λογω εδαφιο 
και με τις  ασυνάρτητες ,μεταφραστικές ακροβασίες
 γινεται ακατανόητο το κειμενο και η σκοπιμότητα του
 (χώρια που δινει και λαβές σε διαφορες "εξτρεμιστικές" και ΦΟΝΤΑΜΕΝΤΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ερμηνειες απο πολλους διαφορων δογματων,κινημάτων κι οχι μόνο χριστιανικων 
-βλ Ιεχωβαδες,Πεντηκοστιανούς,Χασιδιστές κλπ κλπ )


Παρόμοια προβληματα εχει δημιουργήσει και η μετάφραση της ΚΑΙΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ εκ του ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ πρωτοτύπου.

Κραυγαλεο παραδειγμα το γνωστό λόγιο του Ιησου :
ΟΥΚ ΗΛΘΟΝ ΚΑΤΑΛΥΣΑΙ (ΤΟΝ ΝΟΜΟΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΦΗΤΑΣ)ΑΛΛΆ ΠΛΗΡΩΣΑΙ (Ματθ.5,17)
Αν το ρήμα "ΠΛΗΡΩΣΑΙ"εκ του "ΠΛΗΡΩ" μεταφραστεί ορθά ως ΕΚΠΛΗΡΩΝΩ
( αρχαιοελληνιστί "ΠΛΗΡΩ"=ΓΕΜΙΖΩ ,βλ Λεξικό Liddell-Scott) τοτε ειναι άλλη η εννοια του εδαφίου,
ενω αν μεταφραστεί ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΑ ως "ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΩ"
 αποκτά  πιά άλλο νόημα ολη η συνάφεια 
δεδομενου οτι
 άλλο" ΕΚΠΛΗΡΩΝΩ" ΤΟΝ ΜΩΣΑΙΚΟ ΝΟΜΟ κι άλλο ΤΟΝ "ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΩ."


Παρόμοιες μεταφραστικές "παγίδες" στα βιβλικά κείμενα μπορεί να βρεί κανείς πολλές
 δεδομένου οτι υπάρχει σε αρκετά σημεια 
ΑΓΝΟΙΑ ΤΟΥ ΝΟΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ (πχ γράφει το Ματθ.11,12 οτι η Βασιλεία του Θεού" ΒΙΑΖΕΤΑΙ ",
χωρίς να μπορεί να διαπιατωθεί με ασφάλεια ποιό το εννοιολογικό περιεχόμενο του εν λογω ρηματος "ΒΙΑΖΟΜΑΙ<ΒΙΑ" στην συγκεκριμένη συνάφεια.)


Απ ολα τα ολίγα που ανέπτυξα παραπανω 
εγινε φανερό νομίζω οτι
 η μετάφραση δεν αποτελεί ευκολο εργο ουδεποτε 
(ειδικα στα βιβλικά κείμενα) 
και επειδή αποτελει τελικα ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΥ
 απαιτεί προσοχή μεγάλη και εξ ισου πλήρη ελευθερία του μεταφραστή απο κάθε ειδουςΙΔΕΟΛΟΓΙΚΕΣ-ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ προκατάληψεις
.
Αρα πέραν των ικανοτήτων και της γλωσσομάθειας του μεταφραστή
 ειναι απαραιτητη κι η ΤΙΜΙΟΤΗΤΑ του
ενωπιον των Κειμένων..

Πέμπτη, 27 Ιουλίου 2017

ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ-Η ΠΗΓΗ ΤΩΝ "ΛΟΓΙΩΝ" (Q) ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ

Το σημαντικότερο ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟ πρόβλημα στο κείμενο των Ευαγγελίων της Καινής Διαθήκης 
ειναι το λεγόμενο "ΣΥΝΟΠΤΙΚΟ"
 δηλ η εξηγηση της εμφανούς ΟΜΟΙΟΤΗΤΑΣ (με ..λεξιλογιου!)  στα τρία πρωτα Ευαγγ."Κατά Ματθαίον","Κατά Μάρκον"και "Κατά Λουκάν"(τους αποκαλούμενους και "συνοπτικούς"ευαγγελιστές λογω της ομοιότητας αυτής).


Ετσι απο τον προηγούμενο αιώνα οι ειδικοί Καινοδιαθηκολόγοι εχουν καταλήξει σε ενα επιστημονικό consensus συμφωνα με το οποιο :

1) Αρχαιοτερο Ευαγγελιο 
γραφέν πριν την Καταστροφή της Ιερουσαλήμ το 70 μΧ απο τους Ρωμαίους (την οποιαν αγνοεί..)
ειναι το ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ

2) εκτός απο το Κατά Μάρκον οι δυο μεταγενέστεροι συνοπτικοι "ΜΑΤΘΑΙΟΣ" και "ΛΟΥΚΑΣ"χρησιμοποιησαν 
και μια ΓΡΑΠΤΗ ΠΗΓΗ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ,(το κοινό τους κειμενο 200 και πλέον στίχων )
, το οποιο ονομάστηκε απο τον Weiss ΠΗΓΗ ΤΩΝ ΛΟΓΙΩΝ 
και συμβολίστηκε με το Q εκ του γερμ.QELLE= ΠΗΓΗ.

Το ΚΟΙΝΟ αυτό κειμενο που υπάρχει στο Κατά Ματθαιον και Κατά Λουκάν ,με εκπληκτικές ομοιοτητες ΜΕΧΡΙ ΛΕΞΕΩΝ ΚΑΙ ΛΕΚΤΙΚΩΝ ΤΥΠΩΝ ΚΑΙ ΕΚΦΡΑΣΕΩΝ
 αποκαλύπτει οτι  η Πηγή των Λογίων ,ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ,
ήταν μια ΓΡΑΠΤΗ ΠΗΓΗ γραμμένη ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ 
η οποια παρουσίαζε τις Διδαχές του Ιησου -εξ ου κι ονομασία "ΛΟΓΙΑ"- κι ειχε σαφώς ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΟ χαρακτήρα με σκοπο ειχε να δείξει οτι ο Ιησους ηταν ο ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΟΣ ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ 
για τον οποιον μιλησε ο Δανιήλ.


Εκείνο ομως που εντυπωσιάζει στην Πηγη των Λογίων ειναι οτι 
ΑΓΝΟΕΙ ΤΟ ΠΑΘΟΣ 
και δεν εχει καμμία αναφορά ουτε καν υπαινιγμό 
για τον ΣΤΑΥΡΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ και κανενα ενδιαφέρον για την ΑΝΑΣΤΑΣΗ!
Το κειμενο των "Λογίων" τελειωνε με την Εσχατολογικη Προφητεια του Ιησου για τον Ερχομό του και την Β'Παρουσία ΑΓΝΟΩΝΤΑΣ ΟΛΗ ΤΗΝ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ.

Φαινεται επισης οτι εξαιτιας αυτής τής "ελλειψης" της
 ΚΙ ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥΤΟ ΕΜΟΙΑΖΕ ΜΕ ΤΑ ΓΝΩΣΤΙΚΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ (πχ ΚΑΤΑ ΘΩΜΑΝ) 
 η Πηγή των "Λογίων", το αρχαιότερο ευαγγ.,
χάθηκε απο την παράδοση 
(ως ανεξάρτητο κειμενο)
 ΕΝΣΩΜΑΤΩΘΕΝ
 στα συνοπτικα ευαγγ.Ματθαιου και Λουκα.



Ολα αυτά βεβαια που ανέφερα παραπάνω
 (και αποτελούν ελαχιστη περίληψη
 του βιβλιου "ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ/ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ" 
του καθ.ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗ,
μοναδικό στο ειδος του εν Ελλάδι)
ολα αυτά λοιπον αποτελουν ΜΟΝΟΝ
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ που εξηγει τις ομοιοτητες των Συνοπτικων Ευαγγ.
και μεχρι να βρεθει κειμενο των"Λογίων" 
η θεωρία της Q, θα παραμένει πάντα ΥΠΟΘΕΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ.



ΥΓ Η μονη ενσταση μου στην Πηγη των Λογίων δεν αφορα στο αν υπηρξε ή οχι (μάλλον υπήρξε..) 
αλλά στην αρχαιότητα της.
Νομίζω οτι πρεπει μα γράφτηκε
 μετά την Καταστροφή του 70 μχ ΕΠΕΙΔΗ ΕΧΕΙ ΠΟΛΛΟΥΣ ΥΠΑΙΝΙΓΜΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΟΒΕΡΗ ΕΚΕΙΝΗ ΣΥΜΦΟΡΑ ΤΗΣ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ
ΠΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΤΗΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ..

Οπότε , αν εχω δικιο, παραμένει το Κατα Μαρκον ,αρχαιοτερο Ευαγγ.
Με τις Επιστολές του Παυλου βεβαιως να παραμενουν ΤΑ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ.

Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ

Κάθε κείμενο ,ως τέτοιο, χρήζει σαφώς ερμηνείας, εξ ου και η μεγάλη σημασία της Ερμηνευτικής ,από τη Νομική ως την Λογοτεχνία ,Φιλολογία ,Θεολογία.


Ιδιαίτερα τα θρησκευτικά κείμενα του Χριστιανισμού εχουν περάσει 
εδώ και δύο αιώνες 
από την εξαντλητική βάσανο της Ερμηνευτικής ,
αν και εξακολουθουν να "διαβάζονται" από πολλούς .."φονταμενταλιστικά",ως Α-ΧΡΟΝΙΚΑ κείμενα
 χωρίς ΔΗΘΕΝ ουδεμία αντίφαση ..


Ωστόσο στην παρούσα ανάρτηση ενδιαφέρει η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ερμηνευτική των Βιβλικών Κειμένων, οπως παρουσιάζεται από το σχετικό πολυδιαβασμένο πόνημα 
του αείμνηστου καθ.Σ.ΑΓΟΥΡΙΔΗ.


ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΚΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΞΗΣ:

1) ΙΣΤΟΡΙΚΟ-ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ.
Αυτή η μέθοδος εξετάζει τα κείμενα από φιλολογική άποψη
 εξετάζοντας επίσης και το ιστορικό περιβάλλον μέσα στο οποιο προέκυψαν.
(Πχ εξετάζοντας την λέξη "αποσυνάγωγος"
 του 4ου Ευαγγελίου
 -η οποια προέκυψε ως απόφαση της Συναγωγής να αποβάλει τους οπαδούς του Μεσσία Ιησού περί το 85 μΧ-αποκαλύπτεται ο χρόνος συγγραφής του "Κατά Ιωαννην")

2)ΜΟΡΦΟΪΣΤΟΡΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ.
Η μέθοδος αυτή εξετάζει τις φιλολογικές ΜΟΡΦΕΣ από τις οποιες προέκυψαν τα τελικά κείμενα οπως τάχουμε σήμερα.
(Μ.DIBELIUS, Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ,1919)
Ετσι με την Μορφοϊστορική μεθοδο διαπιστώθηκε πχ οτι 
τα Ευαγγέλια αποτελούν ΣΥΡΡΑΦΗ ΠΕΡΙΚΟΠΩΝ ΑΣΧΕΤΩΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ υπό τις συνδετικές λέξεις "τω καιρώ εκείνω","εν εκείναις ταις ημεραις" κλπ.

Αυτό σημαινει βεβαίως οτι 
τα Ευαγγέλια δεν συνιστουν βιογραφία του Χριστού , 
αφου ειναι σαφές οτι το "Κατά Μάρκον" ,το πρώτο χρονολογικά Ευαγγέλιο, ΣΥΝΑΡΜΟΛΟΓΗΣΕ ΤΙΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ
 με βάση ενα γενικό πλαισιο της δράσης του Ιησου
 (οπως ειχε διατηρηθεί στην παράδοση)
ΧΩΡΙΣ ΑΚΡΙΒΕΙΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΣ 
ΤΟΥ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥ 
ΕΙΠΩΘΗΚΕ 
Ή ΣΥΝΕΒΗ 
ΤΟ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ της περικοπής.

Γι αυτό άλλωστε κι ο κάθε μεταγενέστερος Ευαγγελιατής ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΤΙΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΟΠΟΥ ΕΚΕΙΝΟΣ ΕΠΙΘΥΜΕΙ.
Κι ετσι ερχόμαστε στην τρίτη Ερμηνευτική μέθοδο:
3)ΤΕΛΙΚΗ ΣΥΝΤΑΞΗ-ΕΚΔΟΣΗ.
Με αυτή την ερμηνευτική μέθοδο εξετάζεται ο ΣΚΟΠΟΣ τού κάθε τελικού συντάκτη που τον οδήγησε να τοποθετήσει τις ανεξάρτητες "περιφερόμενες"περικοπές εκει οπου τις τοποθετησε.
(βλ W.MARXEN, Der Evangelist Markus,1956)



Τούτων δοθέντων γίνεται σαφές οτι η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ανάγνωση των Βιβλικών (και οποιωνδήποτε)κειμένων προϋποθέτει την κατάταξη τους σε ΧΡΟΝΙΚΗ σειρά , 
προκειμένου να διαπιστωθεί η ΕΞΕΛΙΞΗ των ιδεών στα συγκρινόμενα κείμενα και η εξακρίβωση της ΑΡΧΙΚΗΣ διήγησης ,ιδέας ή γεγονότος

.Διαφορετικά αν τα κειμενα διαβάζονται ως ΧΡΟΝΙΚΩΣ ΙΣΟΤΙΜΑ τότε προκύπτουν ΑΝΑΛΗΘΗ συμπεράσματα που δεν αποδίδουν την ΑΡΧΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ και γεννούν  την ΦΟΝΤΑΜΕΝΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ των κειμένων δηλ.ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΙΑ κι οχι επιστημονική Ερμηνευτική.

