Τρίτη, 30 Αυγούστου 2016

"ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΒΡΑΧΩΝ": Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ "ΚΩΔΙΚΑΣ" DA VINCI

Η "Παναγία των βράχων" και στις δύο εκδοχές της (Λούβρο και Πινακοθήκη Λονδίνου) ειναι απο κάθε αποψη ενα ζωγραφικό αίνιγμα του γνωστού ,για τους ..περίεργους συμβολισμούς, του Da Vinci.
Το 1483 η Αδελφότητα της Αμωμης Συλληψης του Μιλάνου παρήγγειλε ενα πίνακα για το παρεκκλήσιο της με θέμα βέβαια την θεοτόκο και τον Ιησου .
Πράγματι ο Ντα Βιντσι γυρω στο 1486 παρουσίασε τον πινακα που σήμερα κοσμεί το Λούβρο
,αλλά ο πινακας αυτος δεν εγινε δεκτός απ την Αδελφότητα εξαιτίας των φανερών ..."αθεολόγητων συμβολισμών του:
αντί να υμνείται ο μικρός Ιησους φαίνεται να υμνείται ο..Ιωάννης Βαπτιστής αφου τοσο ο Αγγελος δεξιά
οσο κι ο μικρός Ιησους καθώς και η Παναγία
ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΚΑΙ ΚΟΙΤΟΥΝ τον προσκυνούντα μικρό Ιωάννη αριστερά
ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΙΜΩΜΕΝΟ ΠΡΟΣΩΠΟ
Ο ΙΩΑΝΝΗΣ !!

Ο πίνακας αυτός που απορριφθηκε από την Αδελφότητα δόθηκε στον ευγενή αρχοντα του Μιλάνου Σφόρτσα
κι από κει πέρασε στους Γάλλους βασιλείς για να καταλήξει στο Λούβρο.

Ωστόσο ,ο Ντα Βιντσι εκανε και δευτερο πινακα
ο οποίος εγινε πράγματι δεκτός στο παρεκκλήσιο
και αργότερα ,ισως το 1781 πουλήθηκε στον λόρδο Χάμιλτον για να περάσει κστόπιν στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου.

Αυτό ομως που εντυπωσιαζει και σε αυτήν την εκδοχή ειναι το ότι ο Ντα Βιντσι ΔΕΝ ΑΠΑΡΝΗΘΗΚΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΠΙΝΑΚΑ αφου και στον δευτερο "διορθωμένο" πίνακα
ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ,ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΚΛΠ
ΣΤΟΧΕΥΟΥΝ ΠΑΛΙ ΣΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ ΒΑΠΤΙΣΤΗ
ΚΙ ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΜΙΚΡΟ ΙΗΣΟΥ.
Σαν να προσπαθεί ο Ντα Βιντσι να δειξει ΣΥΓΚΑΛΥΜΜΕΝΑ αυτό που παρουσίασε ανενδοίαστα
στον πρώτο πινακα..

Και φτάνουμε ετσι στο αναπόφευκτο ερώτημα : ΓΙΑ ΠΟΙΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ ΝΑ ΠΡΟΒΑΛΛΕΙ ΤΟΝ ΙΩ.ΒΑΠΤΙΣΤΗ ο Da Vinci-και μάλιστα ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ?
ΠΟΙΟ ΜΗΝΥΜΑ ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΝΑ ΣΤΕΙΛΕΙ ΣΤΟΥΣ ΘΕΑΤΕΣ ΤΟΥ ΠΙΝΑΚΑ και στις δύο εκδοχές του,την απροκάλυπτη και την συγκεκαλυμμένη ?

Μία απάντηση ισως βρίσκεται στο Κίνημα του ΙΩΑΚΕΙΜ ΝΤΕ ΦΙΟΡΕ (μοναχού του 12-13ου αι.) ο οποιος μίλησε
για τις ΤΡΕΙΣ ΕΠΟΧΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ :
-ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ (παλαιά διαθήκη)
- ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΥΙΟΥ (Τωρινή εποχή)
-την ΜΕΛΛΟΥΣΑ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΟΥ ΑΓ.ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ που θα εγκαινίαζε ΕΝΑΣ ΝΕΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ !

Ο Ιωακειμ ντε Φιορε υπήρξε στην πραγματικότητα ενας μεσσιανιστής
ωστόσο στον τομέα της Φιλοσοφίας της Ιστοριας αποδειχθηκε πρωτοπόρος αιωνες πριν την μαρξιστική κλπ εξελικτικες θεωρίες ..

Πιθανώς λοιπόν ο Ντα Βίντσι ειχε ερθη σε επαφή
με επιγονικά κινηματα του Φιορε στο Μιλανο ,
επηρεαστηκε από την Εσχατολογία τους
και θέλησε
-επιμόνως μάλιστα,οπως βλέπουμε στους δύο αυτους πίνακες-
να μεταδώσει μέσω ΕΜΦΑΝΩΝ συμβολισμών τις αντιλήψεις αυτές στους θεατές των εργων του.

ΥΓ πέρα από τον ..αποκαλυπτικότατο Αγγελο δεξιά,
ακρως υπαινικτικά ειναι και τα ΒΛΕΜΜΑΤΑ του Ιησου και της Παναγίας,ιδιαιτερα οι προστατευτικές χειρονομίες της τελευταίας..)



(Περίληψη απο το βιβλιο μου :"Αποκρυφισμος και Πολιτικη",εκδ"Εσοπτρον")

Κυριακή, 28 Αυγούστου 2016

ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΟΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗ

