Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2016

ΟΙ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΗΠΕΙΡΟ

Στον "Τίμαιο"και τον "Κριτία",
πασιγνωστους διαλόγους του Πλάτωνα,
υπάρχουν  οι γνωστές πληροφορίες για την μυθική Ατλαντίδα, την νήσο που υπηρχε πριν 9000 χρονια από την εποχή του Πλάτωνα
εκει που βρισκεται σήμερα ο Ατλαντικός.
Γράφει ο Πλάτων στον "Τίμαιο":
ΝΗΣΟΝ ΠΡΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ ΕΙΧΕΝ ,Ο ΚΑΛΕΙΤΕ ΗΡΑΚΛΕΟΥΣ ΣΤΗΛΑΣ..(24e)
[Μεταφρ."υπήρχε νησί εξω απο τον πορθμό που ονομάζετε Στήλες του Ηρακλή "=σημ.Γιβραλταρ]
Αν ομως κανείς θεωρήσει ως Μυθο
την διήγηση του Πλατωνα περί της Ατλαντίδας
(υποτίθεται οτι μιλά Αιγύπτιος ιερεας στον Σόλωνα για την Αγνωστη Προϊστορία των Ανθρώπων
περιγράφοντας τον πόλεμο Ατλάντων και Αθηναίων
και την επακολουθήσασα καταβύθιση της Ατλαντίδας 9000 πριν την εποχη του Σόλωνα)
ωστόσο η ΡΗΤΗ αναφορά του Πλάτωνα στην..Αμερικανική ηπειρο δεν σηκώνει μυθολογικές ερμηνείες.
Γράφει το αρχαίο κείμενο :
Η ΝΗΣΟΣ (ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ) ΑΜΑ ΛΙΒΥΗΣ ΗΝ ΚΑΙ ΑΣΙΑΣ ΜΕΙΖΩ ,ΕΞ ΗΣ ΕΠΙΒΑΤΟΝ ΕΠΙ ΤΑΣ ΑΛΛΑΣ ΝΗΣΟΥΣ ΤΟΙΣ ΤΟΤΕ ΕΓΙΓΝΕΤΟ ΠΟΡΕΥΟΜΕΝΟΙΣ
,ΕΚ ΔΕ ΤΩΝ ΝΗΣΩΝ
ΕΠΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΤΙΚΡΥ ΠΑΣΑΝ ΗΠΕΙΡΟΝ
ΤΗΝ ΠΕΡΙ ΤΟΝ ΑΛΗΘΙΝΟΝ ΕΚΕΙΝΟΝ ΠΟΝΤΟΝ(24e-25e)
[Μεταφρ. : η Ατλαντιδα νησος ηταν μεγαλυτερη απο την Ασια και την Αφρική και μπορουσε κανεις μεσω αυτης να περάσει στα γύρω νησια ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΝΗΣΙΑ ΝΑ ΒΡΕΘΕΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΗΠΕΙΡΟ
που βρίσκεται πέρα από εκείνο τον αληθινό πόντο]
Οπωσδήποτε στην εκπληκτική αυτή  αναφορά του Πλάτωνα εντύπωση προκαλεί η φραση ΚΑΤΑΝΤΙΚΡΥ ΗΠΕΙΡΟΣ
η οποία μάλιστα περιβάλλει τον Ατλαντικό
(ΤΗΝ ΠΕΡΙ τον αληθινόν εκείνον πόντον).
ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ
Η ΚΑΤΑΝΤΙΚΡΥ (=απεναντι)ΗΠΕΙΡΟΣ ?
Να ειναι η Ασια
(οπως εγραφε ο Στράβων -και τον πίστεψε ,εως θανάτου,ο Κολομβος)
δεν υπάρχει περίπτωση
διότι ο Πλάτων αναφέρει την Ασία οταν περιγράφει την εκταση της Ατλαντίδας νήσου.
Ουτε η Αφρική μπορει να εννοειται διοτι και αυτην αναφερει ο Πλάτων ("Λιβύη"=Αφρική,αρχαιοελληνιστί)
Συνεπώς πρόκειται για μιαν ΑΛΛΗΝ ΗΠΕΙΡΟΝ
ΠΕΡΑΝ ΤΩΝ ΓΝΩΣΤΩΝ ΗΠΕΙΡΩΝ που ο Πλάτων την  ονομάζει απλώς ΚΑΤΑΝΤΙΚΡΥ ΗΠΕΙΡΟΝ πέραν δηλ.της (υποτιθέμενης )Ατλαντίδας.
Αρκετούς αιώνες μετά τον Πλάτωνα ο ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ (2ος αι.μχ)
ΚΑΤΟΝΟΜΑΖΕΙ την "καταντικρυ ηπειρον" του Πλάτωνα ως ΚΡΟΝΙΑΝ
(συγκεκριμένα αποκαλεί τον Ατλαντικό ως "ΚΡΟΝΙΟΝ ΠΕΛΑΓΟΣ")
και το πλέον εντυπωσιακό ,αναφέρει οτι οι κάτοικοι της Ηπειρου στις ανατολικες ακτες ειναι..Ελληνες
γράφοντας και το ακόμα εκπληκτικότερο
οτι η Κασπία θάλασσα βρισκεται στον ιδιο παράλληλο με τον Κόλπο (του Μεξικου?)που κατοικουν οι Ελληνες !
Ιδου το αρχαίο κείμενο :
ΤΗΣ ΔΕ ΗΠΕΙΡΟΥ ΤΑ ΠΡΟΣ ΤΗ ΘΑΛΑΤΤΗ ΚΑΤΟΙΚΕΙΝ ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΕΡΙ ΤΟΝ ΚΟΛΠΟΝ..ΟΥ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΩ ΣΤΟΜΑΤΙ ΤΟΥ ΚΑΣΠΙΟΥ ΠΕΛΑΓΟΥΣ ΚΑΤ ΕΥΘΕΙΑΝ ΚΕΙΣΘΑΙ
(Πλουταρχος,Περί του Εμφαινομένου Προσώπου εν τω κυκλω της Σελήνης,941a-c)
[Μεταφ.στα μερη της ηπειρου προς την θάλασσα τα κατοικουν Ελληνες γυρω απο τον κόλπον του οποιου το στομιο βρισκεται σε ευθεια γραμμή με την Κασπια θάλασσα)
Παρόμοια κείμενα φαίνεται ειχαν υποψιν τους οι μεγαλοι θαλασσοπόροι του 15ου αι.-και κυρίως ο Αμερικο Βεσπούκι..

Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2016

Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΤΟΥ "ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ" ΤΟΥ ΠΕΡΙΚΛΗ.

Ηδη απο την αρχαιότητα ειχαν εκφραστεί αμφιβολιες (βλ.Διονύσιος Αλικαρν.)
για τον πραγματικό συγγραφέα του περίφημου Επιτάφιου που εξεφώνησε ο Περικλής στον Κεραμεικό το 430πχ περίπου
για τους νεκρους του πρώτου ετους του Πελοπ.Πολέμου.

Κατά μίαν αποψη -την οποια και ενστερνίζομαι- ο αληθινος συγγραφέας του Επιτάφιου ειναι ο ιδιος ο ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ που τον διασώζει στο Β' βιβλίο των ΙΣΤΟΡΙΩΝ του.
Οποιος πραγματι διαβασει τον λογο ευκολα αντιλαμβανεται οτι
ο ομιλητης ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ και την ήττα των Αθηναίων
27 χρονια μετά τον υποτιθέμενο χρόνο εκφώνησης του.

(Πχ αναφέρει οτι οι Λακεδαιμόνιοι εξεστράτευαν μαζί με τους συμμάχους κατά των Αθηναίων ενώ οι Αθηναίοι πολεμούσαν ως επί το πλειστον μονοι εναντίον ολων ,κάτι το οποιον μόνο κατά την τρίτη περίοδο του Πολέμου εγινε εμφανές.
Επίσης το ΑΔΗΛΟΝ του Πολέμου δεν ηταν τόσον ορατό το 1ο ετος του Πολέμου
οσον αφήνει να φανεί ο Περικλής που υποτίθεται οτι μιλά.)

Αν λοιπον ο συγγραφέας του Επιτάφιου ειναι ο Θουκυδίδης (βασισμένος βέβαια σε κάποιον επικήδειο που οντως θα εξεφώνησε σε κάποιο προηγουμενο πόλεμο ο Περικλής πχ Σαμιακό πόλεμο)
τίθεται το ερώτημα "γιατί να γράψει τέτοιον ύμνο για την Αθηναϊκή Δημοκρατία ο Θουκυδίδης και να τον θέσει στο στόμα του Περικλή ως Επιτάφιο του Πελοπ.Πολέμου"?

Μιά απάντηση στο ερώτημα αυτό ειναι η ακόλουθη :
Ο Θουκυδίδης ερχόμενος στην Αθήνα με την Αμνηστεία
υστερα απο το τελος του Πολέμου και την ήττα των Αθηνών αντιμετώπισε την ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ στο οτι η γενιά του ΠΡΙΝ 27 ΧΡΟΝΙΑ ειχε σύρει σε πόλεμο την Αθήνα κατά των Λακεδαιμονίων
(Κάτι ανάλογο με την κριτική των Γερμανών νέων στον Μεσοπόλεμο κατά της γενιάς του 1ου Παγκ.Πολέμου ).

Σε αυτούς λοιπον απαντά ο Θουκυδίδης με τον Επιτάφιο λέγοντας ΟΤΙ ΑΞΙΖΕ ΤΟΝ ΚΟΠΟ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΕΙ Η ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΠΟΛΗ ΣΑΝ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ,ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ .

Ωστόσο στο ερώτημα γιατί η Αθήνα του Περικλή ηταν εκείνη που ΞΕΚΙΝΗΣΕ τον Πόλεμο (και δεν βρέθηκε αμυνόμενη..)
ο Επιτάφιος ΔΕΝ ΔΙΝΕΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ..
Και σε αυτό ακριβώς εστιαζόταν η κριτική της γενιάς των Αθηναίων μετά το 400πχ...

Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2016

ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΔΙΑΦΟΡΑ

Η Δασεια - απεικονιζόμενη
με το" Η"
ηδη απο το 1000πχ στο ΠΡΟΕΥΚΛΕΙΔΕΙΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ-
στην πραγματικότητα ήταν ΓΡΑΜΜΑ κι οχι απλώς πνεύμα με σημαντική διαφοροποιητική αξία οπως φαίνεται στα εν λογω παραδείγματα στην φωτο-
και σε πλειστα παρομοια.

Χωρίς την γνώση της Δασείας ειναι αδύνατη η κατανοήση της ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑΣ πολλών λέξεων ,συνθετων με δασυνόμενες λέξεις(πχ ΝΥΧΘΗΜΕΡΟΝ<ΝΥΚΤΑ+ΗΜΕΡΑ) αλλά και με λέξεις με ψιλή που εχουν διαφοροποιημένη σημασία απο την ΟΜΟΗΧΗ δασυνομενη
(Πχ ΩΡΑ ΜΕ ΨΙΛΗ =ΦΡΟΝΤΙΔΑ >ολιγ-ωρια)

Οι δασυνόμενες ελληνογενείς λέξεις διατηρουν στις ευρωπαικες γλώσσες την δασεια τους ως h.

Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2016

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ

Ο Σωκράτης ως γνωστον δικάστηκε το 399πχ απο το "λαϊκό" δικαστήριο του Αθηναϊκού Δήμου ,την Ηλιαία,και μετά απο δύο ψηφοφορίες καταδικάστηκε στον δια του κωνείου θάνατο.
Η κατηγορία ηταν οτι δεν πιστευε στο Δωδεκάθεο (κατά το Ψήφισμα ΠΕΡΙ ΑΣΕΒΕΙΑΣ του ΔΙΟΠΕΙΘΗ)
και οτι διεφθειρε τους νέους :
"ΑΔΙΚΕΙ ΣΩΚΡΑΤΗΣ
ΟΥΣ ΜΕΝ Η ΠΟΛΙΣ ΝΟΜΙΖΕΙ ΘΕΟΥΣ
ΟΥ ΝΟΜΙΖΩΝ
ΕΤΕΡΑ ΔΕ ΚΑΙΝΑ ΔΑΙΜΟΝΙΑ ΕΙΣΦΕΡΩΝ
ΑΔΙΚΕΙ ΔΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ
ΔΙΑΦΘΕΙΡΩΝ.
ΤΙΜΗΜΑ:ΘΑΝΑΤΟΣ"
Κατήγοροι κατά το νόμο ηταν οι ΜΕΛΗΤΟΣ,ΑΝΥΤΟΣ,ΛΥΚΩΝ.(βλ ΔΙΟΓΕΝΗ ΛΑΕΡΤΙΟ,ΠΛΟΥΤΑΡΧΟ κλπ)
Ωστόσο ενω το κατηγορητήριο μοιάζει ..θρησκευτικό ("περί Ασεβείας"ψήφισμα-432πχ)
η αιτία υπήρξε πολιτική.
Ο Σωκράτης σε όλη του τη ζωή ασκησε κριτική στον πυρήνα της Δημοκρατίας
δηλ.στην Αρχή της ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ-σε αυτο που λέμε "Η ΓΝΩΜΗ ΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ".
Η κριτική του αφορούσε στο οτι αφου οι πολλοι ζουν μεσα στην αγνοια και της αυταπάτη της γνώσης ,
πώς το "σωστό" θα ειναι με το μέρος των πολλών?
Κατά τον Σωκράτη ομως,
οπως για κάθε τι αναζητούμε τον καλύτερο των ΕΠΑΪΌΝΤΩΝ
(τον καλύτερο γιατρο,τον καλύτερο αρχιτέκτονα ,δάσκαλο κλπ)
ετσι θάπρεπε και για το μέλλον της κοινωνίας να αποφασίζουν οι καλυτεροι
κι οχι ΤΟ ΠΛΗΘΟΣ ως ΠΟΣΟΤΙΚΟ μέγεθος.
Αυτά κήρυττε δημοσια ο Σωκράτης τουλαχιστον για μιαν 20ετία αποκτώντας μια πληθώρα μαθητών
οι περισσότεροι εκ των οποιων ομως ηταν γόνοι πλουσιων οικογενειων ,
θεωρώντας ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΑ τον Σωκράτη ως ..θεωρητικό της Ολιγαρχίας .
Λέω λανθασμένα ,
πρώτον διοτι ο Σωκράτης δεν προτεινε αλλαγή πολιτεύματος αλλά ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΝΕΥΡΕΣΗ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ δηλ.ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ
και δευτερον διοτι η..πολιτεια των Αρίστων που κήρυττε αφορούσε στο πνεύμα κι οχι στο χρήμα ή στο..αιμα της καταγωγής
.
Οταν ομως μετα την ήττα των Αθηνών στον Πελοποννησιακό πόλεμο
(τον οποιο ξεκίνησε ο αθηναϊκός δήμος λεηλατωντας τους συμμάχους του..)
ανέλαβε την εξουσία ο"κύκλος " των μαθητών του Σωκράτη -Κριτίας κλπ-απεδείχθη οτι οι λεγόμενοι ΤΡΙΑΚΟΝΤΑ ΤΥΡΑΝΝΟΙ ήταν χειρότεροι από τους χειρότερους δημαγωγούς
,προβαινοντας σε προγραφές και σε εγκλήματα χωρις κανένα προσχημα..
Μετά τον εμφύλιο πόλεμο και την αποκατάσταση της δημοκρατίας το 403πχ δόθηκε αμνηστεια σε ολα τα πολιτικα εγκλήματα και απαγορεύτηκαν οι πολιτικες κατηγορίες και συναφείς δίκες.
Αλλά ο γερο-Σωκράτης συνεχισε την κριτική του στη Δημοκρατία πιστός στην αντίληψη του οτι το "σωστό" δεν ειναι ποσοτικό μέγεθος καθοριζόμενο απο ψηφοφορίες αλλά ΠΟΙΟΤΙΚΟ.
Και τότε οι δημοκρατικοί μέσω του ρήτορα (δηλ.πολιτικού)ΑΝΥΤΟΥ βρήκε την ευκαιρία βάσει του ψηφίσματος του Διοπείθη "περί ασεβείας"
(που στόχο ειχε τους Σοφιστές και τους φυσικους επιστήμονες που ακύρωναν τη λαΐκή πίστη του Δωδεκάθεου,οπως φαινεται κι απ τις ΝΕΦΕΛΕΣ του Αριστοφάνη)
βρήκε ευκαιρία λοιπον η Δημοκρατία να τιμωρήσει τον μεγαλύτερο ΘΕΩΡΗΤΙΚΟ αντίπαλο της.
Ειναι αλήθεια οτι ο δήμος δεν επεδίωκε τον οπωσδήποτε θανατο του γέροντα Σωκράτη αλλά τον εξευτελισμό του στην Ηλιαία
(δεδομένου οτι οι πιο πολλοί που κινδύνευαν με θανατικη καταδίκη εκλιπαρούσαν το αδηφάγο κοινό κλαίγοντας οδυρόμενοι.)
Αντιθετα ο αγερωχος Σωκράτης κατηγορησε τον άπελπι οχλο και αντι να προτεινει χρηματικη ποινη αντιπρότεινε προκλητικά την δωρεάν σίτιση του στο Πρυτανείο (δηλ.στο τοτε.."προεδρικό μέγαρο).
Αλλά ακομα και μετά την καταδίκη του το απογευμα στην β'ψηφοφορία
(οι δίκες τοτε διαρκούσαν μια μονο ημερα)
ο αθηναϊκος δήμος εκανε οτι μπορούσε για να φυγαδευτεί ο Σωκράτης απο την φυλακή του (και αρκετοι προθυμοποιήθηκαν να ..λαδώσουν τους πάντες-και πολλοί υπήρξαν οι προθυμοι με πρωτο τον φρουρό της φυλακής που τον συμπαθούσε αλλωστε..)
ομως ο Σωκράτης αρνήθηκε να παραβεί τις αρχες του
και ήπιε στο τελος το κώνειο αρνούμενος την ..αφελή επιεικεια της δημοκρατιας..
Λιγο πριν εκπνευσει ζητησε να εκπληρώσουν οι φιλοι του το τάμα (εναν αλέκτορα..)στον Ασκληπιό θεο της Υγείας(ΘΥΣΑΤΕ ΑΣΚΛΗΠΙΩ ΑΛΕΚΤΡΥΟΝΑ)
θεωρώντας οτι ο θάνατος ειναι η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΣΜΑ ΤΗΣ ΥΛΗΣ
πιστος στις ιδέες περί Μετενσάρκωσης των Ορφικο-πυθαγορείων
(τις οποιες αλλωστε ενστερνίστηκε κι ο μαθητής του Πλάτων..)
ΥΓ.οι Κατήγοροι του ειχαν ολοι ασχημο τέλος
.Εφεραν παντου το στίγμα των φονέων του Σωκράτη
και κατά την παράδοση φονευτηκαν άλλοι οπως ο Μελητος στην Αθήνα κι οι άλλοι δυο στις πόλεις που κατέφυγαν..εγκαταλείποντας την Αθήνα...

Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2016

Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΤΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ : ΣΥΓΧΥΣΗ,ΛΕΞΙΠΕΝΙΑ ,ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑΣ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ

Με την κατάργηση της Ιστορικής Ορθογραφίας του Πολυτονικού περαν της βίαιης αποκοπής του σύγχρονου Ελληνα απο την ΓΡΑΠΤΗ μορφή της ελληνικής γραμματείας αιώνων-

(Εκτός των αρχαίων συγγραφέων
Πώς θα διαβαστούν οι υστεροβυζαντινοί ή οι συγγραφείς της Τουρκοκρατίας πχ ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ, ΓΑΖΗΣκλπ?ή  οι ΚΑΛΒΟΣ ,ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ στο μονοτονικό ?)-

ο Νεοελληνας βρίσκεται σε αδυναμία :

1)να εξηγήσει ετυμολογικά τον ΣΥΜΠΝΕΥΜΑΤΙΣΜΟ  στην σύνθεση δασυνόμενων λέξεων με προθέσεις οπως :
ΕΦΙΠΠΟΣ (ΕΠΙ+ΙΠΠΟΣ)
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ(ΚΑΤΑ+ΗΜΕΡΑ)κλπ
Ή
 δασύνσεις  ψιλόπνοων συμφώνων σε συνθετες λεξεις(πχ ΝΥΧΘΗΜΕΡΟΝ<ΝΥΚΤΑ+ΗΜΕΡΑ)
Ή
προϊόντα ανομοιωσης δασέων οπως πχ ΘΡΕΨΩ-ΤΡΕΦΩ/ΤΡΟΦΗ

2)αδυνατεί να κατανοήσει την προέλευση (ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ)σύνθετων λέξεων με διαφοροποιημενο τονισμό ή πνεύμα οπως:
ΟΛΙΓ-ΩΡΙΑ ("ωρα " με ΨΙΛΗ σημαίνει "φροντίδα")

ΚΑΘ-ΕΙΡΞΗ("ειργω" με ΔΑΣΕΙΑ σημαίνει " εμποδίζω την Εξοδο",ενω με Ψιλή " εμποδίζω την Εισοδο"-βλ.Πίνακα)

ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΘΡΟΙΣΤΙΚΟΥ "Α" ΜΕ ΔΑΣΕΙΑ (πχ ΑΠΑΣ)
ΑΠΟ ΤΟ  ΣΤΕΡΗΤΙΚΟ "Α" ΜΕ ΨΙΛΗ(πχ ΑΘΕΟΣ)

ή ΟΡΑΣΙΣ ΜΕ ΔΑΣΕΙΑ (ΕΚ ΤΟΥ: ΟΡΩ) ΚΑΙ ΟΨΙΣ ΜΕ ΨΙΛΗ (ΕΚ ΤΟΥ: ΟΨΟΜΑΙ-ΜΕΛΛΟΝΤΑ ΤΟΥ ΟΡΩ)-Βλ τα συνθετα : ΕΦΟΡΟΣ ,ΚΑΤΟΨΙΣ και τα συναφή

3)με τον οιωνεί ΑΤΟΝΙΣΜΟ του μονοτονικού αγνοεί την διαφοροποίηση ΟΜΟΗΧΩΝ με διαφορετικό τονισμό οπως:
ΧΙΟΣ με οξεια σημαινει το νησι
ΧΙΟΣ με περισπωμένη σημαίνει τιν Χιώτη κλπ
ΑΡΜΑΤΑ ΜΕ ΔΑΣΕΙΑ =ΤΑ ΤΑΝΚΣ
ΑΡΜΑΤΑ ΜΕ ΨΙΛΗ=ΤΑ ΟΠΛΑ(βλ.πίνακα)