ΥΓ Ενα παράδειγμα επιστημονικής Ερμηνευτικής ειναι το ακόλουθο το αναφερόμενο
στις αναστάσιμες περικοπές 
που  "διαβάζονται" με την ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΗ σειρά που γράφτηκαν : 

πρώτα η αφήγηση του Απ.Παύλου για τις Εμφανίσεις του Αναστάντος , 

κατόπιν η διήγηση του "Κατά Μάρκον" για τις γυναικες που δεν ειπαν σε κανένα τιποτα για το Οραμα τους στον Κενό Ταφο επειδή "εφοβούντο γάρ", 

και εν συνεχεία 
οι Ευαγγελικές διηγήσεις Ματθαιου ,Λουκά,Ιωάννη , με αυτή τη σειρά -της ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΗΣ ΤΟΥΣ .

Με αυτή την Ερμηνευτική ανιχνευεται η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΗΣ ΑΦΗΓΗΣΗΣ
 και γίνεται φανερό οτι εν προκειμένω η ΔΙΗΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΜΦΑΝΙΣΕΩΝ ΤΟΥ ΑΝΑΣΤΑΝΤΟΣ ΠΡΟΗΓΕΙΤΑΙ ΤΩΝ ΔΙΗΓΗΣΕΩΝ ΤΟΥ ΚΕΝΟΥ ΤΑΦΟΥ .

Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ : ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ Η ΛΟΓΙΚΗ ΝΑ ΣΥΛΛΑΒΕΙ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

Από μια άποψη θα μπορούσε να θεωρηθεί οτι
με τον Ηράκλειτο "τελειώνει" η Φιλοσοφία ,
δεδομένου οτι εκτοτε ολη η μετέπειτα φιλοσοφική σκέψη και αναζήτηση ασχολειται 
σχολιάζουσα την θεμελιακή θέση του 
οτι Η ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΟΝΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΤΙΦΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ.
("ΠΑΝΤΑ ΚΑΤ' ΕΡΙΝ ΓΙΝΕΣΘΑΙ",Απ.8).


Βέβαια για να γινει κατανοητός ο "σκοτεινός" Ηράκλειτος πρέπει πριν να ληφθεί υπόψιν η προβληματική των προγενεστέρων Προσωκρατικών 
ΘΑΛΗ 
(ο οποιος μίλησε για την ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΣ ,κάνοντας λόγο για την ΜΙΑΝ ΑΡΧΗ των Πάντων ,το "Υδωρ")
και ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΥ,ο οποιος διερωτήθηκε "ΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΑ ΠΡΟΚΥΠΤΟΥΝ ΤΑ ΠΟΛΛΑ ?"(στην φιλοσοφική γλωσσα : πώς απο το σταθερό Ειναι προκύπτει το συνεχώς μεταβαλλόμενο και φθαρτό Γίγνεσθαι?").



Σε αυτά τα ερωτήματα Θαλή και Αναξίμανδρου απάντησε ο Ηράκλειτος λέγοντας οτι 
ΜΟΝΟ ΤΟ ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ ΥΠΑΡΧΕΙ,
 η συνεχής μεταβολή ,
επειδή η ιδια η ΑΝΤΙΦΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ειναι η Ουσία του Οντος.

ΜΙΑ ΖΩΝΤΑΝΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΝ , ΑΙΩΝΙΑ ΚΑΙ ΑΦΘΑΡΤΗ ΠΟΥ ΑΝΑΒΟΣΒΗΝΕΙ ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΜΙΑΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑ :

(:ΚΟΣΜΟΝ ΤΟΝΔΕ ..ΟΥΤΕ ΤΙΣ ΘΕΩΝ ΟΥΤΕ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΠΟΙΗΣΕΝ ΑΛΛ'ΗΝ ΑΕΙ ΚΑΙ ΕΣΤΙΝ ΚΑΙ ΕΣΤΑΙ 'ΠΥΡ ΑΕΙΖΩΟΝ ΑΠΤΟΜΕΝΟΝ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟΣΒΕΝΝΥΜΕΝΟΝ ΜΕΤΡΑ",Απ.30)



Ο ανθρωπος ομως και η Νοηση του , Λογική και Γλώσσα 
δεν μπορεί να αντιληφθεί και να συλλάβει το συνεχώς μεταβαλλόμενο Γίγνεσθαι
 γι αυτό ΝΟΜΙΖΕΙ οτι υπάρχει κάτι σταθερό γύρω του 
το οποιο ονοματίζει με λέξεις για να μπορέσει ετσι να επικοινωνήσει με τα άλλα ανθρώπινα οντα ,να "κατακτήσει" το φυσικό περιβάλλον  και  εν τέλει να επιβιώσει.
Ετσι ονομάζει "ποτάμι"
 χωρίς να συνειδητοποιεί οτι δεν υπάρχει ενα "στατικό" ποτάμι 
αφου συνεχώς αυτό ολο αλλάζει :('"ΠΟΤΑΜΩ ΓΑΡ ΟΥΚ ΕΣΤΙΝ ΕΜΒΗΝΑΙ ΔΙΣ ΤΩ ΑΥΤΩ",Απ91)
=Δεν μπορεις να περάσει το ιδιο ποτάμι δυο φορες .


Εστι λοιπον αφου ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΡΕΙ ,
 οι εννοιες , 
οι λέξεις , 
με ενα λογο 
σύμπασα η ανθρωπινη ΛΟΓΙΚΗ 
δεν μπορεί να συλλάβει την συνεχώς μεταβαλλόμενη Πραγματικότητα ,αλλά ΨΕΥΔΕΤΑΙ 
και ΑΥΤΑΠΑΤΑΤΑΙ 
νομιζοντας οτι συλλαμβάνει
την Ουσία του Γιγνεσθαι,
ενω στην πραγματικότητα υπάρχει μονο
για ΠΡΑΚΤΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ μεταξύ των ανθρωπίνων οντων.



Οπως εγραψε ο ΝΙΤΣΕ σχολιάζοντας τον Ηράκλειτο ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΟ ΟΛΕΘΡΙΑ ΠΛΑΝΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ
 ΟΤΙ Η ΛΟΓΙΚΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ.
(Νίτσε:"Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ", μεταφρ.Β.Δουβαλέρης,Gutenberg?2013, σελ 117)

Κυριακή, 9 Ιουλίου 2017

ΟΙ ΕΞΩ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ.

Εκτός των Ευαγγελίων και της "ΙΟΥΔΑΪΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ" του ΙΩΣΗΠΟΥ
 (ιουδαϊκής πηγής για το Ισραήλ του 1ου αι μΧ),
για την οποιαν θα αναφερθουμε παρακάτω,
αναφορές για την ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΥΠΑΡΞΗ του Ιησού παρέχουν δύο Ρωμαίοι συγγραφείς :
ο ΤΑΚΙΤΟΣ καί ο ΣΟΥΗΤΩΝΙΟΣ.


Πρώτος ο Τάκιτος 
στα "ΧΡΟΝΙΚΑ"/"ANNALES"περί το 117 μΧ, περιγράφοντας την πυρκαγιά της Ρώμης του 64 μΧ επί Νέρωνα,
αναφέρει οτι διώχθηκαν ως αιτιοι του εμπρησμού οι οπαδοί του Χριστού ,ο οποιος ειχε σταυρωθεί στα χρόνια του Τιβέριου απο τον διοικητή της Ιουδαίας Πιλάτο.
(Auctor nominis ejus Christus,Tiberio imperitante ,per procuratorem Pontium Pilatum ,supplicio affectus erat.
ΧΡΟΝΙΚΑ/ANNALES,15,44)



Λίγο αργότερα ,περί το 120 μΧ ο Σουητώνιος ,στο εργο του "ΒΙΟΣ ΤΩΝ ΚΑΙΣΑΡΩΝ"/VITA CAESAR."αναφερει οτι επί Νέρωνος τιμωρήθηκαν - για την περιλάλητη πυρκαγιά που κατέστρεψε την Ρώμη-οι Χριστιανοί (VITA NERONIS 16),
ενώ στα χρόνια του ΚΛΑΥΔΙΟΥ (περί το 50 μΧ) 
εξορίστηκαν από τη Ρώμη οι Ιουδαίοι εξαιτίας των ταραχών 
που ελαβαν χώρα αναμεταξύ τους 
με αφορμή κάποιον CHRESTO :
"Judaeos impulsores Chresto assidue tumultuantes Romae expulsit= εξόρισε τους Ιουδαίους από την Ρώμη επειδή παρακινούμενοι απο τον Χριστο προκαλουσαν συχνά ταραχές."
(VITA CLAUDI.25).

Θυμιζει εντονα η περιγραφή αυτή του Σουητώνιου οσα αναφέρει ο Παύλος στις Επιστολές του ,αλλά και οι Πράξεις των Αποστόλων, για τις ΕΜΦΥΛΙΕΣ ΤΑΡΑΧΕΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΙΟΥΔΑΙΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΜΕΣΣΙΑΝΙΚΗ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ δύο δεκαετίες μετά την Σταύρωση.

Ετσι απο τα παραπάνω συμπεραίνεται οτι γυρω στο 50 μΧ, εχει ξεσπάσει αγριος διχασμός μέσα στην Εβραϊκή κοινότητα της Ρώμης 
σχετικά με το ερώτημα "αν ο Ιησούς ειναι ο Μεσσίας ή οχι ?"
Προφανώς το Κινημα του Ιησου εχει φτάσει απο την Παλαιστινη στη Ρώμη , επιβεβαιώνοντας τα αναφερόμενα απο τον Παύλο και τις Πράξεις .


Ωστόσο η κύρια -και χρονικά εγγύτερη-  εξωχριστιανική πηγή για την ιστορική υπαρξη του Ιησου ειναι οι αναφορες του ΙΩΣΗΠΟΥ.
Αν και το πασιγνωστο αποσπασμα της" Αρχαιολογίας"(18,63-64)
θεωρείται χαλκευμένο απο χριστιανούς αντιγραφεις, 
ωστόσο η θεση του στο κείμενο ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΒΑΠΤΙΣΤΗ δειχνει οτι ΔΕΝ ΤΟ ΣΥΝΕΘΕΣΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΗΔΕΝ ΚΑΠΟΙΟΣ  ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΓΡΑΦΕΑΣ
αλλά πράγματι ΚΑΤΙ ειχε αναφέρει περί Ιησου ο Ιωσηπος ,
 απλώς το συμπλήρωσε κάποιος χριστιανός αντιγραφέας.
(αν το ειχε "εφευρει" εξ ολοκληρου θα το ειχε τοποθετήσει ,ως όφειλε, ΜΕΤΑ την διήγηση περί Βαπτιστή , οχι ΠΡΙΝ.)

Εξάλλου σε άλλο σημειο ο Ιώσηπος κάνει λόγο για τον ΙΑΚΩΒΟ 
ΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟ 
ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ("Ιουδ.Αρχαιολ.,20,200).



Τελειώνοντας σημειώνω οτι 
οι αρχαίες ΕΞΩΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ πηγές  δεν θεωρουν ως σημαντικό πρόσωπο για την εποχή και τα δεδομένα τους  τον Ιησου , 
θεωρώντας τον απλώς ως κάποιον , ταραχοποιό ή οχι , δεν εχει σημασία,
που πάντως 
του αξιξε ΜΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ .
Ουτε περισσότερο , ουτε λιγότερο .


Το οτι η μετέπειτα Ιστορία θα τούς διεψευδε  οικτρά , δεν θα μπορούσαν βεβαίως
να το προβλέψουν,
δεδομένου οτι ο Ιησούς εζησε ΑΣΗΜΟΣ σε μιαν εσχατιά του τοτε πολιτισμένου κοσμου , 
δεν άλλαξε ,εν ζωή με το εργο του 
τα δεδομένα της εποχής του 
οπως ο Αλέξανδρος, 
απλώς ο σπόρος της διδαχής του  
ως περιπλανώμενου Προφήτη, επρόκειτο να συναρπάσει τους ανθρώπους
πολλά χρόνια αργότερα...



ΥΓ .Υπάρχει ενα μεταγενέστερο κείμενο 
ο " ΑΛΗΘΗΣ ΛΟΓΟΣ" του ΚΕΛΣΟΥ (150 μΧ) 
που τον γνωρίζουμε μεσω της απαντησης του Ωριγένη, 
οπου αναφέρεται μια παλιά εβραϊκή "συκοφαντία " (ΤΟΛΕΔΟΘ ΓΙΕΣΟΥΑ=γενεαλογία Ιησου), 
οτι ο Ιησους ηταν εξώγαμο τέκνο 
ενός Ρωμαίου στρατιώτη ονοματι PANTHERA /ΠΑΝΘΗΡΑ, 
απ οπου δήθεν προήλθε το προσωνύμιο " υιος της Παρθένου"εκ του " ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΘΗΡΑ"!

Ολα αυτά ομως αποτελούν επιπλέον αποδείξεις της ΙΣΤΟΡΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ, 
η οποια -ειρήσθω εν πσρόδω- ποτέ δεν αμφισβητήθηκε στην Αρχαιότητα , 
παρά μονο στην συγχρονη εποχή της Νεωτερικότητας.

Τετάρτη, 5 Ιουλίου 2017

Ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΙΗΣΟΥΣ

Σήμερα εχει καταλήξει η Επιστήμη σε ενα consensus
σχετικά με το ιστορικό πρόσωπο του Ιησού,
τα συμπεράσματα του οποιου ειναι,περιληπτικά,τα ακόλουθα :

-το κήρυγμα του Ιησού περί της ΕΛΕΥΣΗΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ
ηταν μια ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΗ αναγγελία,
ανάλογη με παρόμοιες των σύγχρονων του ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΩΝ κινημάτων ,πχ ΕΣΣΑΙΩΝ.

-η διαφορά της Εσχατολογίας του Ιησού,
απο τις άλλες σύγχρονες του Εσχατολογίες,
αφορούσε στο οτι ο Ιησούς ΕΚΛΑΜΒΑΝΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΩΣ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ,
ΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΣ ΟΤΙ Η ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ(και την επαγγελία Του)
ΘΑ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ.