Γράφει ο Καστοριάδης:
"Ο ιδιος ο υστατος ο νόμος (ενν.της αρχαιοελληνικής κοσμοαντίληψης του ΧΑΟΥΣ)
ειναι τυφλός :
γένεση και καταστροφή,
δεν υπακούει σε καμμιά λογική
και δεν ειναι δυνατό να εξορθολογιστεί"
(Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΑ,τ.1,εκδ."Κριτική",Αθήνα,2007,σελ.301-302)
Παρακάτω γράφει:
"Ποιά ειναι η προϋπόθεση της ΥΒΡΕΩΣ?
Κανένας σημαίνων κανόνας δεν επιβάλλεται
κανένα εξωτερικό οριο ,
εκτός απ την καταστροφή..
ετσι η υβρις δεν μπορεί να προληφθεί,να αναστραφεί παρά μονο απ την καταστροφή...
Το Χάος δεν ειναι απλή αταξία..υπάρχει ατέρμων διαδοχή γέννησης /καταστροφής,μια τάξη στερούμενη νοήματος.
Και ακόμα πιο πέρα:
η Υβρις ως εκφραση της ανομης χαοτικής ουσίας του ανθρώπινου βάθους αποτελεί,κατά μιαν εννοια,μέρος του μηχανισμού επαναφορας της τάξεως ,δεδομένου οτι ωθώντας στην υπερβαση προκαλεί την καταστροφή που ειναι συγχρόνως αποκατάσταση"
(Ο.Π.,σελ. 433)
Και συμπεραίνει:
"Η μόνη  υστατη τάξη που βασιλεύει στο Ον ειναι η ανευ νοήματος διαδοχή γένεσης και καταστροφής"
(Ο.Π.,σελ.436)
Βέβαια ο Καστοριάδης περιγράφοντας την αρχαιοελληνική κοσμοαντίληψη περι του Χάους
ως πηγής του παντός ,
παρουσιάζει και την δική του φιλοσοφική αντίληψη περί του Ειναι.
Δεν θα σταθώ στο αν το περιγραφόμενο αρχαιοελληνικό"χάος" ειχε οντως το περιεχόμενο που του αποδίδει ο Καστοριάδης ,
οσο στην αντίφαση που περικλείει η θέση του αυτή.
Συγκεκριμένα :
ΠΩΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΑ ΜΕΡΙΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΑΙ ΤΟ ΧΑΟΣ
ΩΣ ΜΗ ΥΠΑΚΟΥΟΝ ΣΕ ΚΑΜΜΙΑ ΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΩΣ ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΕΞΟΡΘΟΛΟΓΙΣΘΕΙ
ΚΙ ΑΠ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΑΙ Η "ΛΟΓΙΚΗ" ΤΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΩΣ ΔΙΠΟΛΟ "ΓΕΝΕΣΗ-ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ"?
Η εννοια του "μηχανισμου" δεν προϋποθέτει υπόρρητα και την υπαρξη καποιου "νόμου",κάποιας "λογικής",
εστω και ανευ νοήματος -δηλ.ΑΚΑΤΑΝΟΗΤΗΣ ΓΙΑ ΜΑΣ?
Η Αντίφαση αυτή στη Φιλοσοφία του Καστοριάδη εχει εντοπιστεί από πολλούς και δεν μειώνει βέβαια την αξία της Σκέψης του (ας θυμηθούμε την αντίφαση στη θεωρία των Ιδεών του Πλάτωνα που εντόπισε ο Αριστοτέλης
ή την αντίφαση στην Αιτιότητα της Καντιανής φιλοσοφίας
που προσπάθησε να υπερβεί με την βουλησιαρχία του ο Σοπενάουερ).
Ωστόσο η αντίφαση του Καστοριάδη
να θεωρεί ως  στερούμενο νοήματος τον "μηχανισμό" του Χάους που διέπει το Σύμπαν φαίνεται στην περιγραφή που κάνει
της "λειτουργίας" του μηχανισμού αυτού
που τον αντιπαραβάλλει με το αρχαιοελληνικό Χάος.
Γράφει συγκεκριμένα :
"Ονομάζω χάος ή άβυσσο τον βασικό προσδιορισμό του Ειναι..την ανεξάντλητη ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ .."
(ΨΕΥΔΟΧΑΟΣ,ΧΑΟΣ ΚΑΙ ΚΟΣΜΟΣ στο :ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ -ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ,εκδ.Υψιλον,Αθήνα 1993,σελ 103)
Και αναλύει τι εννοεί ως "ανεξάντλητη ικανότητα δημιουργίας " ,ως ΣΥΝΕΧΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΩΝ ΟΝΤΩΝ ΕΚ ΜΗΔΕΝΟΣ ως εξής :
"Ριζικά καινούργιο ..κάτι που δεν μπορεί ουτε αιτιακά να παραχθεί απ αυτό που υπήρχε ως τότε,ουτε λογικά να απαχθεί απ αυτό..
Το σύνολο της κατάστασης που υπήρχε πριν..μας δινει απλώς ενα συνολο ΑΝΑΓΚΑΙΩΝ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΙΚΑΝΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ"
(Ο.Π,σελ 103)
Ειναι κάτι παραπάνω απο εμφανές σε ολες τις παραπάνω περιγραφές του Καστοριάδη
οτι ενώ εκ προοιμίου γίνεται λόγος για ανορθολογικότητα και ανυπαρξία νοήματος στον πυρήνα του Ειναι (που αποκαλεί -ησιόδεια-Χάος,ο Καστ.)
ωστοσο οι περιγραφές των μηχανισμών και των νόμων που διέπουν το Ειναι αποκαλύπτουν τουλάχιστον οτι το καστοριάδειο Χάος δεν ειναι τόσο ..χαοτικό,
οσον τουλάχιστον φανταζόταν ή επεδίωκε ο εμπνευστής του..
Ενα άλλο σημείο στο οποιο μπορεί να ασκηθει κριτική στον Καστοριάδη
αφορά στη θέση του για την ΑΥΤΟΘΕΣΜΙΣΗ
στην Αρχαία Αθηναϊκή Δημοκρατία.
Η κριτική εντοπίζεται σε δύο σημεία :
- η  Αθηναϊκή δημοκρατία αναγκαζόμενη να φερθεί ..ιμπεριαλιστικά στις άλλες πόλεις
(πώς θα πλήρωναν τους μισθους των φτωχων για τη συμμετοχή τους στα κοινά, Εκκλησία του Δήμου,Ηλιαία κλπ-παρά με χρήματα απ την λεηλασία των "συμμάχων" και των υποτελών πόλεων..)
οδήγησε την Ελλάδα στον Πελοπ.Πόλεμο και εν τέλει στην ΑΥΤΟΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ της.
Αντίθετα οι τότε "ολιγαρχίες" και αυτες ΑΥΤΟΘΕΣΜΙΖΟΜΕΝΕΣ ΟΠΩΣ ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΟΛΕΙΣ -ΚΡΑΤΗ,δεν ειχαν ανάγκη να..τρέφουν το πολίτευμα τους με πολέμους ,παρά μόνο για οικονομικούς λόγους αυτοσυντήρησης (βλ.αντιπαλότητες Θήβας -Πλαταιών,Σπάρτης-Αργους κλπ)
ενώ η Αθήνα ΕΙΧΕ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΑΝΤΙΤΙΜΟ
ΣΤΑ ΧΑΜΕΝΑ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΑ ΤΩΝ ΦΤΩΧΩΝ ΠΟΥ ΜΕΤΕΙΧΑΝ ΣΤΑ ΚΟΙΝΑ
(ο Αριστοφάνης ειναι αποκαλυπτικότατος για το..φιλοπολεμον και ..ιμπεριαλιστικον του Δήμου
και την..φιλειρηνικότητα των Ολιγαρχικών πλουσίων..)
Ο Κσστοριάδης ομως παραβλέπει την Αυτοθέσμιση των υπολοίπων Πολεων-Κρατών ,περιορίζοντας την μόνο στην Αθήνα
και μάλιστα στον ενα περίπου αιώνα της λεγόμενης "δημοκρατίας" του Περικλή
(μέχρι τέλους της Αρχαιότητας η Αθήνα ειχε γνωρίσει ΔΕΚΑΔΕΣ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΑ
όλα παραλλαγές της Δημοκρατίας του Κλεισθένη-κανένας αρχαίος συγγραφέας ομως δεν υμνολογεί την δημοκρατία του Περικλή και των μετέπειτα
θεωρώντας τα πολιτεύματα εκείνα ως ΑΚΡΑΙΕΣ ΠΑΡΕΚΤΡΟΠΕΣ (βλ."Πολιτικά",Αριστοτέλη)
των δημαγωγών
-ΚΑΙ ΟΙ ΟΧΛΟΙ ΕΚΚΟΛΑΠΤΟΥΝ ΔΗΜΑΓΩΓΟΥΣ ,ΟΧΙ ΤΟ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΟ..)
-Το δευτερο σημείο της κριτικής στον Καστ.(στο ζήτημα της Αρχ.Δημοκρ.)
αφορά στο ιδιο το περιεχόμενο της εννοιας "ΑΥΤΟΘΕΣΜΙΣΗ".
Αφου η ιδια η κοινωνία αυτοθεσμίζεται και το ΓΝΩΡΙΖΕΙ αυτό -οτι δηλ. μόνη εγγύηση της αυτοθέσμισης της ειναι η βούληση της και κανείς ..θεός-
τότε η οποια ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΩΛΗ δεδομένου οτι δεν ειναι ευκρινές το ΠΟΙΟΣ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗΣΗ ΤΗΣ .
Καμμιά αυτοθέσμιση της Κοινωνίας  δεν νομιμοποιείται αφου δεν ειναι μπορεί να εχει ΛΟΓΙΚΗ ΕΓΚΥΡΟΤΗΤΑ Η ΟΠΟΙΑ ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣΗΣ της εν λόγω κοινωνίας.
ΠΟΙΟΣ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΝΑ ΕΚΦΡΑΣΕΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ?
ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΤΟ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΑΥΤΟ ?
ΒΑΣΕΙ ΠΟΙΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ?
ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΠΟΙΟΙ ΟΡΙΣΑΝ?
ΟΙ ΠΟΛΛΟΙ ?
ΚΑΙ ΠΟΥ ΞΕΡΟΥΜΕ
ΑΝ ΟΙ ΠΟΛΛΟΙ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΙΟ ?
Θα αντιτείνει βέβαια κάποιος οτι η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ της Συνέλευσης των Πολιτών στην Πόλη-Κράτος ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ και  αυτοθεσμίζεται.
Ομως  το ερωτημα παραμένει:
ΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΕΓΓΥΑΤΑΙ  ΟΤΙ Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΕΝΟΣ ΣΥΝΟΛΟΥ ΕΧΕΙ ΔΙΚΙΟ ?
Ο Καστοριάδης εν προκειμένω ενώ απορρίπτει τον σύγχρονο αντιπροσωπευτικό κοινοβουλευτισμό ,
υμνεί την αμεση αθηναϊκή δημοκρατία ,
παρακάμπτοντας το ΚΕΝΤΡΙΚΟ ερώτημα
περί της πηγής της  ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ
και της Εξουσίας
της Πλειοψηφίας.
ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΗΓΑΖΕΙ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ?
A priori απο το δίκιο των πολλών ?
Και αν η κάθε Κοινωνία αυτοθεσμίζεται γιατί η αυτοθέσμιση της να νομιμοποιειται μεσω της κατα ουσιαν ΑΝΟΡΘΟΛΟΓΙΚΗΣ Εξουσίας της"Αλήθειας και του Δίκιου των Πολλών"?
Και κάτι τελευταιο :
η εκάστοτε πλειοψηφία καθορίζεται από τα όρια του εκάστοτε συνόλου.
Ποιός ορίζει ή νομιμοποιείται να ορίζει
ποιά ειναι τα ορια των συνόλων στα οποια θα αναδειχθουν και θα εκφραστουν πλειοψηφίες?
( Μην λησμονούμε στην Αθήνα δεν μετείχαν στο Σύνολο των Πολιτών ουτε ξένοι ουτε γυναίκες ουτε δούλοι)
Ποιές πλειοψηφίες θα κατισχύσουν και εναντι ποίων άλλων πλειοψηφιών?
Τελειώνοντας την ανάρτηση αυτή  συνοψίζω :
Η Κριτική στον Καστοριάδη εντοπίζεται αφενός
στο οτι μιλά για μηχανισμό που διέπει το σύμπαν ενώ ταυτόχρονα αρνείται οτι ο μηχανισμός αυτός προϋποθέτει καποιου ειδους λογική και νόμους
και αφετέρου
διότι δεν προχώρησε τη διερεύνηση του για την  πηγή της νομιμοποίησης των Εξουσιών
της Πλειοψηφίας
στις Αμεσες Δημοκρατιες των αρχαιοελλ.Πόλεων-Κρατών.
ΥΓ επειδή ωστόσο η Ομιλία του Καστοριάδη
στο Λεωνίδειο
στις 17 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1984
περί της Αρχαίας Δημοκρατίας υπήρξε ανυπέρβλητη και αξεπέραστη μέχρι σήμερα ,παρουσιάζω ενα σχετικό video από την  συγκεκριμένηδιάλεξη
του αείμνηστου φιλοσόφου
που άφησε εποχή..

Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

ΚΑΘΕ ΘΡΗΣΚΕΙΑ/ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑ

Αν ονομάσουμε συμβατικά "Αβυσσο" ή ΥΠΕΡΒΑΤΙΚΟ
αυτό που "υπερβαίνει" την ανθρώπινη αντίληψη,
τότε κάθε θρησκεία/ιδεολογία
που δίνει ΜΟΡΦΗ σε αυτό το ΑΜΟΡΦΟ
,εικονιζει το μη αναπαραστάσιμο,
προσδιορίζει το μη προσδιορίσιμο
ΚΑΙ  ΑΠΟΔΙΔΕΙ ΝΟΗΜΑ ΣΤΟ ΜΗ ΝΟΗΤΟ
αποτελεί ειδωλολατρία.
Και μορφή μπορεί να ειναι:
-εικόνα ή αγαλμα κλπ
-Ιστορία (κι αυτή αποτελεί "απεικόνιση")
-Λόγος/νόημα .
Η οποιαδήποτε νοηματοδότηση του ΜΗ ΝΟΗΤΟΥ ειναι Ειδωλολατρία,συνειδητή ή υπόρρητη.
Για την Ειδωλολατρία το Υπερβατικό ειναι παρόν στον κόσμο-
στη Φιλοσοφία η παρουσία του Υπερβατικού ορίζεται υπόρρητα ως "κατηγορική προσταγή"/"καθολικός νόμος"(Κάντ)

Αυτό συνειδητοποίησαν οι ΑΠΟΦΑΤΙΚΟΙ ΘΕΟΛΟΓΟΙ
( πχ ψευδο-Διονύσιος Αρεοπαγίτης ,Αυγουστινος,Γρηγοριος Νυσσης,Eriugena,Cusanus κλπ)-με αφετηρία τον πλατωνικό"Παρμενίδη"βεβαιως-
και γι αυτό απέρριψαν την απόδοση παντός κατηγορήματος στο Υπερβατικό.

ΥΓ κατά την Αποφατική θεολογία του Χριστιανισμού, η ΑΥΘΕΝΤΙΚΗ Χριστιανική πίστη
ΔΕΝ ειναι θρησκεία
ουτε Ιδεολογία
αλλά Πράξη-κατά τα λεγόμενα του πρώτου αποφατικού θεολόγου του ΗΣΑΪΑ και σύμφωνα με τη ζωή του Χριστού.

ΥΓ2 οσα ανάφερα παραπάνω περί θρησκείας ισχύουν και για κάθε Ιδεολογία ,πολιτική ή άλλη
που προσφέρει ΝΟΗΜΑ στο ΜΗ ΝΟΗΤΟ .

ΠΑΡΕΚΒΑΣΗ : Η φιλοσοφία δεν αποδέχεται το Υπερβατικό ως ΠΑΡΟΝ στον Κόσμο ,
αλλά ως ΑΡΧΗ/ΣΥΝΘΗΚΗ  η οποια αποτελεί ,τρόπον τινα,την πηγή της "ακολουθίας" των Οντων ,
ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΟΥΣΑ  ουτε στους όρους της ακολουθίας (οντα) ουτε και στην ίδια την ακολουθία ως τέτοια(Είναι των οντων)-αρα  ειναι εξ ορισμού μη αναπαραστάσιμη.
Αυτή άλλωστε ειναι κι η διαφορά Φιλοσοφίας και "Μυθολογίας"(οποιασδήποτε μορφής μυθολογίας,θρησκευτικής ή πολιτικής..)

ΑΝ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΣΤΡΕΠΤΟΣ-Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΗ,ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΩΓΙΜΟ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

Γράφει ο Καστοριάδης :
"Αν δεν δημιουργούνται νέα όντα στο Σύμπαν και όλα οσα υπήρξαν,υπάρχουν και πρόκειται να υπάρξουν,"περιείχοντο"μέσα στην "απείρως συμπυκνωμένη υλη" κατά τη στιγμή του big bang,τότε το Σύμπαν αποτελεί μια τερατώδη ΤΑΥΤΟΛΟΓΙΑ."(1)

Η πεποίθηση αυτή συνιστά βέβαια μιά υπόρρητη μεταφυσική θέση η οποια γεννά ορισμένες συνέπειες πέραν του εμφανούς ντετερμινισμού της.

Η κύρια συνέπεια ειναι οτι ο χρόνος δεν ταυτίζεται με τα όντα
(αφού ΟΛΑ,πχ το χρώμα των ωκεανων,η 9η του Μπετόβεν,η Τζοκόντα κι ο Παρθενώνας,οι ελέφαντες κι οι σουπερνόβα κι ο,τι θα γράψει ενας ποιητής ή ενας φιλόσοφος μετά από..100.000 χρόνια-ΟΛΑ ΗΤΑΝ ΗΔΗ ΕΚΕΙ ΣΤΟ BIG BANG..)
Και αν ο Χρόνος δεν ταυτίζεται με τα Οντα ,τοτε ειναι αντιστρεπτός ,πάει στο μέλλον,αλλά γυρίζει και στο παρελθόν (με όσα παράδοξα γεννά αυτή η δυνατότητα!)..

Αν ομως υπάρχουν νέα οντα στο Συμπαν δηλ.αν συνεχώς ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝΤΑΙ νέα οντα -κι ενας ζωγραφικός πίνακας ή ενα μουσικό κομμάτι ειναι οντως νέες δημιουργίες ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΝΑΧΘΟΥΝ ΣΤΑ ΗΔΗ ΥΠΑΡΧΟΝΤΑ ,ΟΥΤΕ ΝΑ ΑΠΑΧΘΟΥΝ ΑΠ ΑΥΤΑ ,ΟΥΤΕ ΝΑ ΠΑΡΑΧΘΟΥΝ ΑΙΤΙΑΚΑ ΑΠ ΑΥΤΑ-
κατά συνέπειαν τα νέα  αυτά οντα δείχνουν
οτι ο χρόνος δεν ειναι αντιστρεπτός
(εχει μονο μια κατευθυνση -πρός το μέλλον)
και κατά τούτο δεν ταυτίζεται με τα όντα.

Και αν ο χρόνος δεν ειναι αντιστρεπτός ,
τότε το μέλλον αποτελεί πάντα ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
δηλ.ειναι κάτι ΝΕΟ ,
ΜΗ ΑΝΑΓΩΓΙΜΟ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ,άρα και μη προβλέψιμο.
ΥΓ(1) ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ,Ανθρωπολογία-Πολιτική-Φιλοσοφία,εκδ."Υψιλον"1993,σελ.103 κ.ε.