Ετσι ομως ο μονοτονικός Νεοελληνας περαν της συγχυσεως (ιδιαιτέρως αυτής με τα ΕΓΚΛΙΤΙΚΑ βλ μου/του κλπ) αναγκάζεται να χρησιμοποιεί περιφράσεις αγνοώντας την σημασία πολλών λέξεων με διαφοροποιημένο τονισμό ,ΑΧΡΗΣΤΕΥΟΝΤΑΣ ΗΔΗ ΥΠΑΡΧΟΥΣΕΣ ΛΕΞΕΙΣ (πχ.φοινιξ με οξεια και  φοινιξ με περισπωμενη) και ακρωτηριάζοντας την ΑΚΡΙΒΕΙΑ και ΛΙΤΟΤΗΤΑ της ΠΟΛΥΤΥΠΙΑΣ των μονολεκτικων εκφράσεων της Ελληνικής.
Τουτων δοθέντων η Συγχυση και η Λεξιπενια καθώς και η ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΕΤΥΜΟΛΟΓΗΣΗΣ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ αποτελούν τους καρπους της Εκδίκησης των Τονων και των Πνευματων.

ΥΓ 1 χρησιμοποιώ ατονικο στο laptop για τεχνικούς λογους(χειρογράφως χρησιμοποιώ  μονο ΠΟΛΥΤΟΝΙΚΟ και ολα μου τα βιβλια τηρουν ευλαβικα την ιστορικη ορθογραφία του Πολυτονικού.
ΥΓ2 η ΔΑΣΕΙΑ (δηλ το δασυ πνευμα  h) μαρτυρείται στο ΠΡΟΕΥΚΛΕΙΔΕΙΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ πριν το 400πχ ΚΑΙ ΔΙΑΤΗΡΕΙΤΑΙ ΑΚΟΜΗ ΣΤΙΣ ΕΛΛΗΝΟΓΕΝΕΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ.

Η μικρογράμματη γραφη με πλήρη τονισμό και πνεύματα εισήχθη στο Βυζάντιο τον 9αι μΧ(αν και το πολυτονικό εισήχθη τον 2ο αι.πΧ απο τον ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗ ΒΥΖΑΝΤΙΟ,αλλά γενικεύτηκε με την μικρογραμματη γραφή το 800 μΧ)
 και εκτοτε μετεγράφησαν ολα τα εργα της αρχαιοελληνικης γραμματείας σε αυτην την γραπτή μορφή ηλικιας δηλ πλεον των 1000 χρόνων...

Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2016

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΓΛΩΣΣΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ

Εδώ και αιώνες ταλανίζεται ο Ελληνισμός απο το περιλάλητο γλωσσικό ζήτημα δηλ.το ποια θα ειναι η επίσημη γλώσσα των Ελλήνων ,η λεγόμενη "καθαρεύουσα" του γραπτού λόγου ή η καθομιλουμένη "δημώδης",η δημοτική.
Το όλο ζήτημα ανάγεται πολύ πίσω ιστορικά
στον 1ο-2ο αι.μχ
στο κίνημα του λεγόμενου ΑΤΤΙΚΙΣΜΟΥ,
οταν δηλ οι λόγιοι εκεινης της εποχής θεώρησαν οτι μιμούμενοι την αττική διάλεκτο ,αντί της καθομιλουμένης αλεξανδρινής Κοινής (γράφοντας πχ."κλίνη" αντί" κράββατος")
θα αναβίωναν τον πνευματικό πλούτο ενός Πλάτωνα ή ενός Θουκυδίδη..
Η μίμηση βέβαια υπήρξε λανθασμένη (πχ χρησιμοποιήθηκε η Μέση διάθεση ακόμα και σε ρήματα Ενεργητικής ,)
γεγονός που δειχνει βεβαίως οτι οι Αττικιστές αγνοούσαν το βαθύτερο νόημα της Αττικής διαλεκτου η οποια ειχε ..διεθνοποιηθεί απο τότε που ο Φίλιππος την καθιέρωσε ως επίσημη γλώσσα του Μακεδονικού κράτους
(Στην αττική διάλεκτο η Μέση Διάθεση -πχ "λούομαι τον παίδα"-διαφοροποιείται απο την Ενεργητική -"λούω τον παίδα"-γιατί δείχνει οτι η ενεργεια του ρήματος γίνεται θεληματικά απο το υποκείμενο.
Αυτό αγνοώντας οι Αττικιστές της ρωμαϊκής εποχής χρησιμοποίησαν ΜΙΜΗΤΙΚΑ την Μεση Διάθεση ακομα και οταν δεν χρειαζοταν δηλ.σε ενεργητικά ρήματα.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ : Αλλο φωνή δηλ καταλήξεις των ρημάτων -ω,-ομαι,άλλο Διαθέσεις δηλ.ποιόν ενεργείας του υποκειμένου του ρήματος)
Ομως η γλωσσική διμορφία της ελληνικής (γραπτή αττική διάλεκτος -προφορική αλεξανδρινή κοινή)
αν και διευρύνθηκε στο Βυζάντιο (η Εκκλησία διάλεξε τον Αττικισμό,παρ'όλο που η Καινή Διαθήκη ειναι γραμμένη στην Αλεξ.κοινή..)
ωστόσο δεν αποτέλεσε πολιτικό πρόβλημα.
(ΠΑΡΕΚΒΑΣΗ : Δυστυχώς το Βυζάντιο δεν εβγαλε ενα Δάντη ή Θερβάντες ή Σαιξπηρ για να δημιουργηθεί αντιστοιχο γλωσσικό οργανο οπως στην Ιταλική,Ισπανική ή Αγγλική γλώσσα αντιστοιχα.
Ο Σολωμός που επεδίωξε αργότερα κατι τέτοιο απέτυχε ..)
Το γλωσσικό ζήτημα της ΔΙΜΟΡΦΙΑΣ της Ελληνικής ΕΓΙΝΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΟΤΑΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟΠΟΙΗΘΗΚΕ.
Κατ'αρχάς λιγο πριν την Επανάσταση του 1821 η συντηρητική Εκκλησία (Ευγένιος Βούλγαρης κλπ)
διάλεξε την γλωσσική εκφραση της αρχαΐζουσας ενώ αστοί διαφωτιστές (Ιώσηπος Μοισιόδακας ,Καταρτζής κλπ)
διάλεξαν την δημώδη (που την ονόμαζαν" ρωμέηκη").
Στο μέσον ο φιλόλογος ΚΟΡΑΗΣ ζήτησε -σωστά!-την μέση οδό δηλ την ΚΑΘΑΡΣΗ της καθομιλουμένης απο τις τουρκικες κλπ ξένες λέξεις (από εδω προήλθε κι η εννοια της "καθαρεύουσας").
Το ζήτημα παρουσιάστηκε ως πρόβλημα -δυστυχώς!-από τον Σολωμό στον περίφημο "Διάλογο" του
οπου πισω απο τον " σοφιολογιώτατο" σατιρίζεται ο Κοραής και το φιλολογικό κινημα του.
(Ο Κοραής υπήρξε ενας απο τους μεγαλύτερους φιλολόγους παγκοσμίως βραβευμένος με 600 περίπου pallmaria
δηλ βραβεία για τις χαμένες λέξεις σε φθαρμένα χειρόγραφα που αποκατέστησε...).
Ο Σολωμός ομως -ο μεγαλύτερος ποιητής μας βεβαίως- αγνοούσε την ελληνική
(αφου στην ουσία μεγάλωσε στην Ιταλία οπου και εγραψε ιταλική ποιηση..)
την οποιαν εμαθε σε μεγάλη ηλικία και μάλιστα το δημώδες ιδίωμα των Επτανήσων το οποιο προτεινε ως την αληθή γλωσσα των Νεοελλήνων που μόλις ειχαν απελευθερωθεί απο τον τουρκικό ζυγό.
(Ο Σ.Τρικούπης καθοδήγησε τον Σολωμό να γραψει ελληνικά την ποιηση του λεγοντας του οτι η Ιταλία εχει τον Δάντη της..Γι αυτο και τα πρωτα χειρόγραφα του Σολωμού ειναι αρκούντως..ανορθόγραφα).
Αργότερα το ζήτημα πήρε αγριες πολιτικές διαστάσεις με τους συντηρητικους καθαρευουσιάνους απο την μια και τους δηθεν προοδευτικούς δημοτικιστές απο την άλλη με κύριο εκπρόσωπο τον γλωσσολόγο Ψυχάρη ο οποιος διέταζε να λεμε την " περικεφαλαία","περικεφαλιά" και το "φωνήεν","φωνήεντο"..
Ακρότητες υπήρξαν κι απ τις δύο πλευρές
ενώ μόλις στο Συνταγμα του 1911 καθιερώθηκε ο μέσος δρόμος που πρότεινε ο ΑΧ.ΤΖΑΡΤΖΑΝΟΣ που τοτε ονομαστηκε "απλή καθαρευουσα",χωρίς ομως να επιλυθει ΠΟΛΙΤΙΚΑ το ζήτημα τελεσιδίκως.
(Η δικτατορία Μεταξά για να κατευνάσει τους δημοτικιστές εξέδωσε την Γραμματικη της Δημοτικής του Μ.ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗ χωρις τις ακρότητες και τους "μαλλιαρισμούς" των ψυχαριστών.
Τελικά δηλ.ουτε με τον Τζαρτζανο ουτε με τον Τριανταφυλλίδη επήλθε λύση στο γλωσσικό ζήτημα της επισημης γλώσσας του κράτους γιατί κι οι δυο θέσεις αυτές πολιτικοποιήθηκαν ΠΛΑΣΤΑ: Τζαρτζανος/συντηρητικοι,Τριανταφυλλιδης/προοδευτικοι,ασχέτως αν πολλοι δηθεν προοδευτικοι εγραφαν και μιλουσαν απταιστη κσθαρευουσα -πχ Γεω.Παπανδρεου..)
Στην πραγματικότητα ο ελληνισμός ΠΑΝΤΑ μιλούσε
μια τρόπον τινα ΜΕΙΚΤΗ γλώσσα ,οπως ολοι οι λαοι του κοσμου.
Ακόμα και στα ιδια τα κείμενα των αρχαίων συγγραφέων  υπάρχουν διαφοροποιήσεις : άλλη η γλωσσα στον Πλάτωνα οταν αναλύει φιλοσοφικές εννοιες κι άλλη οταν διηγειται ανεκδοτολογικά συμβάντα,διαλόγους προσώπων ή μύθους.
Αλλη η γλώσσα του Λυσία ,άλλη του Ξενοφώντα άλλη του Θουκυδίδη,άλλη του Αριστοφάνη.
Αλλη η ποιητική γλωσσα του Σολωμου άλλη του Κάλβου άλλη του Παλαμά άλλη του Καβάφη.
Το ίδιο συμβαινει και σε άλλες γλώσσες : άλλα τα γαλλικα του Μολιέρου άλλα του Βολταιρου άλλα του Μπαλζάκ.
Θαπρεπε να γινει..διχασμος επι αιώνες των Γάλλων για το ποια μορφή της γαλλικής να επιλέξουν ως επισημη του κράτους?
Εξαλλου πολλες λέξεις που σήμερα φαντάζουν της δημοτικής βρίσκονται ήδη σε αρχαίους συγγραφείς (πχ "βράκος" στον Θεόκριτο,"βουνός" στον Ηρόδοτο κλπ)
Ο Νεοελληνας μιλά μια μεικτή γλώσσα
θάλεγε κανείς ΣΥΝΘΕΣΗ της λεγόμενης καθαρευουσας των λογίων και της καθομιλουμένης: λέμε " φτερό"αλλά λεμε "περίπτερο",
"χτες"αλλά και "εχθρος" κι οχι "εχτρος" κλπ(βλ.φωτο)
Το γλωσσικό μας ζήτημα λύθηκε πολιτικα το 1976 με την καθιέρωση της ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΗΣ (την σύνθεση δηλ της δημοτικης και της καθαρευουσας)
αλλά το 1982 η γραπτή μορφή της γλώσσας μας  ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΣΤΗΚΕ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ   ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΟΡΘΟΓΡΑΦΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΟΝΙΚΟΥ
και με την καθιερωση ΜΕΣΩ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ (!)
του μονοτονικου -εν πολλοις ατονικου- που κι αυτο ειχε πολιτικοποιηθει  βεβαίως
απο την προοδευτικη παραταξη της εποχής (και απο τις εταιρειες γραφομηχανων επίσης..)
[Λέγοντας "προοδευτικους"
δεν τους εντοπίζω σε ένα κομμα γιατι εκτος απο την Κεντροαριστερα και την Αριστερά υπηρξαν και λεγόμενοι "δεξιοι-φιλελευθεροι" που πρωτοστατούσαν τοτε στο μονοτονικό-και αντιστόφως : αρκετοι προοδευτικοι υπεραμυνθηκαν του πολυτονικου.]
Ετσι κι αλλιώς πάντως απο το '82 κι εντευθεν οι Νεοελληνες εχουν αποκοπει απο το γραπτο παρελθόν της γλώσσας τους (τουλάχιστον απο τον 9ο αι μχ της μικρογράμματης γραφής)
και αδυνατούν να εξηγήσουν την διαφορά του :
"χιος" με οξεια απο το "χιος" με περισπωμενη
του "ειργω" με ψιλή απο το",ειργω" με δασεια ,ή
του γιατι λεμε "εφιππος "(επι+ιππος) ή
γιατι οι Αγγλοι στο Hellenism βάζουν h μπροστά κλπ (βλ φωτο)
Επειδη ομως οι τόνοι και τα πνεύματα εκδικούνται
ήδη εχει ανατείλει η εποχή της αποκατάστασης τους στην ιστορική ορθογραφία της Ελληνικής
εστω και με καθυστέρηση δεκσετιών
λόγω της άστοχης πολιτικοποίησης ενός καθαρά γλωσσικού-και γλωσσολογικού δηλ επιστημονικού-ζητήματος.

Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2016

Ο ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΔΙΧΑΣΜΟΣ: Από το ιδεολόγημα του "Ελληνοχριστιανισμού" στη χίμαιρα της επιστροφής στο 400μχ

Λάθη :
-Νομίζουμε οτι ολη η αρχαία ελληνική και ρωμαϊκή περίοδος ειναι ΕΝΙΑΙΑ ,αγνοώντας με αντϊιστορικό και τελικά ανιστόρητο τρόπο ,οτι η διαφορά των θρησκευτικών και "μεταφυσικών" αντιλήψεων πχ της εποχής του Ομήρου  με το Δωδεκάθεο (ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΟΣ !) και την καύση των νεκρών ειναι πιό μακρυά από την ελληνιστική εποχή των ΟΡΦΙΚΩΝ δυϊστικών αντιλήψεων (το σώμα σήμα δηλ.ΤΑΦΟΣ της Ψυχής),από οτι η ελληνορωμαϊκή περίοδο με την βυζαντινή -ή και τις σημερινες  εσχατολογικες αντιλήψεις και ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ  της λεγόμενης κοινής γνώμης
-Θεωρούμε οτι η μια ενιαία προχριστιανική ελληνορρωμαϊκή αρχαιότητα ηταν η ΚΑΛΗ του "εργου" οσον αφορά στο πολιτιστικό ιδεώδες ,ενώ σύμπασα η χριστιανική περίοδος (τουλαχιστον μεχρι την εποχή του Διαφωτισμού -ή της Αναγέννησης)ηταν η εποχη του ΚΑΚΟΥ.
Διπολισμός δηλ μανιχαΐζων αγρίως ,λησμονώντας οτι και η Αναγέννηση κι ο Διαφωτισμός ειναι ακατανόητα ιστορικά μεγέθη χωρίς τον Χριστιανισμό.
-θεωρούμε δηλ οτι ο Χριστιανισμός ως ΕΒΡΑΪΚΟ προϊόν ηταν ο ΕΧΘΡΟΣ του αρχαιοελληνικού πολιτισμού -στη λογική του "μαύρου-άσπρου",
ξεχνώντας οτι ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΙΟΥΔΑΪΚΗ ΑΙΡΕΣΗ ΣΑΝ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ (φαρισαίοι ,Εσσαίοι,χασιδιστές κλπ).
Θεωρώντας τον Χριστιανισμό ΜΟΝΟ εβραϊκό προϊόν ΑΝΑΙΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΔΟΣΗ ΤΟΥ ΣΤΑ ΕΘΝΗ,που θα ήταν ΑΔΥΝΑΤΗ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ .
Γιατί κάνουμε όλα αυτά τα ερμηνευτικά άλματα ,τα ιστορικώς αδικαιολόγητα ?
Οπως εχω γραψει πριν 25 χρονια μετά την πτώση του Κομμουνισμού εγινε -ξανά!-μόδα η ..αρχαιολατρία στους Νεοελληνες (απογοητευμένους Αριστερούς της εποχής)οι οποιοι εψαξαν να βρουν ..πνευματικό θεμέλιο εκει που προσφέρονται τα ..πάντα : στην ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ .
Το αστείο ειναι οτι σε αυτη τους την προσπάθεια συμπορευτηκαν και με πολλους ..ακροδεξιούς οι οποιοι ερμήνευαν το αρχαιοελληνικό πνεύμα κατά το δοκούν..
Και το πρώτο που ανακαλυψαν ήταν εκείνο που ήδη ειχε ανακαλύψει ο ΠΑΛΑΜΑΣ στο ΔΩΔΕΚΑΛΟΓΟ ΤΟΥ ΓΥΦΤΟΥ.Τι?
Οτι στο Βυζαντιο αν και συναντήθηκαν Ελληνισμός-Χριστιανισμός ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ  Η ΣΥΝΘΕΣΗ -η οποια εγινε στη Δυση βλ ΘΩΜΑ ΑΚΙΝΑΤΗ κλπ
Ετσι οι.. Ελληνιστές του 21ου αι επεμειναν στη συγκρουση των πνευματικων μεγεθών Ελληνισμού-Χριστιανισμού ΑΓΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗ ΔΥΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 1000 ΧΡΟΝΩΝ αναπαράγοντας αθέλητα τις βυζαντινές συγκρούσεις "Ελλήνων-Χριστιανών"και τελικα αναβιώνοντας την..διχασμένη προσωπικότητα του Νεοελληνα ο οποιος πνευματικά εχει μεινει στην..Αλωση και στη σύγκρουση ΠΛΗΘΩΝΑ-ΣΧΟΛΑΡΙΟΥ ,αγνοώντας όλη την δυτική σύνθεση ελληνικής φιλοσοφίας -χριστιανισμού του ευρωπαϊκου μεσαίωνα (Ακινάτης,Μ.Αλβέρτος,Ρογ.Βακων κλπ)δηλ στη γέννηση του νεώτερου Ευρωπαϊκού πνεύματος.
Τουτων λεχθέντων ,οσον αποτελεί ΙΔΕΟΛΟΓΗΜΑ ο νεοελληνικός " ελληνοχριστιανισμος",τόσο αποτελεί ΧΙΜΑΙΡΑ η επιστροφή στο..400 μχ!
Η σύνθεση Ελληνικού πνεύματος και Χριστιανισμού ΕΓΙΝΕ ΕΔΩ ΚΑΙ 1000 ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗ ΔΥΣΗ και συνεπεια της ΔΕΝ ειναι ο..ανύπαρκτος "ελληνοχριστιανισμός"αλλά το ΝΕΩΤΕΡΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΠΝΕΥΜΑ.
Αν υπάρχει "Δυτικός Πολιτισμός" αυτός ειναι ακριβώς το τέκνο των γονέων ΑΡΧ.ΕΛΛΑΔΑΣ και ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ.