-το παραπάνω σήμαινε οτι
ο Ιησούς,δεχόμενος ΠΩΣ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΗΤΑΝ ΗΔΗ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ,
ειχε οπωσδήποτε ΜΕΣΣΙΑΝΙΚΗ ΑΥΤΟΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑ
-αν και οχι παρόμοια με την αντιστοιχη μεσσιανική προσδοκία των συγχρόνων του.

Κατόπιν ολων των ανωτέρω συνάγεται οτι
ο Ιησούς της Ιστορίας,
δηλ.ο Ιησούς οπως τον αποκαλύπτει η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ,
ειναι ΤΑΥΤΟΣΗΜΟΣ με τον Χριστό της Εκκλησίας ,τον ΘΕΑΝΘΡΩΠΟ Ιησού.

Σε διαφορετική περίπτωση,
δηλ.αν ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ Ιησούς ΔΕΝ ειναι Θεάνθρωπος,
τοτε ήταν ενας ΘΡΗΣΚΟΛΗΠΤΟΣ ΠΑΡΑΦΡΩΝ
και ειχε δικιο ο Αρχιερεας Καϊάφας
που τον καταδίκασε ως ΒΛΑΣΦΗΜΟ...

Παρασκευή, 30 Ιουνίου 2017

ΑΥΤΟ-ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΥ ΚΑΒΑΦΗ

Ο Καβάφης ειναι απο τους ποιητές που εχουν γράψει ουκ ολιγα σχόλια επι αρκετών ποιημάτων του και τα ΑΥΤΟΣΧΟΛΙΑ αυτά εχουν συγκεντρωθει απο τους :

-D.HAAS, "Κύκλος Καβάφη/σχόλια του ποιητή,1983

-Γ.ΛΕΧΩΝΙΤΗΣ,Καβαφικά Αυτοσχόλια,1942

-Τ.ΜΑΛΑΝΟΣ,1957

-Α.ΣΕΓΚΟΠΟΥΛΟΣ,Ανέκδοτα σχόλια,"Χάρτης",1983
ΚΛΠ

Γιά την ποιηση Καβάφη υπάρχουν πολλές εκδόσεις,με καλύτερες αυτή του ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗ και χρήσιμη την γνωστη του Σαββίδη.

Νομιζω παντως οτι το αυτοσχολιο Καβαφη που διασωζει ο ΤΣΙΡΚΑΣ (βλ Μαλανος)
αποτελει την ΟΥΣΙΑ του Καβαφικου πνευματος :

"ΕΙΜΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ,
ΟΥΤΕ ΕΛΛΗΝ,
ΟΥΤΕ ΕΛΛΗΝΙΖΩΝ"

Η ΑΥΤΟΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑ ΤΟΥ ΚΑΒΑΦΗ.

Τρίτη, 27 Ιουνίου 2017

Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΤΩΝ ΔΥΟ ΙΕΡΑΤΕΙΩΝ :ΠΟΛΥΘΕΪΣΤΙΚΟΥ-ΜΟΝΟΘΕΪΣΤΙΚΟΥ

Υπάρχει μια αντίληψη ,που διατρέχει ολην την Παλαιά Διαθήκη,
σύμφωνα με την οποια
η Ιστορία της Ανθρωπότητας καθορίζεται από μιαν.."εσωτερική" σύγκρουση μεταξύ δύο
-οχι κατ'αναγκην εμφανών αλλ'εν πολλοιςΑΦΑΝΩΝ-
Ιερατείων,
του ΠΟΛΥΘΕΪΣΤΙΚΟΥ και του ΜΟΝΟΘΕΪΣΤΙΚΟΥ.

Η πρώτη εμφάνιση αυτής της αντίληψης βρίσκεται στο βιβλίο της ΕΞΟΔΟΥ (κεφ.7),
οπου περιγράφεται η σύγκρουση μεταξύ ΜΩΥΣΗ και ΑΑΡΩΝ απ την μια πλευρά
και ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΟΥ ΙΕΡΑΤΕΙΟΥ απ την άλλη ,
ενώπιον του Φαραώ ,
οταν ο Μωυσής αιτειται απο τον Αιγύπτιο μονάρχη
να αφήσει τον λαό Ισραήλ να εγκαταλειψει την χώρα.

Γράφει το κείμενο πως οταν ο (Αρχιερέας των Ιουδαίων)ΑΑΡΩΝ εκανε το θαύμα ενωπιον του Φαραώ
μετατρέποντας την ράβδο του σε φίδι ("δράκων",αρχαιοελληνιστί,στο κείμενο των 0'),
τοτε ο βασιλεύς των Αιγυπτίων κάλεσε τους δικούς του ιερεις να κάνουν το ιδιο :
"ΣΥΝΕΚΑΛΕΣΕΝ ΦΑΡΑΩ ΤΟΥΣ ΣΟΦΙΣΤΑΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΑΡΜΑΚΟΥΣ ΚΑΙ ΕΠΟΙΗΣΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΑΟΙΔΟΙ ΤΩΝ ΑΙΓΥΠΤΙΩΝ ΤΑΣ ΦΑΡΜΑΚΕΙΑΣ ΑΥΤΩΝ ΩΣΑΥΤΩΣ"(Εξ.7,11).
Με τους ορους 'ΣΟΦΙΣΤΑΣ,ΕΠΑΟΙΔΟΥΣ,ΦΑΡΜΑΚΟΥΣ',το κείμενο των 0' ονομάζει τους ΜΑΓΟΥΣ της Αιγύπτου,
δηλ το πολυθεϊστικό Ιερατείο της χώρας .

Η διαπάλη αυτή μεταξύ Μονοθεϊστικών και Πολυθεϊστικών Ιερέων
συνεχίζει να εμφανίζεται και στα υπολοιπα βιβλια της Παλαιας Διαθήκης,ως το χρονικά τελευταίο,τον ΔΑΝΙΗΛ.
Ετσι ωστε δίνεται η εντύπωση στον αναγνώστη
οτι ολη η Ιστορία των Ανθρώπων δεν ειναι τίποτα άλλο παρά η συνεχής,διαχρονική συγκρουση μεταξύ Πολυθεϊσμού-Μονοθεϊσμού.

Ενώ ο Θεός ειναι Ενας,
οι Πολυθεϊστες θεοποιούν τις ΠΟΛΛΑΠΛΕΣ ΕΚΦΑΝΣΕΙΣ του
μέσα στην πολυμορφία της ζωής.
Στο Τέλος ομως
διδάσκει η Βίβλος
θα επικρατήσει η Μονοθειστική πιστη ,υπό την εννοια οτι ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΠΟΛΛΑΠΛΟ ,ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ,ΕΝΙΑΙΟ ΚΑΙ ΑΔΙΑΧΩΡΙΣΤΟ.
(η πεποίθηση αυτή παρουσιάζεται συμβολικά στη διήγηση περί της Ράβδου του Ααρών
που μεταμορφωμένη σε φίδι κατεφαγε τις άλλες ράβδους-φίδια του πολυθεϊστικού,αιγυπτιακού ιερατειου,
αλλά και ρητά στο εσχατολογικό κήρυγμα των Προφητών).

Στα μεταχριστιανικά χρόνια
οι Ραββίνοι επεξετειναν αυτή την ιστορική ερμηνεία
(Η ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ..)
και στην μετεπειτα πνευματική εξελιξη.
Ετσι θεωρήθηκε οτι
η Χριστιανική Εκκλησία εκφράζει το Πολυθεϊστικό Ιερατείο,
αντίθετα από τους ΓΝΩΣΤΙΚΟΥΣ,ΚΑΜΠΑΛΙΣΤΕΣ,ΙΣΛΑΜΙΣΤΕΣ, ΝΑΪΤΕΣ κλπ
που εκπροσωπούν το Μονοθεϊστικό Ιερατείο.

Σύμφωνα με αυτή την αντίληψη, η ΘΕΟΣΟΦΙΑ
(και ο μετεπειτα Ναζισμός,στην"αποκρυφιστική του οψη,βλ.ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ")
εκφράζει το Πολυθεϊστικό Ιερατείο,
ενω ο ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ το Μονοθεϊστικό.

Το πρόβλημα βέβαια ,με τέτοιου ειδους,τρόπον τινα "απλοϊκές",συνωμοσιολογικές ερμηνείες ειναι οτι
αδυνατουν να εξηγησουν τις εσωτερικές συγκρούσεις εντός των ΙΔΙΩΝ ιδεολογικών Κινημάτων
,που συχνά γεννούν διασπάσεις και ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥΣ ,τετοιους που αλλάζουν ριζικά ,
με την πάροδο του χρόνου,
την αρχική ιδεολογική θέση των κινημάτων αυτών.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα
εν προκειμενω
η Μεταρρύθμιση του Λούθηρου,
οσον αφορά στην Εκκλησία ,
και τα πολλαπλά Σχίσματα στον Τεκτονισμό, τον 19ο αι.

Φαίνεται οτι η ΜΑΝΙΧΑΪΣΤΙΚΗ αντιληψη
'καλό-κακό,  μαύρο-ασπρο'
δεν υπαρχει στον πραγματικό κόσμο,
παρά μόνο στα νοητικά σχήματα της ανθρώπινης διάνοιας.

Ωστόσο ειναι αληθές οτι η αντίληψη περί αυτής της αεναης πάλης μεταξύ των δυο Ιερατείων ,πολυθεϊστικού-μονοθεϊστικού, διεπει ολη την Παλαιά Διαθήκη, και αυτό αποτέλεσε σίγουρα ΕΠΙΔΙΩΞΗ ΤΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ του βιβλικου κειμενου ,
τουλάχιστον αυτών που  μετειχαν στην ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΑΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ (621πΧ)
ή αυτών που συνέβαλαν στην τελική εκδοση του στα χρόνια του Εσδρα (5ος αι.πΧ).
Και αυτή η επιδίωξη
αποκαλύπτει
οτι υπάρχει,τουλάχιστον, η μιά πλευρά του..'διπόλου',η αυτοαποκαλούμενη "μονοθεϊστική"
ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΜΕ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΦΑΝΕΡΕΣ ΚΑΙ ΕΚΠΕΦΡΑΣΜΕΝΕΣ.

Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

ΤΟ ΙΕΡΟ ΤΕΤΡΑΓΡΑΜΜΑΤΟΝ (YHVH)

Απο φιλολογική αποψη, το εβραϊκό τετραγράμματο εκ συμφώνων
που αποδίδεται ως Ονομα του Θεού,
δηλ.το YHVH, (: Yod,he,vav,he)
ανάγεται σε τετελεσμένο τύπο του ρήματος HWH ,που σημαίνει ΠΝΕΩ ή ΠΕΦΤΩ ,
παραπέμποντας σε ενα θεό της ΚΑΤΑΙΓΙΔΑΣ.

(Το εβραϊκό αλφάβητο ,ως γνωστόν,ανάγεται
στο,οιωνεί "αλφάβητο "των ΦΟΙΝΙΚΩΝ
που ΔΕΝ ΠΕΡΙΕΙΧΕ ΦΩΝΗΕΝΤΑ,
εξ ου και η απώλεια του φωνηεντισμού της λέξης YHVH,
που γεννησε την μεταιχμαλωσιακή παράδοση περί ΑΡΡΗΤΟΥ θείου ονόματος που δεν πρεπει να προφέρεται.)

Η Βιβλος ωστόσο αποδίδει μιαν άλλη αναγωγή του Ιερού Τετραγράμματου στο περιλάλητο εδάφιο της ΕΞΟΔΟΥ(3,14),
οπου ο Θεός απαντά στον ερωτώντα Μωυση ,στην ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟ,οτι το Ονομα του ειναι :
EHEYE ASER EHEYE =ΕΙΜΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ,
και το οποιο οι Εβδομήκοντα παράφρασαν ως 'ΕΓΩ ΕΙΜΙ Ο ΩΝ' ,αποδίδοντας ελληνίζουσα φιλοσοφική χροιά στο βιβλικό κειμενο,
αδικαιολόγητα.

Η φράση 'ΕΙΜΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ' συνιστά ,συντακτικώς,"εβραϊσμό",
αποκαλυπτικό ομως του ΤΙ ΕΝΝΟΗΣΕ Η ΒΙΒΛΟΣ ΩΣ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.
Ο εβραϊσμός αυτός σημαίνει ακριβώς την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ της δράσης του Θεου,της εν πολλοίς ανερμήνευτης.
Γράφει σε παρόμοιους εβραϊσμούς το βιβλικό κείμενο
"ελεώ οποιον ελεώ ,συγχωρώ οποιον συγχωρέσω",
υπό την εννοια οτι οι πράξεις του Θεού ειναι ΑΠΡΟΫΠΟΘΕΤΕΣ και ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ.
Ετσι η Βιβλος ανάγει το Τετραγράμματον, οχι στο ρήμα HWH(=ΠΝΕΩ),αλλά στο ρ.HYH(=ΕΙΜΑΙ,ΕΝΕΡΓΩ).
Οπότε το Ιερό Ονομα του Θεού που απεκαλύφθη στην Βάτο
(κατά λέξη: ΕΙΜΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ),
σημαίνει Αυτόν που ανεξήγητα και ελεύθερα ΥΠΑΡΧΕΙ,τον ΑΝΕΞΙΧΝΙΑΣΤΟ ,ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΟΝΟΜΑ, τον ΑΝΩΝΥΜΟ !
(Υποψιν οτι στην αρχαιότητα πιστευαν οτι
η γνώση του ονοματος κάποιου σήμαινε και την κυριαρχία επάνω του).