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

ΚΛΩΝΤ ΜΟΝΕ (Monet)- ΒΟΥΛΕΒΑΡΤΟ /ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΤΩΝ ΚΑΠΟΥΤΣΙΝΩΝ (1873)-Ο ΠΙΝΑΚΑΣ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΟΥ ΙΜΠΡΕΣΣΙΟΝΙΣΜΟΥ/ΣΤΑΘΜΟΣ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ

Η εφεύρεση της Φωτογραφίας εφερε τα πάνω κάτω στη Ζωγραφική διότι αποκάλυψε οτι το ανθρώπινο μάτι δεν βλέπει ορθά εξαιτιας του λεγόμενου ΜΕΤΕΙΚΑΣΜΑΤΟΣ (=διατήρηση της εικόνας στη μνήμη για ενα 1/14 sec,αφού χαθεί από το μάτι)
Εξαιτίας του μετεικάσματος υπάρχει ο Κινηματογράφος
(που δινει την αισθηση κίνησης στις συνεχόμενες ,ακίνητες εικόνες)
αλλά και η..λανθασμένη εντύπωση οτι τα άλογα οταν  καλπάζουν τρέχουν με τα δυό πόδια ταυτόχρονα...
Αυτές τις ΟΠΤΙΚΕΣ ψευδαισθήσεις γκρέμισε η φωτογραφική μηχανή και εκτοτε η Ζωγραφική δεν επιδιώκει πλέον να δείξει ο,τι υπάρχει στη φύση αλλά την ΕΝΤΥΠΩΣΗ (impression) της οπτικήςμας ψευδαίσθησης.
Ο Μονέ κατέχει τα πρωτεία στο κίνημα του Ιμπρεσσιονισμού και ο εν λογω πίνακας αποτελεί το Μανιφέστο του:
-δεν υπάρχουν περιγράμματα παρά διάχυση χρωμάτων αποδίδουσα εντυπώσεις και παιχνίδια φωτός/σκιάς
-η ζωγραφική προσπαθεί μεσω των συλλαμβανομένων εντυπώσεων
(κυττάμε τον πίνακα εκ του μακρόθεν..)
να συλλάβει την ΚΙΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΣΤΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ακόμα και στα άψυχα -οπως τα κτήρια του βουλεβάρτου /της λεωφόρου των Καπουτσίνων.
-η κάθε ματιά μονο ενα σημείο του παρατηρημενου "αντικειμένου" μπορεί να συλλάβει'
τα άλλα παραμένουν θολά και χαοτικά
σε ενα "δευτερο πλάνο".

Η νέα αυτή σντίληψη περί ζωγραφικής ,ο λεγόμενος Ιμπρεσσιονισμός (ΜΟΝΕ,ΜΑΝΕ,ΡΕΝΟΥΑΡ κλπ)
οχι μονο δεν βρήκε απήχηση απο το κατεστημένο της εποχής
αλλά αντιθετα αντιμετώπισε σφοδρή εχθρότητα
εξαιτιας του "σπασίματος" των  απο αιώνων Κανόνων της Τέχνης (σαφή σχέδια,περιγράμματα κλπ)
Το φωτογραφειο του Nadar
( απ όπου και η γωνία της απεικόνισης του βουλεβάρτου στον εν λογω πινακα,)
εγινε το κέντρο των Ιμπρεσσιονιστών
οι οποιοι αποκλείστηκαν απο τις επίσημες εκθέσεις του Παρισιού.
Ωστόσο οι πινακες τους αρεσαν στο κοινό,
πουλήθηκαν πανάκριβα
και  η Ακαδημαϊκή Κριτική (που τόσο τους πολέμησε)
γνώρισε τοτε την πρώτη συντριπτική ηττα της
απο την οποίαν αργησε εκτοτε να ανανήψει.
ΥΓ .Ο πίνακας αυτός του Μονέ
με εμφανείς τις Αρχες της Συγχρονης Ζωγραφικής
κοσμεί σήμερα το Μουσείο Πούσκιν της Μοσχας (ενώ μια δεύτερη εκδοχή του βρισκεται στο Μουσείο του Κανσας Σίτυ)

Τρίτη, 23 Αυγούστου 2016

ΓΚΡΕΚΟ : Ο ΚΑΡΔΙΝΑΛΙΟΣ GUEVARA / Η ΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΑ-ΨΥΧΟΓΡΑΦΗΜΑ

Το Τολέδο τον 17ο αι υπηρξε το κέντρο της Ισπανικής Αντιμεταρρύθμισης και ο Γκρέκο/Δομήνικος Θεοτοκόπουλος αποτελεί εναν από τους εκφραστές της στην Ζωγραφική.

(Κρητικός εκ γενετής υπέγραφε ελληνικά-στον συγκεκριμένο πίνακα υπογράφει στο χαρτί στο δάπεδο ΔΟΜΗΝΙΚΟΣ ΘΕΟΤΟΚΟΠΟΥΛΟΣ ΕΠΟΙΕΙ-πέθανε ως πιστός Καθολικός το 1614 και ετάφη στο ναό Santo Domingo el antiguo ,οπως κι ο γυιος του Χόρχε ,αλλά δεν εχει διευκρινιστεί το αρχικό του θρησκευτικό δόγμα,αν και το μικρό του ονομα δειχνει καθολικό βάπτισμα στην Ενετοκρατούμενη Κρήτη).

Στην εν λογω προσωπογραφία ,από τα καλυτερα εργα του Γκρέκο και της παγκ.ζωγραφικής,
εντύπωση προκαλεί
-πέραν από την απόδοση των πτυχώσεων του κόκκινου ράσου του Αρχιεπ.της Σεβίλλης και Ιεροεξεταστή de Guevara και του μαρμάρινου δαπέδου με την ταπετσαρία της εποχής-
η ενδελεχής απόδοση του ΒΛΕΜΜΑΤΟΣ του καρδιναλίου ,
ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΓΥΑΛΙΑ.

Στην σκοτεινή και ΔΥΣΠΙΣΤΗ ματιά του καρδιναλίου αποκαλύπτει η Τέχνη του Γκρέκο ολον τον ψυχισμό του Guevara.

Φανατισμός, τάση για μηχανορραφίες,πονηρία ,αποκαλύπτονται στο φώς της ζωγραφικής του Γκρέκο,σαν καθρέφτης..
Για πρώτη φορά η προσωπογραφία λειτουργεί ως..ψυχογράφημα !

Ισως γι αυτό κι ο Ντοστογιέφσκι πολύ αργότερα
τοποθετει τον Μέγα Ιεροεξεταστή
στο πρόσωπο του Αρχιεπ.της Σεβίλλης
εμπνευσμένος απο την αυτή την μοναδική
και τόσον αποκαλυπτική προσωπογραφία
του μεγαλοφυούς Γκρέκο..
του Ελληνα και Κρητικού ζωγράφου
ο οποιος υπήρξε
κατ'ουσίαν δημιουργός
της μεγάλης Ισπανικής ζωγραφικής παράδοσης.

Κυριακή, 21 Αυγούστου 2016

"ΠΟΛΙΤΗΣ ΚΕΗΝ" (Citizen Kane) : Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΑΙΝΙΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ/ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΙΣ 5 ΤΑΙΝΙΕΣ-ΟΡΟΣΗΜΟ ΤΟΥ ΠΑΓΚ. ΚΙΝ/ΦΟΥ.

Ενώ ολοι γνωρίζουμε και εκτιμούμε τα θρυλικά αριστουργήματα του παγκ.κιν/φου (από το "ΨΥΧΩ" μεχρι τον "ΤΑΞΙΤΖΗ",κι απο το "ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΡΑ "μέχρι την "ΒΙΡΙΔΙΑΝΑ"και το "ΡΩΜΗ-ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ"κλπ κλπ ) αγνοούμε οι περισσότεροι τις 5 ταινίες -σταθμούς που καθόρισαν την εξέλιξη του κιν/φου
αλλά και το ΚΡΙΤΗΡΙΟ μας για την 7η Τέχνη.