Κυριακή, 4 Σεπτεμβρίου 2016

Κ.ΚΑΒΑΦΗΣ : ΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙΣ

Οι μοναχοί (οποιασδήποτε θρησκείας)
-γράφει σ'ενα σχόλιο του ο Καβάφης-
επιλέγουν την μόνωση
για να ερθουν σε επαφή με την "εσώτερη" πραγματικότητα του εαυτού τους
και του κόσμου.
Οπως σ'ένα δωμάτιο
οταν κανείς ειναι μόνος και ησυχάζει με περισσυλογή ,
ακούει τους χτύπους του ρολογιού,
ετσι και ο "μοναχικός" και "ησυχάζων"ανθρωπος
ακούει αυτα που δεν ακούει το πολυπράγμον πλήθος και αντιλαμβάνεται οσα δεν μπορεί να αντιληφθεί
ο τυρβάζων περί πολλά
καί θορυβών κοσμος.

Ωστόσο ,παρ 'ολους τους θορύβους της πολυτάραχης συγχρονης ζωής,
οι ήχοι του ρολογιού εξακολουθούν να ηχουν οπως πάντα,
ασχέτως αν ,τώρα,δεν τους ακούν τα ταλαιπωρημένα ώτα των αγομένων και φερομένων ανθρώπων...

ΥΓ αυτή ειναι εξάλλου κι η διαφορά της ΣΙΓΗΣ από την ΣΙΩΠΗ.
Η πρώτη,η Σιγή ,αναφέρεται στην ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ησυχία του ανθρώπου ΓΙΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΕΙ Ο ΕΣΩΤΕΡΟΣ- ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ ΗΧΟΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ
σαν ηχος βιολιού ,
από "μουσική την νυχτα μακρινη που σβήνει.."

ΜΙΚΗΣ-ΣΤΕΛΛΑΡΑΣ : ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΓΙΓΑΝΤΩΝ

Αν υπάρχει νεοελληνικός πολιτισμός ,δύο από τις βάσεις του ειναι αφενός ο Στέλιος Καζαντζίδης -Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΦΩΝΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ..ΑΛΩΣΗ-και φυσικά ο ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ που..ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΕ την ελληνική Μουσική και εφερε τους ποιητές στα χείλη του κάθε Ελληνα..

(Εδώ απο απρογραμμάτιστη συνάντηση στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ-πρίν αρκετά χρόνια βεβαίως..)

ΜΗΤΕΡΑ-ΤΕΡΕΖΑ ΤΗΣ ΚΑΛΚΟΥΤΑΣ : Η ΑΓΙΑ ΤΩΝ ΦΤΩΧΩΝ

Δεν χρειάζεται να κάνεις μεγάλα πράγματα στη ζωή-μικρά πράγματα χρειάζεται να κάνεις ,αλλά με μεγάλη αγάπη,γιατί στα μικρά πράγματα κρύβεται ο θεός.

4/9/2016: Αγιοποίηση της Μητέρας Τερέζας (ΒΑΤΙΚΑΝΟ)