Αυτή η ερμηνεία της Εξόδου υπάρχει βεβαίως,υπόρρητα,και στον Χριστιανισμό
(ΑΓΙΑΣΘΗΤΩ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ),
και σε Αυτόν τον Θεό,
στο Ιερό Τετραγράμματον,
αναφερόταν ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΟΤΑΝ ΚΙ Ο ΙΗΣΟΥΣ
(οπως φαίνεται καθαρά, κι απ το εβραϊκό/αραμαϊκό πρωτότυπο τού ΠΑΤΕΡ ΗΜΩΝ).

Αργότερα βεβαίως,υπό την επιρροή του εβραϊκού Νεοπλατωνισμού (δηλ.της ΚΑΜΠΑΛΛΆ),
το Ιερο Τετραγράμματον ελαβε κι άλλες εννοιες
οπως πχ της ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΑΡΣΕΝΙΚΟΥ-ΘΗΛΥΚΟΥ ΣΤΟΙΧΕΙΟΥ εντός της Θεότητας.
(Η ερμηνεία αυτή βασίζεται
στο ΙΔΕΟΓΡΑΜΜΑ YOD ,που σημαίνει ΧΕΡΙ/ΑΡΣΕΝΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ,και στην-υπολειπόμενη -λέξη HVH,
ΕΒΕ/ΕΥΑ,
σύμβολο του ΘΗΛΥΚΟΥ ΣΤΟΙΧΕΙΟΥ της Υπαρξης).

Πέρα απ'ολα αυτά
εκείνο που εχει σημασία ειναι
οτι γύρω στον 7ο αι.πΧ το εβραϊκό Ιερατείο κάνει λόγο για εναν Θεό
που δεν υπόκειται στις ανθρώπινες,θρησκευτικές διαθέσεις,
αλλά  παρόλα αυτάενεργεί ελευθερα στην Ιστορία ,
δεδομένου οτι καμμιά εβραϊκή αναμνηση δεν φτάνει για τον Γιαχβέ ,
ενεργούντα στο Λαό του,
ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΕΞΟΔΟΥ.

Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017

ΕΠΟΧΗ ΑΚΜΗΣ ΗΤΑΝ Η ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ

Ονομάζουμε "ελληνιστική εποχή"(DROYZEN) την περίοδο από τις κατακτήσεις του Αλεξάνδρου ως την κατάκτηση της Αιγύπτου απ'τους Ρωμαίους(31πΧ).
Η ονομασία "ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΟΣ"(hellenismus")
οφείλεται στον DROYZEN και σημαίνει την "συγχώνευση" του Κλασσικού ελληνικού με τους Ανατολικούς Πολιτισμούς,που επεδίωξε και ΕΠΕΤΥΧΕ η μεγαλοφυία του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ.
Μεχρι πριν μισόν αιωνα επικρατουσε η άποψη οτι η ελληνιστική περίοδος ηταν εποχή παρακμής ,ενώ το ιδανικό ηταν ο "χρυσός αιώνας" του Περικλή.
Η αντίληψη αυτή ,εν πολλοίς ανιστόρητη και αντι-ιστορική,οπως θα δουμε παρακάτω,
υπηρξε μάλλον χριστιανική επινόηση 
ΒΑΣΙΖΟΜΕΝΗ ΣΤΗ ΔΙΗΓΗΣΗ ΠΕΡΙ 4 ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ ΤΟΥ ΔΑΝΙΗΛ,για να δειχθεί οτι ο Χριστιανισμός επήλθε ως ανανεωτής ενός παρακμασμένου κόσμου
Σήμερα ομως η παραπάνω θέση εχει αναιρεθεί επιστημονικώς ,μετά απο τα εργα πολλών ερευνητών (Lloyd,Crombie,Koyré,Lindberg,Russo κλπ).
Και τουτο διότι δεν μπορεί να ειναι εποχή παρακμής η περίοδος κατά την οποια :
-στην Επιστήμη υπάρχει ο ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ
,ο ΑΡΧΙΜΗΔΗΣ,
ο ΕΡΑΤΟΣΘΕΝΗΣ,
ο ΙΠΠΑΡΧΟΣ,
ο ΑΡΙΣΤΑΡΧΟΣ (ηλιοκεντρισμός)κλπ ενώ λειτουργεί
 το πρώτο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ,το "ΜΟΥΣΕΙΟΝ" της Αλεξανδρείας με την περιφημη Βιβλιοθήκη του (οπως και οι άλλες βιβλιοθήκες πχ της Περγάμου)

-στις Τέχνες υπάρχουν οι Πίνακες Ζωγραφικής με ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ,τα αγάλματα -πορτραίτα,
οι "τρισδιάστατοι" ανδριάντες (ο Λύσιππος επέβαλε την αισθητική των αγαλμάτων απο ολες τις μεριές ,οχι μόνο κοιτώντας τα μπροστά)-
ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΜΗΛΟΥ,ΛΑΟΚΟΩΝ,ΝΙΚΗ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ-

-στα Γράμματα υπάρχουν οι πρώτοι συγγράψαντες ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ με συνειδηση ιστορικής ΣΥΝΕΧΕΙΑΣ (Πολύβιος,Διόδωρος,Απολλόδωρος ),
ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ,
οι ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ των προηγουμενων σοφών,
τα ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΑ και οι ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ(Αριστοφάνης Βυζάντιος,Διονύσιος Θραξ)
οι ΔΟΞΟΓΡΑΦΟΙ-ανεκτιμητες πηγες για μας σήμερα-
οι φιλοσοφικές Σχολές των ΕΠΙΚΟΥΡΕΙΩΝ,
ΣΤΩΙΚΩΝ.
-στην Ιατρική γινονται με τα Ανατομικά εργα του ΗΡΟΦΙΛΟΥ,
ΕΡΑΣΙΣΤΡΑΤΟΥ κλπ
οι πρώτες εγχειρήσεις στον Εγκέφαλο,
μαζί με την Ιατρική του ΓΑΛΗΝΟΥ που διατηρήθηκε ως τον 17ο αι..

-και φυσικά στην ελληνιστική εποχή ελαβε χώρα η μεγάλη ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
 με τις ΑΤΜΟΜΗΧΑΝΕΣ ΤΟΥ ΗΡΩΝΟΣ,
ΤΑ ΡΟΜΠΟΤ ΤΟΥ ΦΙΛΩΝΟΣ
 ΤΑ ΥΔΡΑΥΛΙΚΑ ΩΡΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΕΣ ΤΟΥ ΚΤΗΣΙΒΙΟΥ
Βέβαια δεν εχουμε Τραγωδια κατά τα ελληνιστικά χρονια ,ουτε Πλάτωνα ,ουτε την Δημοκρατία του Περικλή,
δεδομένου οτι οι ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΟΥΜΕΝΕΣ ΠΟΛΕΙΣ των ελληνιστικών χρόνων ειχαν "ολιγαρχικά" πολιτεύματα..
Ομως να θεωρεί κάποιος οτι γι αυτό τον λόγο ,η Ελληνιστική περίοδος ηταν εποχή παρακμής ,παραβλέποντας την ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ,ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ και ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ που τότε ελαβε χώρα ,συνιστά ανεπίτρεπτο ΔΟΓΜΑΤΙΣΜΟ
(και σιγουρα αγνοια των σηνερινών επιστημονικών αντιλήψεων επι του θέματος) δεδομένου οτι
και η σημερινή επιστήμη
στην ελληνιστική επιστήμη ανάγει τις ρίζες της...

Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017

Ο ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΌΣ ΚΑΒΑΦΗΣ:Η ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΕΊΝΑΙ Η ΑΦΕΤΗΡΊΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΎ, ΑΛΛΆ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΎ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΎ.

Από την εποχή της Αναγέννησης, αλλά κυρίως μετά την Γαλλική Επανάσταση και τον ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟ,
δημιουργηθηκαν δύο πεποιθήσεις :

-ότι ο δυτικός πολιτισμός ανάγεται στην Κλασσικη Ελλάδα 

-και οι Νεοελληνες είναι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων της ίδιας περιόδου. 


Ωστόσο σε πολλά σημεία της Ποίησης του ο ΚΑΒΑΦΗΣ
(και κατεξοχήν στο ποίημα ΣΤΑ 200ΠΧ,/ΠΛΗΝ ΛΑΚΕΔΑΙΜΟΝΙΩΝ)
το αρνείται αυτο θεωρώντας
 ότι ο hellenismus κατα DROYZEN,
δηλαδή ο ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΟΣ Κόσμος 
είναι η αφετηρία και το θεμέλιο του δυτικού πολιτισμού. 

ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΊ ΑΛΉΘΕΙΑ ΌΤΙ Η ΔΥΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΊΑ ΈΧΕΙ ΑΦΕΤΗΡΊΑ ΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΌ ΓΆΜΟ ΕΛΛΆΔΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΟΛΉΣ, δηλαδή το ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΟ Πνευμα
 (βλ τα λιμπρετα του Σαίξπηρ που παραπέμπουν σε ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΕΣ ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ)

Αλλά καί η ΝΈΑ Ελληνική ΓΛΏΣΣΑ αποτελεί συνέχεια της ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΉΣ ΚΟΙΝΗΣ
 (τόσον στην ΠΡΟΦΟΡΆ
-Η ΠΡΌΣΩΔΙΑ ΆΡΧΙΣΕ ΝΑ ΧΆΝΕΤΑΙ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΕΞΆΠΛΩΣΗΣ ΤΗΣ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ-
όσον και στη ΔΟΜΗ
-οι μονολεκτικοί συντελικοι χρόνοι έγιναν περιφραστικοι).

Τούτων δοθεντων
 δεν θα ήταν υπερβολή να πει κάποιος οτι ο Καβάφης ως Αλεξανδρινός
 έθεσε τα θεμέλια μιας νέας Φιλολογικης,κι όχι μόνο, ματιάς,
επειδή διειδε  ως ποιητής
 κάτι που δεν συνειδητοποιησαν οι ιστορικοί. 

Σάββατο, 10 Ιουνίου 2017

Η "ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ" ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΒΑΠΤΙΣΤΗ

Την σημερινή εποχή ίσως δεν είναι κατανοητή η θεολογική επανάσταση που επέφερε ο Ιω. Βαπτιστής στις θρησκευτικές συνειδήσεις της εποχής του.
Στην αρχαιότητα και ιδιαίτερα στον Ισραήλ,
το ΙΕΡΑΤΕΙΟ αποτελούσε ιδιαίτερη, κληρονομική "κάστα",
η οποία ήταν επιφορτισμενη με το ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ εργο της προσφοράς ΘΥΣΙΩΝ στην θεότητα.

Η σπουδαιότερη εξ όλων των θυσιων ηταν βεβαίως εκείνη του ΕΞΙΛΑΣΜΟΥ, είτε του γενικού, όλου του Έθνους (YOM KIPPUR) που εκτελούσε μόνος ο Μέγας Αρχιερεύς, είτε του ατομικού εξιλασμου, που εκτελουσαν οι Ιερείς στο Ναό των Ιεροσολυμων - ΜΟΝΟΝ ΑΥΤΟΙ
ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΣΕ ΑΥΤΟΝ.

Μια τέτοια ΕΞΙΛΑΣΤΗΡΙΑ ΘΥΣΙΑ (πχ ολοκαύτωμα) απαιτουσε πέραν του δυσκολου ταξιδιού στην Αγία Πόλη και πολλά άλλα ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ βάρη για τον πιστό, όπως η αγορά του εξιλαστηριου ζωου κλπ.

Σε αυτό το θρησκευτικό περιβάλλον, κοινό για ολη σχεδόν την Αρχαιότητα, εμφανίστηκε, από την έρημο των ΕΣΣΑΙΩΝ, ο Βαπτιστής ΚΗΡΥΣΣΩΝ ΒΑΠΤΙΣΜΑ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΕΙΣ ΑΦΕΣΙΝ ΑΜΑΡΤΙΩΝ.
Δηλ. Καταργουσε εν τοις πραγμασιν
ολη την ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΙΤΙΚΟΥ ΙΕΡΑΤΕΙΟΥ,
λέγοντας, με πολύ απλά λόγια οτι
ΑΡΚΟΥΣΕ ΕΝΑ ΒΑΠΤΙΣΜΑ ΣΤΟΝ ΙΟΡΔΑΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΦΕΣΗ ΤΩΝ ΑΜΑΡΤΙΩΝ
χωρίς τα επιβαρυντικα οικονομικώς ταξίδια στο Ναό της Ιερουσαλήμ.
Το μόνο που χρειαζοταν, έλεγε ο Βαπτιστής, ηταν η ΑΛΛΑΓΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ, η μετα-νοια,
ΧΩΡΊΣ ΚΑΜΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΉ ΤΟΥ ΙΕΡΑΤΕΙΟΥ.

Αυτή την ΑΤΟΜΙΚΗ - ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ επαφή με τον Θεό,ΧΩΡΙΣ ΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ ΙΕΡΑΤΕΙΟ,
κήρυξε ο Βαπτιστής και αυτή ηταν η ΑΙΤΙΑ (οχι, η αφορμή) της άγριας εκτέλεσης του από τον βασιλέα Ηρώδη Αντυπα.

Το ότι και ο Ιησούς βαπτιστηκε στον Ιορδάνη δείχνει οτι και ο Κύριος ΣΥΜΜΕΡΙΖΟΤΑΝ την αντίληψη  αυτή του Βαπτιστη
που αποτελεσε μια Θεολογική Επανάσταση για τις θρησκευτικές πεποιθήσεις της εποχής του, ου μην αλλά και της δικής μας...