-Αφετηρία για τον παγκ.κιν/φο σταθηκε η ταινια του Ν.ΓΚΡΙΦΙΘ "Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ"(1915)
η οποια εθεσε ,θα λέγαμε,τους ..κανόνες της 7ης Τεχνης.
Κινούμενη κάμερα ,φωτισμοί διαφορετικής γωνίας ,μονταζ κλπ εμφανίστηκαν με ενάργεια στην εν λογω πρωτοποριακή αυτή ταινια του ΓΚΡΙΦΙΘ ,αν και το θέμα της ταινίας αυτής..σοκάρει τον συγχρονο θεατή δεδομένου οτι διαπραγματευόμενη τον Αμερ.Εμφύλιο ,παρουσιάζει αρνητικά τους Βόρειους εκθειάζοντας την ΚΟΥ-ΚΛΟΥΞ-ΚΛΑΝ ως Απελευθερωτικό Κίνημα των Νοτίων κατά των ωμοτήτων των βορείων νικητών
(προφανώς αναφέρεται η ταινία στην ΠΡΩΤΗ κου-κλουξ-κλαν διότι η δεύτερη -αρχές του 20ου αι.-μόνο για εγκλήματα εμεινε στην Ιστορία..).
Πάντως η ταινία ειναι ενδιαφέρουσα και απ αυτή την ιστορική -επί του αμερ.εμφυλίου-σκοπιά.

Δεύτερη ταινία σταθμός κυρίως για το μεγαλοπρεπές.ρεσιτάλ που δίνει στο μοντάζ  εικόνας και ήχου,ειναι το πασίγνωστο ΘΩΡΗΚΤΟ ΠΟΤΕΜΚΙΝ του ΑΪΖΕΝΣΤΑΪΝ (1925) με ορατά βεβαίως τα στοιχεία της σοβιετικής προπαγάνδας..

Αλλά το οργιο προπαγάνδας γίνεται στις ταινίες της ΛΕΝΙ ΡΙΦΕΝΣΤΑΛ ("ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΗΣ ΘΕΛΗΣΗΣ-1935,"ΟΛΥΜΠΙΑ"-1936 κλπ) η οποια ειχε αναλάβει την κινηματογραφική εκπροσώπηση του Ναζιστικου Καθεστώτος.
Ωστόσο η Λένι Ρίφενσταλ αποτελεί σκηνοθετική μεγαλοφυΐα (ιδιαίτερα φαίνεται αυτό στις απροσδόκητες γωνίες λήψης που εντυπωσιάζουν)κι οποιος δει τον "θρίαμβο της θέλησης"(αναφέρεται στην ιστορία του Ναζιστικού κόμματος και στο Συνέδριο του στη Νυρεμβέργη το '34)
αντιλαμβάνεται οτι ολη η τεχνική  του ντοκυμαντερ ,των ειδήσεων και της συγχρονης διαφήμισης- κι οχι μόνο,
βασίζεται στην τεχνική της ΡΙΦΕΝΣΤΑΛ στη δεκαετία του '30..
(Βλ.video)

Τέταρτη ταινία -ορόσημο και κατα τη γνώμη μου ,η καλύτερη ταινία ολων των εποχών ,ειναι ο "ΠΟΛΙΤΗΣ ΚΕΗΝ"(1941) με τον αφταστο ΟΡΣΟΝ ΓΟΥΕΛΣ ο οποιος στην εν λογω ταινία εκτος του οτι καθορίζει τις πρωτοποριακές τεχνικές του..μέλλοντος οσον αφορά στην  κάμερα (η κάμερα "βλέπει" τον κόσμο μέσα απο τα μάτια του πρωταγωνιστή ) , τον υπό γωνία φωτισμό και στις  εξυπνες επινοήσεις  εικόνων (πχ αντανάκλαση σε πολλαπλούς καθρέφτες)
δίνει και.ρεσιτάλ υποκριτικής (ιδιαίτερα στη σκηνή"rosebud"),
ενώ το....ειρωνικό τέλος της ταινίας αποπνέει ενα αίσθημα νοσταλγικής θλίψης στον θεατή για τα παιδικά του χρόνια...
(Βλ video)

Πράγματι -τολμώ να πώ-ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΕΙ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΑΥΤΗ, ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟ ΜΕΤΡΟ/ΚΡΙΤΗΡΙΟ
ΤΟΥ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΩΡΑΙΟ ΣΤΗΝ 7η ΤΕΧΝΗ.

Πέμπτη (αλλά οχι τελευταία)ταινία -ορόσημο στον παγκ.κιν/φο ειναι η ταινια του δημιουργου του συγχρονου κιν/φου και της "νουβελ βαγκ"
ΖΑΝ ΛΥΚ ΓΚΟΝΤΑΡ
"ΜΕ ΚΟΜΜΕΝΗ ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ"(1960) με τον πασίγνωστο Μπελμοντώ στα πρώτα του βήματα .
Στην ταινία αυτή αποκαλύπτεται γιατί ο Γκοντάρ  αποτελεί τον μεγαλύτερο σκηνοθέτη του σύγχρονου σινεμά
και πώς η κάμερα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ..στυλό δημοσιογράφου.
Ιδιοφυής επινόηση στην εν λογω ταινία ειναι  οι "αντίστροφες λήψεις" ,δηλ.το να ακολουθεί η κάμερα οχι τον ομιλητή αλλά τον ..ακροατή σε κάποιους διαλόγους.

Τα κινηματογραφικά αριστουργήματα δεν ειναι βέβαια αυτα τα 5 μόνο'
θα μπορούσα να αναφέρω τουλάχιστον..πενήντα θεμελιακές ταινίες οπως:
Το "λεωφορείο ο Πόθος" με την μοναδική ερμηνεια του Μαρλον Μπραντο,
Το"λιμανι της αγωνίας"ή το"Αμερικα-Αμερικα" του δικου μας Ηλια Καζάν
Το "Ψυχώ"και τα υπόλοιπα αριστουργήματα του Χίτσκοκ
τα επίσης θεμελιακά εργα του Ροσελινι(μοναδικό το "Γερμανία -ωρα μηδέν")
το προφητικο "Αλφαβιλ" και τον "τρελό Πιέρρο"του Γκονταρ
τα αριστουργήματα
του Μπέργκμαν ("Σιωπή"και"7η Σφραγίδα")
Του Ρενουάρ το "ο κανόνας του παιχνιδιού")
Το"κατά Ματθαίον ευαγγ"του Παζολίνι
του Κόπολλα("Νονός")
του Κουροσάβα
του Φελίνι(8 1/2)
του Μπονιουέλ ("Βιριδιάνα"-1961,"Εξολοθρευτής Αγγελος"-1962)
κλπ κλπ κλπ
Ωστόσο σε κάθε περίπτωση
τα προαναφερθέντα 5 κινηματογραφικά αριστουργήματα ειναι αυτά που αποτέλεσαν  με τις ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΕΣ ΤΩΝ ΣΚΗΝΟΘΕΤΩΝ ΤΟΥΣ τα ορόσημα
ωστε να γίνει ο κιν/φος
αυτή ακριβώς η Τέχνη που ειναι σήμερα
και πρέπει κάθε "σινεφίλ"να τα εχει τα φυλάει ως κοσμήματα στη συλλογή του
και ως μέτρο και κριτήριο
του ΩΡΑΙΟΥ
στην 7η Τέχνη...

Σάββατο, 20 Αυγούστου 2016

ΓΙΑΝ ΒΑΝ ΑΫΚ : Ο ΓΑΜΟΣ ΤΩΝ ARNOLFINI -Πίνακας ορόσημο της Παγκ.Ζωγραφικής-Η ΙΔΙΟΦΥΗΣ ΕΠΙΝΟΗΣΗ ΤΟΥ ΤΕΧΝΑΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΑΘΡΕΦΤΗ

Το 1434 ο Γιάν Βαν Αϋκ,
από το σημερινό Βέλγιο,
με τον πίνακα Ο ΓΑΜΟΣ ΤΟΥ ΑΡΝΟΛΦΙΝΙ,
δημιούργησε μια νέα εποχή στην παγκ. Ζωγραφική.
Πρώτος χρησιμοποιησε την τεχνική της ΕΛΑΙΟΓΡΑΦΙΑΣ-βάζοντας δηλ.λάδι στα χρώματα που ο ιδιος κατασκεύαζε αποδίδοντας ετσι μεγαλύτερη λαμπρότητα/στιλπνότητα στους πίνακες και απαλότερη διαβάθμιση των χρωμάτων και των φωτοσκιάσεων.
(Την εποχή εκεινη οι ζωγράφοι κατασκεύαζαν μονοι τους τα χρώματα τους αναμειγνύοντας τα με αυγό-τέμπερα-το οποιο ομως τα εκανε να στεγνώνουν γρήγορα ,αποδίδοντας σκληρότερα και απότομα τις χρωματικές διαβαθμίσεις)
Ωστόσο η μεγάλη πρωτοτυπία του Βαν Αϋκ ,που κάνει πρωτοποριακό τον συγκεκριμένο πινακα ,ειναι η ΙΔΙΟΦΥΗΣ ΕΠΙΝΟΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΘΡΕΦΤΗ ο οποιος διευρύνει τον χώρο
αποκαλύπτοντας στον θεατή
τι βρίσκεται πέρα από αυτόν.
Αριστερά εικονίζεται ο εμπορος G.Arnolfini να αρραβωνιάζεται (ένωση αριστερών χεριών)την G.Cenami (δεξιά)κορη φλωρεντινου τραπεζίτη,
ενώ το σκυλάκι μπροστά κοιτάζει πέρα από τον πίνακα οπου βλέπει αυτά που μπορούμε να δουμε στον καθρέπτη (και τα οποία ζωγράφισε ο Βαν Αϋκ σαν μινιατουρες μάλλον με μεγεθ.φακό).
Βλέπουμε στον καθρέφτη την αυτοπροσωγραφία του ιδιου του ζωγραφου (σε μικρογραφία,βεβαίως)
που  αρραβωνιάζει τους δύο νέους,καθώς κι εναν άλλον ανδρα (ως μάρτυρα στην τελετή?)
,ενω πάνω από τον καθρέφτη υπάρχει η υπογραφή
JOHANNES DE EYCK FUIT HIC 1434
(δηλ στα λατινικα "ο Γιαν Βαν Αϋκ ήταν εδώ",)
σαν να πρόκειται ο όλος πίνακας να αποτελεί..συμβολαιογραφική πράξη γάμου.
Πολλοί τέλος εχουν θεωρήσει την εικονιζόνενη γυναικα ως εγκυμονούσα ,αλλά φαίνεται μάλλον οτι κρατά ψηλά το φόρεμα της σύμφωνα με τις συνήθειες της εποχής -αν το προσέξει κανεις καλύτερα .
Ο πίνακας αυτος του 1434 ορόσημο στη δυτική ζωγραφική πέρασε απο την Φλάνδρα στην Ισπανία (οπου αργότερα επηρέασε τον Βελάσκεθ ο οποιος χρησιμοποίησε το ευρημα του ΚΑΘΡΕΦΤΗ και στον διάσημο πίνακα του las meninas)
και σήμερα κοσμεί την ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ καλώντας  ολους τους υποψιασμένους θεατές να προσέξουν τον ΚΑΘΡΕΦΤΗ..

Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2016

ΑΡΧΙΜΗΔΗΣ : ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΑΠΕΙΡΟ

Αν και το "Απειρο" ειναι η γοητευτικότερη ισως εννοια για το ανθρώπινο πνεύμα,
ωστόσο οι αρχ.Ελληνες απέφευγαν να μιλήσουν λεπτομερώς επ αυτής -ο Αριστοτέλης μάλιστα αρνιόταν την υπαρξη "εν ενεργεία"
(ενεστωτικού)Απειρου,
παρά μόνον "εν δυνάμει".
Αυτό συνέβαινε επειδή η έννοια αυτή (ΑΠΕΙΡΟΝ)
εκπροσωπούσε την ΑΜΟΡΦΗ ,ΜΗ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΙΜΗ (χαοτική-κατά Ησίοδο) ΠΡΟΫΠΑΡΧΟΥΣΑ "ΥΛΗ" ,το περιλάλητο ΜΗ ΟΝ ,
το χωρίς ιδιότητες,
μη νοητό και μη αναπαράστασιμο και φυσικά ΜΗ ΑΝΤΙΛΗΠΤΟ και ΑΝΟΡΘΟΛΟΓΙΚΟ Απειρον ,το οποιον ομως ηταν η πηγη του Παντός (Αναξίμανδρος).
ΔΙΑΦΕΡΕΙ ΤΟ ΜΗ ΟΝ /ΟΥΔΕΝ/ΑΠΕΙΡΟΝ
ΑΠΟ ΤΟ ΜΗΔΕΝ=ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ
στην αρχαία ελληνική γλώσσα ,επιστήμη και φιλοσοφία.
Οι Ελληνες αποδέχονταν το Απειρο,αλλά δεν μπορουσαν να δεχτουν το Μηδέν γιατι το ταύτιζαν με το Ανύπαρκτο.
(Το μηδέν ειναι εφεύρεση του ΙΝΔΙΚΟΥ ΘΕΣΙΑΚΟΥ αριθμητικού συστήματος)
Οταν μάλιστα ο ΖΗΝΩΝ Ο ΕΛΕΑΤΗΣ δημοσίευσε τα περίφημα ΠΑΡΑΔΟΞΑ του δείχνοντας την αδυναμία νόησης της υπαρξης πεπερασμένου μεγέθους απείρων μερών
(ΑΝ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΠΟΛΛΑ ΜΕΡΗ ΤΟΤΕ:
-ΘΑΝΑΙ ΑΔΙΑΙΡΕΤΑ ,ΑΡΑ ΧΩΡΙΣ ΜΕΓΕΘΟΣ ,ΑΡΑ ΑΝΥΠΑΡΚΤΑ
Ή
-ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΜΕΓΕΘΟΣ ΟΠΟΤΕ ΘΑΝΑΙ ΕΠ ΑΠΕΙΡΟΝ ΔΙΑΙΡΕΤΑ),
φτάνοντας στην ουσία του ζητήματος (ΕΝ ή ΠΟΛΛΑ ?)
,η οποια ομως εδειχνε οτι η ενασχόληση με το Απειρο οδηγεί σε ΠΑΡΑΔΟΞΟΤΗΤΕΣ,
τοτε το Απειρο "εξορίστηκε"με ευσχημο τρόπο απο την αρχαιοελληνική διανοηση και αποδόθηκε τελικα στο ΑΡΡΗΤΟ ΕΝ από τους Νεοπλατωνικούς.
Το Απειρο επανηλθε στο προσκήνιο ομως χιλια χρόνια αργότερα απο αλλον δρόμο :
Απο την ..θεολογική αντιμετώπιση της ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ τον 13-14ο αι. στην ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΚΗ ΦΥΣΙΚΗ η οποια αντεφασκε με την Βίβλο μιλώντας για ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ ΚΕΝΟΥ ΚΑΙ ΑΠΕΙΡΟΥ ΚΑΙ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΚΟΣΜΟΥ.
Οταν η Συνοδος του Tempier στο Παρίσι το 1277 καταδίκασε αυτες τις αριστοτελικές θέσεις
τονίζοντας οτι
Ο ΑΠΕΙΡΟΣ ΘΕΟΣ ΜΠΟΡΕΙ
ΝΑ ΦΤΙΑΞΕΙ ΚΑΙ ΑΠΕΙΡΟΥΣ ΚΟΣΜΟΥΣ
ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΛΕΓΟΜΕΝΑ
ΥΠΟ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ
ΠΕΡΙ ΑΝΥΠΑΡΞΙΑΣ (ΕΝΕΣΤΩΤΙΚΟΥ)ΑΠΕΙΡΟΥ,
τότε δόθηκε το εναυσμα σε πολλους ιερωμενους καθηγητες στο Παρίσι και την Οξφόρδη (φραγκισκανους κυριως)
να βρουν μιαν αλλη..Φυσική προς αντικατάσταση της Αριστοτελικής!
Ετσι τέθηκε το ερώτημα :
ΑΝ Ο ΘΕΟΣ ΚΙΝΗΣΕΙ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΑ
ΤΟΤΕ ΘΑ ΚΑΛΥΨΕΙ ΚΕΝΟ ΧΩΡΟ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ,ΕΠ ΑΠΕΙΡΟΝ
αφου ο θεος ως Παντοδύναμος δεν δεσμεύεται απο την Αριστοτελικη Φυσικη και Φιλοσοφία.
Πρωτος ο NICOLE D',ORESME μίλησε για ΑΠΕΙΡΟ ΚΕΝΟ ΧΩΡΟ,ενώ ο αρχιεπ.Καντερμπουρι και καθηγητης στην Οξφορδη T.BRADWARDINE
κήρυξε την ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΠΕΙΡΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΗ,
-Ο ΑΠΕΙΡΟΣ ΘΕΟΣ
ΕΠΛΑΣΕ ΑΠΕΙΡΟ ΣΥΜΠΑΝ!-
ενω τελος ο BURIDAN (και ο Κύκλος Merton στην Οξφόρδη) συνέταξαν μια ΝΕΑ ΘΕΩΡΙΑ ΟΡΜΗΣ ,
η οποια επρόκειτο να οδηγήσει αργότερα στον Νεύτωνα και τον Γαλιλαίο..
(Η βιβλιογραφία επι των ανωτερω ειναι απέραντη ,πχ DUHEM, CROMBIE,LINDBERG, BUTTERFIELDκλπ
.αλλά δυστυχως
ΑΓΝΩΣΤΗ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ αν και εχουν μεταφραστει πολλά σχετικά  εργα στα ελληνικά.....)
Στους επόμενους αιώνες η ερευνα για το Απειρο συνεχίστηκε (καρδινάλιος Νικ.ΚΟΥΖΑΝΟΣ, ΤΖΟΡΝΤΑΝΟ ΜΠΡΟΥΝΟ,
μεχρι τον ιερεα ΜΠΟΛΤΣΑΝΟ
ο οποιος ανιχνευσε τα παράδοξα των απειροσειρών και ..υποχώρησε με φόβο ενώπιον τους..)
Ο μεγάλος ομως "ερευνητης"του Απειρου υπήρξε ο ΚΑΝΤΟΡ
ο πατέρας της ΣΥΝΟΛΟΘΕΩΡΙΑΣ ο.οποιος και εντόπισε ΔΥΟ ΕΙΔΗ ΑΠΕΙΡΩΝ ,
το Αριθμήσιμο (ακέραιοι αριθμοι)
και το Συνεχές (πραγματικοι αριθμοι)
κάνοντας και την Υπόθεση
οτι τρίτο απειρο δεν υπάρχει (ΥΠΟΘΕΣΗ ΣΥΝΕΧΟΥΣ).
Ο Κάντορ πέθανε..σχιζοφρενής και ο έτερος ερευνητής του Απείρου ο ΡΑΣΣΕΛ προσέκρουσε στα ΠΑΡΑΔΟΞΑ των λεγομένων αυτοαναφορικών Συνόλων ..
(το συνολο των συνόλων περιέχει τον εαυτό του ? Το σύνολο των ιδεων ειναι ιδέα ? Το σύνολο των αριθμών δεν ειναι αριθμος?
Ή το γνωστό πρόβλημα ΠΟΙΟΣ ΚΟΥΡΕΥΕΙ ΤΟΝ ΚΟΥΡΕΑ ?
Σε ενα χωριό ο κουρεας κουρευει οσους δεν κουρευονται/ξυριζονται μονοι τους.Ποιος κουρευει τον κουρεα?)
Ωστόσο σε αυτή την ..εξίστορηση της Αναζήτησης του Απείρου ήρθε να προστεθεί πρόσφατα και μια ανακάλυψη που από καιρό υποπτευοντας οι ιστορικοι.
Ηδη απο λεγόμενα του Ευκλειδη (απειροι οι πρωτοι αριθμοι),ως τον ΕΥΔΟΞΟ
και τις σειρες στην πλατωνική Επινομίδα αλλά και τις εργασίες του Απολλώνιου και του Ιππαρχου ,υπήρχε η ..υποψία οτι οι αρχαιοι Μαθηματικοι και Επιστήμονες
ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΕΙ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ ΑΠΕΙΡΟΥ
οπως "διέτασσε" ο Αριστοτελης.
Μαλιστα οταν αρχες του 20ου αι. βρέθηκε το περίφημο ΠΑΛΙΜΨΗΣΤΟ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΗΔΗ ειχε φανεί οτι η περιλάλητη ΕΦΟΔΟΣ του (= ΜΕΘΟΔΟΣ)στην Επιστολή του  προς τον Ερατοσθένη,
αφορούσε σε συγκριση απειρων -και εννοειται οτι και ο παραλήπτης Ερατοσθένης στην Βιβλιοθήκη Αλεξανδρείας ΚΑΤΑΝΟΟΥΣΕ ΤΑ ΓΡΑΦΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΓΙΑ ΜΙΑΝ ΑΛΛΗΝ ΜΕΘΟΔΟ ΠΕΡΑΝ ΤΟΥ ΕΥΚΛΕΙΔΗ..
ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΑΠΕΙΡΩΝ
ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΟ ΕΝΕΣΤΩΤΙΚΟ ΑΠΕΙΡΟ ΣΑΝ..ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΑΡΙΘΜΟ..
Βεβαια η ΠΡΟΤΑΣΗ 14 του Παλίμψηστου
δεν ειχε καταστει δυνατό να αναγνωστεί απο τον ειδικό HEIBERG λογω καταστροφής του παλίμψηστου στο σημείο εκείνο.
Μολις πριν λιγα χρονια ομως -το Παλίμψηστο δημοπρατήθηκε ως γνωστόν το 1998 στους Christie's -χαρις στην τεχνολογία υπεριώδους ακτινοβολίας διαβάστηκε το κείμενο του Αρχιμήδη που βρίσκοταν κάτω απο την επικάλυψη με ψαλμούς
(το χειρόγραφο του Αρχιμήδη ειχε ως γνωστον επικαλυφθει στο Βυζαντιο με εκκλησιαστικό περιεχόμενο-προέρχεται απο τη Μονή Αγ.Σάββα Παλαιστίνης και βρέθηκε στην Κων/πολη..)
και πιστοποιήθηκε πια η αιώνια "υποψία"
για την "κρυφή" ερευνα των αρχ.Ελλήνων επιστημόνων
ΚΑΙ ΚΑΤΕΞΟΧΗΝ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΗΔΗ ΓΙΑ ΤΟ ΑΠΕΙΡΟ.
Μάλιστα στην περίφημη Πρόταση 14 του Παλίμψηστου,ο ΑΡΧΙΜΗΔΗΣ ΠΡΟΒΑΙΝΕΙ ΣΕ ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΑΠΕΙΡΩΝ
(απειρα τρίγωνα εντός πρίσματος και άπειρες ευθείες εντός παραλληλογράμμου)
και αποφαινεται
(με τη θεωρία Αναλογιών του ΕΥΔΟΞΟΥ)
οτι τεσσσερα απειρα
(τρίγωνα εντός πρίσματος και ευθείες εντος παραλληλογράμμου)
αντιστοιχιζόμενων των στοιχείων τους
ενα προς ενα
ΕΙΝΑΙ ΠΛΗΘΕΙ ΙΣΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ !
Η εξοικείωση του Αρχιμήδη
ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗΣ
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΕΥΦΥΙΑΣ
ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ
με το..ενεστωτικό Απειρο
δειχνει οτι υπήρχε  στην εποχή του
μια ολοκληρη σειρά μελετών και ερευνας επι του Απειρου ,αντιθετα με τις ..φιλοσοφικές προτροπές του Αριστοτέλη
που αποκαλύοτει οτι τα μεγαλα μυαλά των Επιστημόνων της Αρχαιότητας
ΔΕΝ  ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ
τον Σταγειρίτη σοφό -
οπως φανταζόμασταν μεχρι τώρα..
Τούτων δοθέντων προκύπτει
ξανά η παλιά,ιστορική απορία :
Τελικά υπάρχει κάτι που να μην ειπαν οι αρχαίοι Ελληνες?

Τρίτη, 16 Αυγούστου 2016

Las Meninas:ΤΟ ΑΙΝΙΓΜΑ ΤΟΥ ΒΕΛΑΣΚΕΘ

Ο εν λόγω  πίνακας του ΒΕΛΑΣΚΕΘ θεωρείται
μαζί με την Τζοκόντα του Ντα Βίντσι ,
ως το Αριστούργημα της Ευρωπαϊκής Ζωγραφικής,αλλά και το..αίνιγμα της.

Υποτίθεται οτι στον πίνακα αυτόν του 1656
(που εκτίθεται στο ΠΡΑΔΟ της Μαδρίτης)
ο Βελάσκεθ ζωγραφίζει την Ακολουθία της ΙΝΦΑΝΤΑΣ (ανήλικης Πριγκήπισσας) ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΣ .

Ωστόσο εδώ εγείρονται ανυπέρβλητα ερωτήματα:

ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΖΩΓΡΑΦΙΖΕΙ Ο ΒΕΛΑΣΚΕΘ δεδομενου οτι βλέπει τις ..πλάτες των ακολούθων της μικρής πριγκήπισσας ?