Τετάρτη, 7 Ιουνίου 2017

ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ 2ο ΠΑΓΚ. ΠΟΛΕΜΟ

Διαβάζοντας κανείς όλες τις Ιστορίες του 2ου Π. Π., καθώς και τα απομνημονευματα ολα
(από εκείνα του Τσώρτσιλ, μέχρι την "Πολιτική Διαθήκη" του Χίτλερ)
δεν μπορεί παρά να διερωτηθεί :

1)ποιος ο λόγος
(και ποιος ωφεληθηκε τελικά?)
από την θέση του Ρούσβελτ στην Διάσκεψη της ΚΑΖΑΜΠΛΆΝΚΑ (ΙΑΝ-1943)
για ολοκληρωτικό πόλεμο με την Γερμανία και την διακήρυξη του περί ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ  ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ της Γερμανίας?
Ετσι με αυτή την διακήρυξη , και η θέση της αντιναζιστικής γερμανικής Αντιπολίτευσης ακυρωνόταν και ενισχυόταν η κυβέρνηση του Χίτλερ. Ομως υποψιάζεται κανείς - οπως το διαισθάνθηκε κι ο Τσώρτσιλ.. - οτι σκοπός του Ρούσβελτ ήταν το να δώσει ΧΡΟΝΟ ΣΤΟΝ ΣΤΑΛΙΝ, ΜΕΣΩ ΕΝΟΣ ΧΡΟΝΟΒΟΡΟΥ, ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ, (αφού δεν δεχόταν γερμανική παράδοση, παρά μονο άνευ ορων) να καταλάβει την ανατολική Ευρώπη, ενω οι ΗΠΑ θα ετοιμαζαν απόβαση στη Μαγχη για να "βάλουν πόδι" στη δυτική Ευρώπη, ΕΠΑΛΗΘΕΥΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΤΟΥ ΓΚΑΙΜΠΕΛΣ ΓΙΑ ΧΩΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΥΡΏΠΗΣ, που τόσο απευχόταν και ΦΟΒΟΤΑΝ Ο ΤΣΩΡΤΣΙΛ..
(η γερμανική άμυνα ενισχυόταν και από τις διακηρύξεις του ΜΟΡΓΚΕΝΤΑΟΥ, για πλήρη ΑΠΟΒΙΟΜΗΧΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΡΑΙΧ, δηλ επιστροφή στον Μεσαίωνα..)

2)γιατί ο Τσώρτσιλ ΑΡΝΗΘΗΚΕ ΤΙΣ ΕΙΡΗΝΕΥΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ συλλαμβάνοντας τον "μυστικό αγγελιαφόρο" του ΡΟΎΝΤΟΛΦ ΕΣ, το 1941,μετά την περίεργη, μοναχική πτήση του στην Αγγλία?
Ο Χίτλερ του "χάριζε" την ΝΑΥΤΙΚΗ παγκόσμια κυριαρχία και τις ΑΠΟΙΚΙΕΣ, απαιτώντας μόνο την ΕΥΡΩΠΗ για τη Ναζιστική Νέα Τάξη.
Ομως ο Τσώρτσιλ δεν δέχτηκε και έφερε στην Ευρώπη τις ΗΠΑ με την περιφημη ΧΑΡΤΑ ΤΟΥ ΑΤΛΑΝΤΙΚΟΥ.
Δεν προβλεψε ο Τσώρτσιλ το 1941,αυτό που "ειδε" το 1942,δηλ το οτι οι ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΘΑ ΕΚΑΝΑΝ ΤΗΝ ΜΟΙΡΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΟΥΣ
ΚΙ ΟΧΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΓΛΟΥΣ, από τους οποίους θα αποσπουσαν τελικά και την ναυτική Αυτοκρατορία των υπερποντιων Αποικιων..

Το μόνο που εμεινε να κάνει ο Τσώρτσιλ ηταν αγωνας οπισθοφυλακης και καθυστερησης :αγωνίστηκε να ΓΙΝΕΙ Η ΑΠΟΒΑΣΗ ΤΩΝ ΔΥΤΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΙ ΟΧΙ ΣΤΗ ΓΑΛΛΊΑ, για να σώσει απο τους Ρώσους τα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη.
Κι όταν και σε αυτό απέτυχε, "παίρνοντας" απόβαση στην Ιταλία, προσπάθησε, σε έσχατη ενέργεια, να κάνει ΜΥΣΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΆΔΑ, ΝΑ ΦΎΓΟΥΝ ΑΜΑΧΗΤΙ ΣΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΊΑ ΤΟ 1944,ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΟΥΝ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΡΏΣΩΝ..
(σε αυτή την "παρασπονδια" του Τσώρτσιλ, απάντησε ο Σταλιν με την πρόκληση των αιματηρών ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΩΝ στην Ελλάδα..)

3)όμως το καίριο, και αναπάντητο ερώτημα για τον Β'ΠΠ αφορά στο ΓΙΑΤΙ Η ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΉ ΤΟΥ ΡΟΥΣΒΕΛΤ ΔΕΧΤΗΚΕ ΩΣ ΣΥΜΜΑΧΟ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ ΣΤΑΛΙΝ ΚΙ ΟΧΙ ΤΟΝ ΝΑΖΙΣΤΗ ΧΙΤΛΕΡ?

Φυσικά στο τελευταίο ερώτημα δεν εχει θέση( στην απάντηση) , κάποια, τροπον τινα, ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ χροιά, οτι δήθεν ο καπιταλιστης Ρούσβελτ προτιμησε τον κομμουνιστη Σταλιν από το Ναζιστη Χίτλερ για ΠΟΛΙΤΙΚΟ-ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥΣ λόγους...

ΤΙ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΦΟΒΗΘΗΚΑΝ ΣΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΟΙ ΗΠΑ, ΕΝΩ ΔΕΝ ΦΟΒΗΘΗΚΑΝ ΤΟΥΣ ΡΩΣΟΥΣ, ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ ΜΟΙΡΑΣΑΝ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ, ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΜΟΑΙΜΑΤΩΝ ΤΟΥΣ ΑΓΓΛΩΝ?
Το Ναζισμό (ως ιδεολογία) φοβήθηκαν οι ΗΠΑ ή την Γερμανία, ως τέτοια?

Δευτέρα, 29 Μαΐου 2017

Η ΑΛΩΣΗ ΤΟΥ 1453-Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ.

Ευτυχώς είναι πολλές οι πηγές για την κοσμοϊστορική άλωση της Κων/πολης το 1453
(Φραντζής,Δούκας,Barbaro,Leonardo κλπ, καθώς και η σύγχρονη σύνοψη του Ρανσιμαν)
ώστε η κραυγαλέα αλήθεια δεν μπορεί να αποκρυβεί.
Βλέποντας κανείς την διάταξη των δυνάμεων των αμυνομενων στον χάρτη εκπλήσσεται γιατί βλεπει σχεδόν μόνο ΔΥΤΙΚΟΥΣ :
-στις Βλαχερνες, ο Βενετος βαΐλος ΜΙΝΟΤΟ (απέναντι στον ΖΑΓΑΝΟ-ΠΑΣΑ) και δίπλα οι επίσης Βενετοί ΜΠΟΚΚΙΑΡΝΤΙ κατά του ΚΑΡΑΤΖΑ-ΠΑΣΑ των Τούρκων)
-στο  χερσαίο τείχος, στο κέντρο (μεσοτειχιον) ο ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ με τον Γενοβεζο ΤΖΟΥΣΤΙΝΙΑΝΙ δεξιά του και τους ΜΑΝΟΥΕΛ, ΚΟΝΤΑΡΙΝΙ, ΘΕΟΦΙΛΟ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟ και ΚΑΝΤΑΚΟΥΖΗΝΟ στα αριστερά του ως κατω στο νότο στο Επταπυργιο.
-στα θαλάσσια τείχη, ο Καταλανός ΠΕΡΕ ΧΟΥΛΙΑ στον Ιπποδρομο κι ο Ελληνας Καρδινάλιος ΙΣΊΔΩΡΟΣ (απεσταλμένος του Πάπα Νικολάου με 200 τοξότες) στην βυζ. Ακρόπολη, ενω τα τείχη στην περιοχή της Αγιασοφιας υπερασπιζε ο.. Οθωμανος εξωμοτης ΟΡΧΑΝ...
-οι ελληνικές δυνάμεις με ηγέτη τον πρωθυπουργό ΛΟΥΚΑ ΝΟΤΑΡΑ (ο οποίος και επεζησε της μάχης..) τέθηκαν ως γενική εφεδρεία στην περιοχή Φαναριου.
-ο βυζαντινος στόλος στον Κερατιο με τα λιγα βενετικα και γενοβεζικα πλοία, μαζι με καμιά δεκαριά του Παλαιολόγου, τα διοικουσε ο Βενετος ναυαρχος ΝΤΙΕΝΤΟ
(βλ. Χαρτη)

-κατά την απογραφή του Φραντζη οι Ελληνες μαχητες ηταν 4983(!) και οι ξενοι(Βενετοί, Γενουατες, Καταλανοι) γυρω στους 2000,εν συνολω 7000 αμυνομενοι κατά των 80-100.000 Τούρκων του Μωάμεθ του Πορθητή.
Και τιθεται το προκυπτον ερώτημα,
δεδομένου οτι ο τότε πληθυσμός της Κων/πολης υπερεβαινε τις 50-60.000,
(45000 αιχμαλωτους κατεγραψαν οι Οθωμανοι) συμφωνα με τις μετριοπαθεις πηγές :
ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ?
ΜΟΝΟ 5000 ΜΑΧΙΜΟΥΣ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΗΣΕΙ Ο ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ ΑΠΟ 50-60000 ΠΛΗΘΥΣΜΟ?
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ ΟΙ ΈΛΛΗΝΕΣ?
Για να φανεί το τραγικό της ΛΕΙΨΑΝΔΡΙΑΣ(παθητικης προδοσιας, στην πραγματικοτητα!)
αρκεί να δει κανείς το αμυντικό σχέδιο των Παλαιολογου-Τζουστινιανι-Μινοτο :
Η ΜΑΧΗ ΘΑ ΔΙΝΟΤΑΝ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΓΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΌ ΤΕΙΧΟΣ,
στην τάφρο πισω απο το ΕΞΩΤΕΡΙΚΌ τείχος,
λογω ανεπάρκειας ανδρών προς υπεράσπιση του εσωτερικού, τείχους.
(ο Φραντζης γράφει οτι του είπε ο ηρωικός Παλαιολογος να κρατήσει κρυφή την απογραφή των 4983 Ελληνων μαχητών..)
Η υποψία για την.. ΛΕΥΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ,
οιωνεί ΠΡΟΔΟΣΙΑ
εχει απο παλιά ταλανισει τις ψυχές των θαυμαστών της Κων/πολης.

ΟΙ ΑΝΘΕΝΩΤΙΚΟΙ ΔΕΝ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ
ΥΠΑΚΟΥΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΣΧΟΛΑΡΙΟΥ(ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΓΕΝΝΑΔΙΟΥ) ΕΠΕΙΔΗ Ο ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ ΕΙΧΕ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ ΣΤΙΣ 12-ΔΕΚ-1452 ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΣΕ ΕΠΙΣΗΜΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑΣΟΦΙΑ

(ο Ενωτικός τελευταίος Πατριάρχης ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΜΑΜΜΑΣ ειχε καταφυγει στη Ρώμη, ενα χρονο πριν..)
Αυτή ηταν η αιτία που η κυρία μαζα των κατοικων της Βασιλευουσας
αφησε ανυπερασπιστο τον Αυτοκράτορα της,
ενω ΟΛΕΣ ΟΙ ΔΥΤΙΚΕΣ ΠΑΡΟΙΚΙΕΣ της Κ/πολης  εσπευσαν να πολεμήσουν στα τείχη.
(οι Γενουατες του Περαν, ελεγαν οτι αν πεσει η Πολη, δεν θα αντεξει το Περαν,
γι αυτό συνεδραμαν στην άμυνα,
αν και επισημα
ο Ποντεστα του Γαλατα κρστουσε ουδέτερη στάση, λειτουργωντας και ως μεσολαβητης για συμφωνία μεταξύ των αντιμαχομενων..)
Επισης μια άλλη ιστορική αλήθεια ειναι οτι η Δυση δεν μπορεσε να προβεί σε Σταυροφορία (την μόνη ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ βοήθεια) λόγω αντικρουομενων συμφερόντων των δυτικών χωρών. ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΧΩΡΑ ΒΟΗΘΗΣΕ, ΟΥΤΕ ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ Η ΠΑΝΤΑ ΑΠΟΥΣΑ ΡΩΣΙΑ, η οποία μάλλον ευχάριστα έβλεπε τον αφανισμό του Οικουμενικου Πατριαρχη(εξάλλου ειχαν διωξει τον καρδιναλιο Ισιδωρο απο το Κιεβο, ως Ελληνα και Ενωτικό, πριν χρόνια..)
Και μια τελευταία αλήθεια : υπηρξε πολιτική ΟΛΩΝ των Παλαιολόγων η Ενωση των Εκκλησιών, δεδομένου οτι γνωριζαν οτι το ΕΝΑΠΟΜΕΙΝΑΝ Βυζάντιο, μόνο ως "επαρχία" της Δυσης
(εν προκειμένω της Βενετίας)
ειχε ΜΕΛΛΟΝ, πολιτικό και κυρίως ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ.
Ωστόσο η Ανθενωτικη Αντιπολιτευση, ενθυμουμενη(?) τα αισχη των Σταυροφορων, πριν δύο αιώνες, πιστευε οτι ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΦΕΣΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΤΙΜΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΙΑΡΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑ..
Κι ετσι πριν καν χαθεί ηρωικά ο Παλαιολογος στην Πύλη του Ρωμανού, οι Ανθενωτικοι εσπευσαν να ανοίξουν σε αρκετές συνοικίες (Φανάρι, Πετριον κλπ) τις πύλες στους Οθωμανούς "σώζοντας" στις περιοχές αυτες τους ναούς τους..
Ο ΧΑΡΤΗΣ ΤΩΝ ΣΩΖΟΜΕΝΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΑΝΘΕΝΩΤΙΚΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΠΡΟΔΟΣΑΝ..

Κυριακή, 21 Μαΐου 2017

ΣΤΟ ΣΙΝΑ ΕΙΠΕ Ο ΘΕΌΣ, "ΑΚΟΥΕ ΙΣΡΑΉΛ" - ΟΧΙ :"ΑΚΟΥΕ ΜΩΥΣΗ "!

Η ιστορικο-φιλολογική επιστήμη έχει δείξει
εδώ και αιώνες,
οτι η διήγηση του ΔΕΚΑΛΟΓΟΥ όπως υπάρχει στο βιβλίο της Εξόδου ανάγεται στον 8ο αι.πΧ,
ενώ αντίθετα η ίδια διήγηση που υπάρχει στο βιβλίο του ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΥ
ανάγεται στον 6ο αι.πΧ, οταν έλαβε χώρα η μονοθεϊστική μεταρρύθμιση του βασιλιά ΙΩΣΙΑ (621πΧ).

Έχει ενδιαφέρον να δούμε μία διαφορά
στην εν λόγω διήγηση του Δεκαλογου, που ανεξαρτήτως αν είναι οιωνεί μυθολογική, αποτελεί την θεολογική βάση των Μονοθεϊστικών Θρησκειών. Γράφει το Δευτερονόμιο-δηλ. ΤΟ ΕΠΙΤΕΛΕΊΟ ΠΟΥ ΣΥΝΕΓΡΑΨΕ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΈΝΗ ΠΗΓΗ που αποδόθηκε στον Ιωσία-οτι ΟΛΟΣ Ο ΛΑΟΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΗΤΑΝ ΠΑΡΩΝ ΣΤΟ ΣΙΝΑ και έλαβε τον Δεκάλογο,
ΟΛΟΣ Ο ΛΑΟΣ ΙΣΡΑΗΛ ΗΤΑΝ ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΚΑΙ ΑΚΟΥΣΕ ΤΟΝ ΘΕΟ, γι αυτό και ο Γιαχβέ δεν είπε "ΑΚΟΥΕ ΜΩΥΣΗ", αλλά "ΑΚΟΥΕ ΙΣΡΑΉΛ"!

Μάλιστα, εξηγεί ο Μωυσής, στην εν λόγω πηγή του Δευτερονομίου(ΚΕΦ.5 κ.εξ), οτι στο Σινά ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΑΡΟΝΤΕΣ ΜΟΝΟ ΟΙ ΕΞ ΑΙΓΥΠΤΟΥ ΦΥΓΑΔΕΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΣΩΜΑΤΙΚΑ ΕΚΕΙ,
ΑΛΛΆ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥΣ
και οιωνεί ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΒΡΑΊΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ... (όπως ερμηνεύει κι η μεταγενεστερη ραββινική παράδοση.)

Γράφει το κείμενο των Ο':
"ΟΥ ΤΟΙΣ ΠΑΤΡΑΣΙΝ ΥΜΩΝ.. ΑΛΛ'Ή ΠΡΟΣ ΥΜΑΣ, ΥΜΕΙΣ ΩΔΕ ΠΑΝΤΕΣ ΖΩΝΤΕΣ ΣΗΜΕΡΟΝ.. ΠΡΟΣΩΠΟΝ ΚΑΤΑ ΠΡΟΣΩΠΟΝ ΕΛΑΛΗΣΕΝ ΚΥΡΙΟΣ ΠΡΟΣ ΥΜΑΣ ΕΝ ΤΩ ΟΡΕΙ.. "
(=οχι μόνο στους πατέρες σας αλλά και σε εσάς που ζείτε σήμερα μίλησε ο Θεός πρόσωπο προς πρόσωπο στο όρος..)

Η θεολογική αυτή" παρεμβολή "
των Δευτερονομιστών
στην αρχαία διήγηση του Δεκαλόγου
έχει τεράστια πνευματική σημασία διότι τονίζει την ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ επαφή του Ανθρώπου με τον Θεό
(όπως κι αν εννοεί αυτός την θεότητα..)
ΚΙ ΟΧΙ ΜΕΣΩ ΜΕΣΑΖΟΝΤΩΝ.

Βέβαια συνήθως οι ανθρωποι χρειάζονται
και επιδιώκουν να βρουν μεσάζοντες
για να αποφύγουν την προσωπική επαφή με το Θείο και την εξ αυτής προκύπτουσα ΕΥΘΥΝΗ..

ΥΓ Μία μεταγενεστερη ραββινική ερμηνεία του εν λόγω χωρίου
(ΔΕΥΤ. 5,1-3)
τονίζει οτι
στη θεοφάνεια του Σινά
δεν ηταν μονο οι Ψυχές των Εβραίων( ολων των εποχών) παρούσες,
αλλά  και οι Ψυχές ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΠΙ ΓΗΣ, ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ κι ολοι υπήρξαν ΑΥΤΗΚΟΟΙ
της Φωνής του Θεού
με εναν, βεβαίως, ιδιαίτερο εσωτερικό /πνευματικό τρόπο..

Σάββατο, 13 Μαΐου 2017

ΤΟ "ΤΡΙΤΟ ΜΥΣΤΙΚΌ" ΤΗΣ ΦΑΤΙΜΑ.

Φέτος κλείνουν 100 χρόνια από την πρώτη εμφάνιση της Παναγίας στην ΦΑΤΙΜΑ της Πορτογαλίας(13-5-1917) ενώπιον των τριών μικρών βοσκοπουλων ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ, ΥΑΚΙΝΘΗΣ και ΛΟΥΚΙΑΣ
(τα δύο πρώτα έφυγαν νωρίς, η Λουκια έγινε καλόγρια και συνέγραψε την ολη ιστορία).
Το ολο Οραμα συνιστατο στην εμφάνιση της Παναγίας του Ροδαριου(=καθολικό κομποσχοινι) στα μικρά παιδιά, με ολολευκη μορφή μέσα από τον ηλιο..
Η Θεοτόκος συνεχιζε να εμφανίζεται επι 6μηνο και πληθος κοσμου συνερρεε να δει "ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΝΑ ΧΟΡΕΥΕΙ", οπως χαρακτηριστικά ειπαν οι αυτόπτες της τελευταίας εμφανισης στις 13 Οκτωβρίου 1917.
Η Θεοτόκος παρέδωσε στα παιδιά (το 1917) οπως εγραψε η Λουκία ΤΡΙΑ ΜΥΣΤΙΚΑ αναφερόμενα στο μέλλον :
1)εκρηξη και δευτερου παγκοσμιου πολεμου
2)κομμουνιστική επικράτηση και Αθεϊα στην Ρωσία, αλλά και μετέπειτα μεταστροφή της Ρωσίας προς την Παναγία και πτώση του κομμουνισμού
. 3)Μεγάλο διωγμό κατα της Εκκλησίας και "φυλάκιση" του Ποντιφηκα..
("ειδα τον Πάπα να κλαιει, ενω το πληθος τον πετροβολουσε", γράφει η Λουκία) 

Το περιλάλητο Τρίτο Μυστικό της Φατιμα, αν και δεν δημοσιεύτηκε, παρά αργά αυτούσιο, εγινε ευρεως γνωστό το 1982,
μετά την αποτυχημένη απόπειρα κατά του Πάπα Ιωάννη - Παύλου 2ου,στην πλατεία του αγ. Πέτρου, ανήμερα της γιορτής της Παναγίας Φατιμά.
Ασχέτως του περιεχομένου των λεγόμενων "μυστικών", από θεολογική αποψη εκείνο που εχει ενδιαφέρον ειναι οτι στο περίφημο Τρίτο Μυστικό παρουσιαζεται η αρχαία ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΗ θεση της Εκκλησίας, σύμφωνα με την οποία
ΔΕΝ ΑΝΑΜΕΝΕΤΑΙ ΕΠΙ ΓΗΣ ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ,
αλλά ο ΕΣΧΑΤΟΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΙΩΓΜΟΣ, το Τελευταίο Πάσχα της Εκκλησίας..
Και κατά τούτο,
το Τρίτο Μυστικό της Φατιμα επιβεβαιώνει την ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ και τα εκεί λεγόμενα
για την Μεγάλη Θλίψη..

Πέμπτη, 11 Μαΐου 2017

Η ΑΠΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΤΗΣ "ΥΒΡΕΩΣ".

Πρώτος ο ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΣ εξέφρασε την άποψη οτι η Υπαρξη καθεαυτή,
η υπαρξη του κάθε ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥ (εντός δηλ.ορίων) Οντος,
συνιστά Υβριν
ως προς το Είναι,
και κατά τούτο επισύρει επάνω της την Νεμεσιν(=καταστροφή).
Τα όντα "διδόναι δίκην" γιατί μόνο και μόνο που υπάρχουν ΜΕΤΕΧΟΥΝ στο Γίγνεσθαι που συνεπάγεται θάνατο ως συνέπεια της γένεσης.
Κατά τον Αναξίμανδρο μόνο το ΑΠΕΙΡΟΝ (=απροσδιοριστο, χωρίς συγκεκριμένες ιδιότητες), δηλ. το Ειναι, "δικαιούται" να υπάρχει, άφθαρτο, αγεννητο, αθάνατο. Ο, τι γεννάται, πληρώνει την Υβριν τού " νεωτερισμού"του ΠΕΘΑΙΝΟΝΤΑΣ..

Ανάλογο λίαν πεσσιμιστικό σκεπτικό υπάρχει στα θεμέλια της αρχαιοελληνικής ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ, οπως διατυπώνεται ρητά στον ΟΙΔΊΠΟΔΑ ΕΠΙ ΚΟΛΩΝΩ του Σοφοκλή :
"ΜΗ ΦΥΝΑΙ ΤΟΝ ΑΠΑΝΤΑ ΝΙΚΑ ΛΟΓΟΝ"(στ.1224)="το να μην γεννηθεί κανείς ειναι το καλύτερο ".
Η ανθρώπινη μονάδα πασχει εξαιτίας της πρωταρχικής αντίθεσης που υπάρχει εντός των πραγμάτων '
αυτό ειναι το ηθικό υπόβαθρο της ΑΠΑΙΣΙΟΔΟΞΗΣ θεώρησης της αρχαίας ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ
(γι αυτό και τα αγάλματα της κλασσικής περιόδου εχουν αυτό το οιωνεί θλιμμένο υφος,
ΔΕΝ ΧΑΜΟΓΕΛΟΥΝ ΠΟΤΕ, ουτε καν ΕΙΡΩΝΙΚΑ
σαν τους αρχαϊκούς κούρους..)

Στην νεώτερη φιλοσοφία ανάλογες πεσσιμιστικες αποψεις εξέφρασε ο ΣΟΠΕΝΑΟΥΕΡ.
Γράφει στα "parerga und paralipomena,2 :
" το κριτήριο για την σωστή αξιολόγηση κάθε ανθρώπου εγκειται στο οτι κατά βάθος είναι ενα πλάσμα ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΕ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΆΡΧΕΙ ' που ξεπληρωνει την ύπαρξη του με ποικιλομορφους πόνους και θάνατο.. "

Η" Απαισιοδοξία της Υβρεως" ισως ειναι η υψηλότερη κορυφή που έφτασε ποτέ το φιλοσοφικό πνεύμα - και κατεξοχήν το ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΟ.

Παρασκευή, 5 Μαΐου 2017

ΝΕΟΠΛΑΤΩΝΙΣΜΟΣ : Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥ.. ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ.

Ειναι γνωστή η επιρροή του Νεοπλατωνισμού στη νεώτερη φιλοσοφία (από τον Hegel μεχρι τον Bergson) αλλά και στην Λογοτεχνία (απο τον Δάντη ως τον Yeats..).
Φαινεται ομως οτι, εν οψει των πορισμάτων της Γενικής θεωρίας της Σχετικότητας του Einstein, ο Νεοπλατωνισμός μπορει να καταστεί η φιλοσοφία του μελλοντος.

Ο Νεοπλατωνισμός, φαινομενικά δημιουργήθηκε ως προσπάθεια συμβιβασμού του Πλάτωνα με τον Αριστοτέλη, στην Υστερη Αρχαιότητα. Ομως στην πραγματικότητα επροκειτο για την προσπάθεια απάντησης στο θεμελιακό φιλοσοφικό ερώτημα "ΠΩΣ ΤΟ ΑΜΕΤΑΒΛΗΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΥΦΊΣΤΑΤΑΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ?".
Το εν λόγω ερώτημα βεβαια αποτελει παραλλαγή του κεντρικού ερωτηματος της Φιλοσοφίας "ΓΙΑΤΙ Ή ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΆ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΝΑ?".

Ο Νεοπλατωνισμός και συγκεκριμένα ο ΠΛΩΤΙΝΟΣ, ο θεμελιωτής του, υποστηριξε τα εξής :
1)υπάρχει  πέρα απο τα βασικά στοιχεία της Υλης (τοτε δεχονταν τα 4: ΠΥΡ,ΑΗΡ,ΓΗ,ΥΔΩΡ)
μια ΠΡΩΤΗ ΥΛΗ, παντελώς ΑΜΟΡΦΗ χωρίς καμία ιδιότητα. Η ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ ΠΕΡΑΝ ΤΩΝ 4 ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΤΗΣ ΥΛΗΣ.

2)Η Πρώτη Ύλη (το παλιό ΜΗ ΟΝ των Προσωκρατικών) στερείται καθε ιδιοτητας, άρα και της δημιουργικής. Συνεπώς υπάρχει μια άλλη Οντότητα που δημιουργει τα Υλικα Στοιχεία επεμβαινουσα στην ΑΜΟΡΦΗ πρώτη ύλη, κι αυτή ειναι η ΨΥΧΗ.

3)η Ψυχή αποτελεί ΕΚΠΟΡΕΥΣΗ ("Απορροή") του ΝΟΥ
δηλ του "συνόλου" των ΠΡΟΤΥΠΩΝ
βάσει των οποιων μπορεί να σχεδιαστεί ο κόσμος των αισθητων, η Φύση.

4)καθ όμοιο τρόπο κι ο Νους αποτελεί εκπορευση του ΕΝΟΣ, το οποίο "κείται" περαν παντός ΔΥΙΣΜΟΥ(υπαρξης-ανυπαρξιας, πνευματος-υλης, υποκειμενου-αντικειμενου κλπ) και συνεπώς περαν πάσης περιγραφής (=ΑΡΡΗΤΟΝ).

Η έννοια της ΕΚΠΟΡΕΥΣΗΣ/ΑΠΟΡΡΟΗΣ χρησιμοποιηθηκε απο τον Πλωτινο για να εξηγήσει ΠΩΣ ΤΟ ΑΜΕΤΑΒΛΗΤΟ,
ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΥΠΟΣΤΕΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ,
ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ. Οπως η θερμότητα προκύπτει απο τον ηλιο, ετσι και
εξαιτιας της ΠΛΗΡΟΤΗΤΑΣ της καθε ανωτερης Οντοτητας
ΕΚΠΟΡΕΥΕΤΑΙ η επομενη οντότητα :
εκ της Πληροτητας του Ενος εκπορευεται ο Νους και εξ αυτου η Ψυχη.
Εδω σταματούν οι Εκπορευσεις
και η Ψυχη δεν εκπορευει αλλά ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ (εισερχόμενη στην Αμορφη Πρώτη Ύλη) τις Μορφές του Αισθητου μας κοσμου.

Αυτό ειναι σε γενικές γραμμές το Φιλοσοφικό σύστημα του Νεοπλατωνισμού, οπως το ανέπτυξε ο Πλωτινος και επηρεασε ως το κύκνειο ασμα της Αρχαίας Φιλοσοφίας
ολες τις μεταγενεστερες εποχές, ως το  μεσαιωνικό Ισλάμ (εκει διεδοθη ο νεοπλατωνισμος απο τα εργα του ΠΛΩΤΙΝΟΥ και του ΠΡΟΚΛΟΥ που ειχαν ομως εκδοθει ΨΕΥΔΕΠΙΓΡΑΦΩΣ, ως εργα, δήθεν, του ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ - βλ. Σημ)

Σήμερα εν οψει της συνειδητοποιησης εκ μερους της Φυσικής του Αϊνστάιν οτι το Σύμπαν ΕΙΝΑΙ ΕΝΙΑΙΟ, ΑΔΙΑΙΡΕΤΟ, ΤΕΤΡΑΔΙΑΣΤΑΤΟ ΣΥΝΕΧΕΣ, ΜΗ ΑΝΤΙΛΗΠΤΟ απο το ανθρώπινο DNA, το οποίο μόνο ΤΡΙΣΔΙΑΣΤΑΤΑ όντα αντιλαμβάνεται,
ο Νεοπλατωνισμός ειναι επικαιρος να δειξει πάλι το δρόμο της ΕΠΑΦΗΣ (μέσω του Νου)
του Αισθητού και εμπειρικού με το Μη Αισθητό και ΥΠΕΡΒΑΤΙΚΟ Σύμπαν
που ο  μεν Πλωτίνος αποκάλεσε ΕΝ
ενω ο Αϊνστάιν "αχρονο, ενιαιο,αδιαιρετο, χωροχρονικό συνεχές.

ΥΓ. ΣΗΜΕΙΩΣΗ. Τον μεσαιωνα στο Ισλάμ ο Νεοπλατωνισμός διαδόθηκε με τα  ΨΕΥΔΕΠΙΓΡΑΦΑ εργα" ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑ"-(επροκειτο για σύνοψη των ΕΝΝΕΑΔΩΝ του Πλωτινου με, μη σωζομενο, υπομνημα του Πορφυριου) και "ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ, LIBER DE CAUSIS",( το οποίο ηταν η ΣΤΟΙΧΕΙΩΣΙΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ του ΠΡΟΚΛΟΥ.)
Τα εργα αυτα ερχομενα στη Δυση αποκατασταθηκαν φιλολογικα απο τον ΘΩΜΑ ΑΚΙΝΑΤΗ και τους μεγαλους μεταφραστές ΓΟΥΛΙΕΛΜΟ του Μερμπεκε κλπ
Απο μιαν άποψη μάλιστα κύριο εργο των Μεσαιωνικων Πανεπιστημιων ηταν ακριβως η αποκαθαρση των Αριστοτελικων συγγραμάτων και ο εντοπισμός των νεοπλατωνικων ψευδεπιγραφων.

Κυριακή, 30 Απριλίου 2017

ΑΠ. ΠΑΥΛΟΣ :Ο ΚΟΣΜΟΪΣΤΟΡΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ

Για τον Παύλο εχουν ειπωθεί πολλά' αλλοτε από την πλευρά του Ιουδαϊσμού, οπου θεωρειται ως ΑΠΟΣΤΑΤΗΣ από την Τορά (=Νόμο),
την ουσία της Εβραϊκής θρησκείας
κι άλλοτε από την πλευρά των "Εθνικών" (καθε εποχής) οπου θεωρείται ως "πράκτωρ"
του Οικουμενικού" Σιωνισμού",
αυτός που προπαγάνδισε τον Εβραϊκό θεό ΓΙΑΧΒΕ στά Εθνη, εστω μέσω του Ιησού.
Αυτά τα αντιφατικά συμπεράσματα
(από την μιά Προδότης του Εβραϊσμού κι απο την άλλη ο μεγαλύτερος προπαγανδιστής του) δειχνουν οτι πράγματι ο Παύλος υπήρξε κοσμοϊστορική φυσιογνωμία και σίγουρα σημείον αντιλεγόμενον.
Ωστόσο διαβάζοντας κανείς τις μεγάλες Επιστολές του και κατ'εξοχήν την ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
- και δεδομένου οτι αυτές  αποτελούν τα ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΕΙΝΕΜΑ του Χριστιανισμού(50μΧ)-
εχει πρό οφθαλμών κανείς την ΑΡΧΕΓΟΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ,
μακράν από την ωραιοποίηση που φιλοτεχνούν οι(μεταγενέστερες, χρονικά-80μΧ) Πράξεις των Αποστόλων .
Στην Πρός Γαλάτας παρουσιάζεται το ΚΟΣΜΟΪΣΤΟΡΙΚΟ ΔΙΛΗΜΜΑ του αρχεγονου Χριστιανισμού καθώς και η ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ
στο εν λόγω δίλημμα.
Συγκεκριμένα ο Χριστιανισμός τις πρώτες δεκαετίες μετά την Σταύρωση ειχε να αντιμετωπίσει το δίλημμα ,  τι θα εκανε με τους ΕΞ ΕΘΝΩΝ Προσήλυτους :
θα τους εκαμε ΠΡΩΤΑ ΙΟΥΔΑΙΟΥΣ ωστε ΚΑΤΟΠΙΝ να δεχτούν  τον Ιησου ως Χριστό δηλ ΜΕΣΣΙΑ
ή οχι?
Δηλ θα αναγκαζε τους Εθνικούς να ΜΗΝ ΤΡΩΝΕ ΧΟΙΡΙΝΟ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΡΙΤΕΜΝΟΝΤΑΙ δεχόμενοι την Τορά των Εβραίων (οπως ο Ιησούς  και οι Δώδεκα ΠΟΥ ΖΟΥΣΑΝ ΠΙΣΤΟΙ ΣΤΗΝ ΤΟΡΑ..) ή οχι?
Θα μπορούσαν οι Εθνικοί να γίνουν Χριστιανοί
χωρις προηγουμένως να γίνουν Εβραίοι?
Κεφαλαιώδες το ζήτημα και καθοριστικό για το μέλλον, επειδή ΑΝ ΕΠΙΚΡΑΤΟΥΣΕ Η ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΘΕΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ
Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΜΙΑ ΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑΙΣΜΟΥ κάτι σαν τους Φαρισαίους κλπ
της εποχής του Δευτέρου Ναού.
Ομως η Εκκλησία τοτε φάνηκε φιλελεύθερη και δέχτηκε την άποψη του Παύλου ΝΑ ΜΗΝ ΕΞΙΟΥΔΑΊΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ, να μην περιτέμνονται
και να γίνονται απευθείας Χριστιανοί, χωρίς να γίνουν πρίν Εβραίοι..
Βέβαια το θέμα δεν τελεσιδίκησε δια μιας
και στην Αντιόχεια υπήρξαν ΧΩΡΙΣΤΕΣ δύο Εκκλησίες: οι  Εξ ΕθνώνΧριστιανοι που ετρωγαν χοιρινό και κλπ"ακάθαρτες"τροφές
και οι Εξ Ιουδαίων που τηρούσαν την Τορά, δηλ τον εβραίκό Νόμο της Παλαιάς Διαθήκης (οπως και οι άλλοι, πλήν Παύλου, Απόστολοι),
ΚΑΙ Η ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΟΙΝΟ ΔΕΙΠΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΗ, θεωρωντας οι Ιουδαιοχριστιανοι τους Εξ Εθνων ως ΑΚΑΘΑΡΤΟΥΣ λογω των τροφων τους..
Ο Παυλος  τοτε προχώρησε (οπως φαινεται πάντα απο την αυτοβιογραφική Επιστ. ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ)
ενα βήμα παραπέρα :
κηρύσσοντας το ΑΝΩΦΕΛΟ ΤΗΣ ΠΕΡΙΤΟΜΗΣ
- δηλ. της "σημαίας" του Ιουδαϊσμού -
διερρηξε μια για πάντα τον Χριστιανισμό απο τον Ιουδαϊσμό.
Εκτοτε ο Χριστιανισμός εγινε η "θρησκεία" των Εθνων
και ο Παυλος ο "Προδότης" του Εβραϊσμού,
αφου μεχρι σήμερα για τους Εβραίους
η Περιτομή ειναι αυτό που τους διαφοροποιεί ΟΡΑΤΑ από τους άλλους λαούς και τους διατηρει εθνικά ως το κεντρικό χαρακτηριστικό τους.
Πρέπει βεβαίως να τονίσουμε εδω μια κρισιμη λεπτομέρεια '
ο Παύλος δεν υποστήριξε οτι πρέπει οι Εβραίοι να μην περιτέμνουν τα παιδιά τους (αν το ελεγε θα ηταν οντως προδότης του εθνους του, διοτι ανευ περιτομης θα χανόταν η εβραικη εθνική ταυτότητα)
αλλά τόνιζε οτι δεν χρειάζεται οι Εθνικοί
να γινουν  πρώτα Εβραιοι
για να γινουν Χριστιανοί, χωρίς να υπολογίζει οτι αυτό που πρότεινε συν τω χρόνω, θα διαφοροποιούσε ΡΙΖΙΚΑ τον Χριστιανισμό απο τον Ιουδαϊσμό,
ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ και ο Πέτρος ως προοπτικη..
('Η ΕΙΧΑΝ? και γι αυτο αντεδρασαν στον Παυλο?)
Συνελοντι ειπειν
χωρις τον Παυλο
ΘΑ ΗΤΑΝ ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΛΛΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ- κι εδω ακριβως εγκειται ο ΚΟΣΜΟΪΣΤΟΡΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ.

Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ, ΣΤΗΝ 3η ΩΔΗ ΤΟΥ ΚΑΛΒΟΥ.

Ο Α. Κάλβος,
ο μεγαλύτερος ποιητής μετά τον Σολωμό,
πέθανε το 1869 και ετάφη στο Λάουθ της Αγγλίας
(η ανακομιδή των οστών του εγινε το 1960,με πρεσβευτή στο Λονδίνο τον Σεφέρη),
εχοντας προσχωρήσει στο Αγγλικανικό Δόγμα
-μάλιστα μετέφρασε στα Νέα Ελληνικά το Ευχολόγιο της Αγγλικανικής Εκκλησίας το 1817(Book of common prayer)-
ενώ ηδη από το 1820 μετειχε στην Μυστική Εταιρεία των ΚΑΡΜΠΟΝΑΡΩΝ της ΙΤΑΛΙΑΣ- μάλιστα συνελήφθη και απελάθηκε στην Γενεύη, το 1821.
Συνδέθηκε με φιλία με τον μεγάλο Ιταλοζακυνθινό ποιητή ΟΥΓΟ ΦΩΣΚΟΛΟ-εζησαν μαζι στην Αγγλία απο το 1816 ως το 1820-
ενώ με τον συγχρονο του Σολωμό ειχε μόνον μιάν "απλή γνωριμία",
οχι με δική του υπαιτιότητα, μάλλον λόγω φθόνου του Σολωμού,
εξαιτίας ισως της υψηλής γνώσης της Καθαρεύουσας από μέρους του Κάλβου, οπως φαίνεται άλλωστε και στην ποίηση του.
Το σπουδαιότερο εργο του Κάλβου ειναι οι ΩΔΕΣ,που συνέθεσε γύρω στα 1824-εμπνευσμένος απο την Επανάσταση του 1821-
ενώ το 1826 επισκέφτηκε το  Ναύπλιο, αλλά απογοητεύτηκε σφόδρα απο τα ελληνικά πράγματα
κι εκτοτε, μετά απο μικρό διάστημα παραμονής στην Κέρκυρα (οπου δίδαξε στην ΙΟΝΙΟ ΑΚΑΔΗΜΙΑ), εγκατέλειψε την Ελλάδα οριστικά,  για να μέινει μόνιμα πιά στην Αγγλία
(οπου ειχε βρεθεί για πρωτη φορα το 1816 μαζι με τον Ουγο Φωσκολο
 και ειχε παντρευτει εκει για πρώτη φορα, αλλά πέθαναν κι η Αγγλίδα σύζυγος του Τερέζα Τόμας και η κόρη του).
Στην τελευταία διαμονή του στην Αγγλία, παντρεύτηκε την Charlotte Wadams και ως τον θάνατο του δίδασκε στο Παρθεναγωγείο της στο Λάουθ.
Από τις Ωδές του,
ιδιαίτερη "μεταφυσική" χροιά εχει η ΤΡΙΤΗ(απο την "Λύρα")  που την τιτλοφορεί :ΕΙΣ ΘΑΝΑΤΟΝ.
Εκεί παρουσιάζει το ΟΡΑΜΑ ΤΗΣ ΝΕΚΡΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΤΟΥ να συνομιλεί μαζί του, εμπροσθεν του μνήματος της, και να του δίδει "απόδειξη" της αιωνίας μακαριότητας των Ψυχών.
Γράφει στην ΣΤΡΟΦΗ Η' ο Κάλβος :
ΙΔΟΥ Η ΠΛΑΚΑ ΣΕΙΕΤΑΙ/
ΙΔΟΥ ΑΠ'ΤΑ ΧΑΡΑΓΜΑΤΑ/
ΤΟΥ ΜΝΗΜΑΤΟΣ ΕΚΒΑΙΝΕΙ/
ΛΕΠΤΗ ΑΝΑΘΥΜΙΑΣΙΣ/
ΚΙ ΕΜΠΡΟΣ ΜΟΥ ΜΕΝΕΙ.
Αφου του εξηγει η Οπτασια οτι ειναι η μητέρα του, τον παρηγορεί να μην θλίβεται γιατί δεν υπάρχει κατ ουσίαν θάνατος, λέγουσα (ΣΤΡΟΦΗ Κ' :
ΥΙΕ ΜΟΥ ΠΝΕΟΥΣΑΝ Μ'ΕΙΔΕΣ/
Ο ΗΛΙΟΣ ΚΥΚΛΟΔΙΩΚΤΟΣ /
ΩΣ ΑΡΑΧΝΗ, Μ'ΕΔΙΠΛΩΝΕΝ/
ΚΑΙ ΜΕ ΦΩΣ ΚΑΙ ΜΕ ΘΑΝΑΤΟΝ/
ΑΚΑΤΑΠΑΥΣΤΩΣ
Και στο ερώτημα του Κάλβου προς το πνεύμα της μητρός του "πότε
και αν την ξαναδεί?" εκεινη απαντά (ΣΤΡΟΦΗ ΚΒ') :
ΠΑΛΙ ΘΕΛΩ ΣΕ ΕΙΔΕΙΝ/
ΟΤΕ Η ΖΩΗ ΣΟΥ ΛΕΙΨΕΙ/
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΜΟΝΟΝ.
Ωστόσο το Οραμα αυτό,
λέει ο ποιητής,
του προσέδωσε μεγάλο θάρρος διότι του απέβαλε τον φόβο του θανάτου, κι εκτοτε (ΣΤΡΟΦΗ ΚΘ') :
Ο ΦΟΒΕΡΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΕΓΙΝΕ ΦΙΛΟΣ.
Αυτή η διαπίστωση,  οτι δηλ. ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ, και οτι υπαρχει ζωή πέραν του τάφου, οπως του εδειξε το πνεύμα της μητρός του-λέει ο Κάλβος-του εδωσε και την δύναμη  να μάχεται χωρίς κανένα φόβο εναντίον των Τυράννων,
τονίζοντας εν τέλει
οτι για οποιον δεν φοβάται τον θάνατο,
ολα ειναι δυνατά..
ΥΓ το Οραμα Πνευματικών Οντων
ηταν ο στόχος,
από αρχαιοτάτων χρόνων, κάθε Μύησης σε ολα τα Μυστήρια, απο εκείνα της Ελευσίνας(=ΕΠΟΠΤΕΙΑ)
μέχρι τα Χριστιανικά, οπως γνωρίζουν καλά και πολλοί σύγχρονες Ασκητές-κι οχι μόνον του Χριστιανισμού...
ΥΓ 2.εντύπωση προκαλεί οτι δεν υπάρχει κανένα επίσημο πορτραίτο του Κάλβου (τα διάφορα χαρακτικά, σαν αυτό της φωτο, δεν ειναι σίγουρο οτι αποδίδουν την μορφή του) καθώς επίσης και η γνωστή συνήθεια του να φορά πάντοτε μαυρα ρουχα..

Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΝΕΚΡΟΙ

Η Ανάσταση  του Χριστού ειναι ταυτόχρονα καί ιστορικόξύ  ορατού  και αορατου κόσμου  καί υπεριστορικό γεγονός,
υπό την εννοια οτι
αφενός οι Απόστολοι ΕΙΔΑΝ τον Ιησού Αναστημένο εν σώματι - δεν ειπαν οτι ειδαν ενα Πνεύμα, αλλά ενα Πνευματικό ΣΩΜΑ, ο, τι κι αν σημαίνει αυτό-
αφετέρου η Επιστήμη βασιζόμενη στον Ορθό Λόγο, δεν γνωρίζει καμμία Ανάσταση
αλλά σταματά μόνο ενώπιον του ΚΕΝΟΥ ΤΑΦΟΥ.
Ωστόσο η θέα των ΟΘΟΝΙΩΝ (=επιδέσμων) στο πάτωμα του άδειου Τάφου
και το τυλιγμένο ΣΟΥΔΑΡΙΟ (=νεκρικό κάλυμμα κεφαλής των Εβραίων), οπως αναφέρει ο Ιωάννης
ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ.
Μόνο η θέα του Αναστημένου ΕΝ ΣΩΜΑΤΙ Ιησού
αποτελεί την γνώση οτι ο Χριστός Ανέστη. Τέτοια γνώση ομως ΔΕΝ την ειχαν, ουτε την εχουν ολοι, και κατά τούτο η Ανάσταση αποτελεί ΥΠΕΡΙΣΤΟΡΙΚΟ γεγονός(και γι αυτό η "στιγμή" της Ανάστασης δεν περιγράφεται από κανέναν ευαγγελιστή..)
Αλλά και η "οραση" του Αναστάντος δεν αρκεί
για την οικοδόμηση πεποίθησης στην Ανάσταση, αφού οι Μαθητές
ενω ειδαν τον Αναστημενο Χριστό ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑΝ ΝΑ ΠΕΙΣΟΥΝ ΤΟ ΘΩΜΑ-ισως ουτε και τους εαυτούς τους, καταρχήν..
Προφανώς χρειαζόταν και μιά άλλη ΕΜΠΕΙΡΙΑ για την"εμπέδωση"της Ανάστασης και το κήρυγμα της στην Οικουμένη : η ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ.

Πάντως σε κάθε περίπτωση, ειναι η Ανάσταση των Νεκρών
(εννοειται :ΣΩΜΑΤΩΝ, αφου οι Ψυχες ειναι Αθανατες, ως "αϋλες"-βλ. ΠΛΑΤΩΝΑ)
αυτή που μας καθιστά Χριστιανούς...
Και Ανάσταση σημαίνει
κατ'ουσίαν οτι
ΝΕΚΡΟΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ
δηλ. Υπαρχει επικοινωνία μεταξύ ορατού και αοράτου κόσμου. 

ΤΟ ΑΙΝΙΓΜΑ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ.

Μπορεί βεβαίως το "Κατά Ιωάννην"
να κατηγορεί τον Ιούδα
ως κλέφτη του κοινού ταμείου των Αποστόλων, αλλά ο σημερινός ιστορικός ερευνητής διερωτάται για το Αινιγμα του Ιούδα
το οποίο σφραγίστηκε με την αυτοκτονία του
ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ από το Εβραϊκό Συνέδριο (sanhedrin) - δεδομένου οτι συνήθως οι κλέφτες δεν αυτοκτονούν...
Τα  προκύπτοντα ερωτήματα ειναι τα εξής :
1)τι ακριβώς πρόδωσε ο Ιούδας?
Την τοποθεσία της Γεθσημανή(=ελαιοτριβείο, εβραϊστί)
οπου "κρυβόταν" ο Ιησούς ?
Ωστόσο
το
"Ορος των Ελαιών"
ηταν γνωστός τόπος εξόρμησης μεσσιανικών κινημάτων της εποχής (ιδιαίτερα κατα τις περιόδους του εβρ. Πάσχα, οπως αναφέρει ο ΙΩΣΗΠΟΣ, η κύρια πηγή της εβραϊκης ιστορίας τον 1ο αι. ΜΧ).
Δεν φαίνεται πιθανό να μην μπορουσαν να βρουν τον Ιησού οι Αρχές
και χρειάστηκαν τον Ιούδα να τις συνδράμει..
Ομως ολες οι αρχαίες χριστιανικές παραδόσεις συμφωνούν,
οχι μόνο οτι ο Ιούδας ΠΑΡΕΔΩΣΕ τον Διδάσκαλο, αλλά και στο οτι ανήκε στον στενό κύκλο των ΔΩΔΕΚΑ
(γι αυτό καθόταν ΔΙΠΛΑ στον Ιησού, κατά τον Μυστικό Δείπνο.) Συνεπώς κάποιο ρόλο θα επαιξε στην "αναίμακτη" παράδοση του Ιησου, ο Ιούδας ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΕΝ ΑΓΝΟΙΑ ΤΩΝ ΥΠΟΛΟΙΠΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ...
2)το ποσό των 30 αργυρίων δεν ηταν και πολύ μεγάλο ωστε να δικαιολογεί προδοτική πράξη για οικονομικούς λόγους,  με διάρκεια  μάλιστα λίγων ωρών, αφου ο υποτιθέμενος φιλοχρήματος ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ, επιστρέφοντας,
εν μιά νυκτί,
τα χρήματα της Προδοσίας.
Εκ των ανωτέρω συνάγεται το συμπέρασμα οτι, ναί μέν "κανόνισε" ο Ιούδας "να τον βρούν" τον Ιησού, κρυφά οι Αρχές,
ΑΛΛΑ ΕΝΩ ΗΤΑΝ ΠΑΡΩΝ ΣΤΗΝ ΣΥΛΛΗΨΗ,
ΔΕΝ ΠΗΓΕ ΝΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΔΑΣΚΑΛΟΥ ΤΟΥ
ουτε ως ψευδομάρτυρας(ενώ εμφανίστηκαν άλλοι αρκετοί..).
Αυτό δειχνει οτι ο Ιούδας ΔΕΝ ΜΙΣΟΥΣΕ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ, αλλά ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΕΠΕΔΙΩΚΕ φέρνοντας τον Ιησού ενώπιον του Αρχιερέα και του Συνεδρίου.
Ουτε φαίνεται να ηταν τόσον αφελής ο Ιούδας
ωστε να νομισει οτι μπορούσε η τοτε θρησκευτικοπολιτική ηγεσία των Εβραίων
να αποδεχθεί  τον Ιησού
ως Μεσσία..
Μάλλον πιθανότερο φαίνεται να πίστευε ο Ιούδας
οτι ο Ιησούς θα ΕΞΑΝΑΓΚΑΖΟΤΑΝ ΝΑ ΕΠΙΔΕΙΞΕΙ  την θαυματουργική του δύναμη  στο Συνέδριο
ΚΑΙ
ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ ΑΠΕΙΛΗΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
ΘΑ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕ ΣΤΟΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΤΗΝ ΜΕΣΣΙΑΝΙΚΗ ΤΟΥ ΙΔΙΟΤΗΤΑ, την οποίαν ειχε απαρνηθεί
στην ευκαιρία που του δόθηκε ("Κυριακή των Βαΐων")
κατά την Εισοδο του στην Ιερουσαλήμ, οταν ο λαός του υποδέχτηκε με βάγια ως Μεσσία,
ενώ εκεινος
απλως περιορίστηκε
να διώξει τους εμπόρους του Ναού,
ΚΙ ΟΧΙ ΝΑ ΚΗΡΥΞΕΙ
ΓΕΝΙΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΡΩΜΑΙΩΝ
(κάτι που εγινε τελικά λιγες δεκαετίες αργότερα,
το 66μΧ).
Ο Ιησούς  ενώπιον του Καϊάφα,
οχι μόνο δεν εκανε επιδειξη μεσσιανικής δύναμης,
αλλά σίγησε
ως αρνί για σφαγή ΕΠΙΔΙΩΚΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ..
Καί τότε ηταν που ο Ιούδας διεπίστωσε το τραγικό του λάθος
και την παρανόηση που ειχε για την Μεσσιανική αποστολή του Ιησου.
Και βλέποντας οτι αυτός εγινε
ΑΘΕΛΑ ΤΟΥ
το μέσον που εστειλε τον Δάσκαλο του στον θάνατο,  οδηγήθηκε στο απονενοημενο διάβημα της αγχόνης..
ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΠΙΑ Ο ΙΟΥΔΑΣ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ..
ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕ
ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΝΟΜΙΣΕ..
ΚΑΙ ΤΟ ΤΙ ΠΗΓΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ..
Και το πόσο ΔΕΝ κατάλαβε οτι ο Ιησούς ακολουθούσε την Προφητεία του ΗΣΑΪΑ για τον "Πάσχοντα Δούλο" του Γιαχβέ...
ΒΑΔΙΖΟΝΤΑΣ ΕΞΑΡΧΗΣ
ΣΤΟ ΕΚΟΥΣΙΟΝ ΠΑΘΟΣ.
ΥΓ αργότερα βέβαια, στα πλαίσια του Κινήματος των ΓΝΩΣΤΙΚΩΝ, και μεσω μεταγενεστέρων κειμένων,οπως το περίφημο ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ, εγινε προσπάθεια να γινει ερμηνεία της Προδοσίας του Ιούδα μεσω του γνωστικιστικών ιδεών, ΑΛΛΑ ΤΑ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΑ ΑΥΤΑ ΙΔΕΟΛΟΓΗΜΑΤΑ ΔΕΝ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΙΟΥΔΑ, δηλ. την προεπαναστατική περίοδο του 1ου αι. ΜΧ στο Ισραηλ, οπου εζησε ο Ιησούς..