Ο Βελάσκεθ φαίνεται να κοιτά ΠΡΟΣ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΘΕΑΤΕΣ -αν και ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΕΙΤΑΙ λες και κοιτά σε..ΚΑΘΡΕΦΤΗ..

Στο βάθος φαίνεται να ανοίγει μια  πόρτα  φέρνοντας φως απ έξω και να εμφανίζεται μια μορφή στα σκαλοπάτια
(πρόκειται για τον ΧΟΣΕ ΒΕΛΑΣΚΕΘ ανθυπασπιστή των Ανακτόρων και συγγενή του ζωγράφου)
,ενώ αριστερά από την ανοιχτή πόρτα φαίνεται ενας καθρέφτης οπου παρουσιάζονται τα είδωλα του βασιλικού ζεύγους ΦΙΛΙΠΠΟΥ Δ' και ΜΑΡΙΑΝΝΑΣ.

Θα μπορούσε δηλ.να ισχυριστεί κάποιος οτι το αντικατοπτριζόμενο βασιλικό ζεύγος ειναι αυτό που ζωγραφίζει ο Βελάσκεθ ,οπως αποκαλύπτει ο καθρέπτης ,και το οποιο ζεύγος ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΘΕΑΤΕΣ οπου κοιτάζει ο ζωγράφος.

Εμείς δηλ οι θεατές -και ολοι οι θεατές των αιώνων ,οταν κοιτούν τον πίνακα, ΠΑΡΕΜΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΖΩΓΡΑΦΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ ΖΕΥΓΟΥΣ διακόπτοντας στον αιώνα το εργο του ζωγράφου.

Ωστόσο αυτή η ερμηνεία που απαντά στο αινιγμα του ΤΙ ΖΩΓΡΑΦΙΖΕΙ Ο.ΒΕΛΑΣΚΕΘ (βασιζόμενη στην τεχνική του ΠΙΝΑΚΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ) καταρρίπτεται απο την..γεωμετρία ,
δεδομένου οτι ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΦΥΓΗΣ ΤΟΥ ΠΙΝΑΚΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΕΞΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΩΤΙΖΟΜΕΝΗ ΠΟΡΤΑ !

Τέλος κάποιοι πρότειναν μήπως στον καθρέφτη δεν απεικονίζονται τα μοντέλα -βασιλείς ,αλλά ο πίνακας στο καβαλέτο.
Ομως χωράει στο συγκεκριμένο καβαλέτο, το ΔΙΠΛΟ πορτραίτο των Ισπανών βασιλέων?

Τούτων δοθέντων φαίνεται οτι το Αινιγμα
του ΤΙ ΒΛΕΠΕΙ ΚΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΖΕΙ στον εν λογω πίνακα las meninas ο Βελάσκεθ
παραμένει άλυτο-εισέτι...

Δευτέρα, 15 Αυγούστου 2016

ΣΑΙΞΠΗΡ, ΑΜΛΕΤ : Η ΚΟΡΥΦΗ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΡΑΜΑΤΟΥΡΓΙΑΣ

Για τον Σαίξπηρ-στην ουσία τον "δημιουργό"της Αγγλικής γλώσσας-εχουν γραφεί σχεδόν τα πάντα ,μεχρι και το οτι ..δεν υπήρξε ποτέ,αλλά πίσω απο το ονομα αυτό κρυβόταν ο F.Bacon
(βασικό "επιχείρημα "γι αυτό ειναι οι τρεις παραλλαγές της υπογραφής του στο επώνυμο..)
Στον ΑΜΛΕΤ ο Σαίξπηρ εφτασε σε τετοιο πνευματικό υψος που εκτοτε δεν εφτασε αλλος κανείς ..
Οι διαφορές του από τους μεγάλους τραγικούς της αρχαίας Ελλάδας βρίσκονται στο οτι ο Σαίξπηρ δεν "κάνει μάθημα" στο κοινό του (οπως εκανε με ρητό τρόπο μεσω του Χορού ο Αισχύλος και ο Σοφοκλής "διδάσκοντας"με ΛΟΓΟ)αλλά ο,τι εχει να "πεί"ο Σαίξπηρ το εκθέτει ΔΡΑΜΑΤΟΥΡΓΙΚΑ μέσω των θεατρικών δρωμένων.
Επίσης στον Σαίξπηρ παρουσιάζονται ήρωες που δεν απέχουν πολύ από τον κοινό Ανθρωπο εχοντας ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ.
Ο Σαίξπηρ οπως κι ο άλλος Τιτάνας  των Γραμμάτων ο ΘΕΡΒΑΝΤΕΣ(Δον Κιχώτης) "εφηύρε" εναν χαρακτήρα (Αμλετ) ο οποιος αποτελείται απο διάσπαρτα στοιχεία πολλών ανθρώπων που σπανιότατα θα τα βρουμε σε μια μοναδική προσωπικότητα.Ωστόσο ο μέγας Σαίξπηρ τα είδε και τα "συνένωσε"τρόπον τινα σαν εφευρέτης ..
Στον Αμλετ ο Σαίξπηρ "πιάνει" κορυφή στην Τέχνη-οπως πχ στην Τζοκόντα ο Ντα Βίντσι-και τούτο διότι στο εν λογω εργο υπάρχει
η Φιλοσοφία του BE OR NOT TO BE  (αφταστη  η ερμηνεία του ΛΩΡΕΝΣ ΟΛΙΒΙΕ),
η Ποίηση με την σκηνή του Νεκροταφείου και του διαλόγου μεταξύ των νεκροθαφτών( "η σκόνη του Μεγ.Αλεξάνδρου θαχει γίνει ..πώμα μπύρας " !)
το "εγκιβωτισμένο θέατρο μέσα στο θέατρο" μάλιστα με τις ..υποκριτικές οδηγίες του Σαίξπηρ στους ηθοποιούς να "παίζουν χωρίς υπερβολές" (μέθοδος Στανισλάβσκι ή Μπρεχτ ?) ακόμα και με την διδαχή του Σαιξπηρ οτι το θέατρο μπορεί ως ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ να αποκαλύψει κρυμμένες ΕΝΟΧΕΣ (οπως τη δολοφονία του βασιλια -πατέρα του απο τον θείο του Κλαύδιο)
,αλλά η..κόψη του ξυραφιού στον Αμλετ ειναι το ερώτημα περί των ΣΥΝΕΠΕΙΩΝ ΜΙΑΣ ΠΡΑΞΗΣ και περί της διάστασης ΝΟΗΣΗΣ-ΠΡΑΞΗΣ.
ΟΤΑΝ ΜΙΑ ΣΚΕΨΗ ΥΛΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΤΗΣ. Αυτό υπαινίσσεται ο Αμλετ.
Αυτή η συνειδητοποίηση οδηγεί μήπως σε ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ απο κάθε Πράξη ?
Ο Αμλετ διερωτάται αν πρέπει να πάρει εκδίκηση για τη δολοφονία του πατέρα του (οπως του απεκάλυψε και του ζήτησε το φάντασμα του νεκρού πατέρα-βασιλιά) ή οχι?
Η ολη αμφιταλάντευση του Αμλετ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΟΥ ΣΑΙΞΠΗΡ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙ
εληξε ,στο παρόν εργο βεβαίως, με την ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΔΙΚΗΣΗΣ και των συνημμενων ΦΟΝΩΝ,
ωστόσο στον ΒΑΣΙΛΙΑ ΛΗΡ αργότερα και κατεξοχην στην ΤΡΙΚΥΜΙΑ
ο Σαιξπηρ καταλήγει σε άλλα πιο..ελεήμονα συμπεράσματα κάνοντας λόγο περί της Συμφιλίωσης των Πάντων(κάτι ανάλογο με την Ωδή της Χαράς στην ΕΝΑΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ του Μπετόβεν).
Πάντως στον Αμλετ η Ταλάντευση στο Ερώτημα ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ -κεντρικό ανθρώπινο ερώτημα- στέκει μεχρι τέλους ενεργή και απαστράπτουσα δίνοντας και την..αγρια ομορφιά στο συγκεκριμένο αριστούργημα,την κορυφή της παγκ.δραματουργίας ,μαζι με την Ορέστεια του Αισχυλου και τον Οιδίποδα του Σοφοκλή -βεβαίως.

ΥΓ απο μεταφράσεις υπάρχουν αρκετές ,απο την παλια του ΚΑΡΘΑΙΟΥ μεχρι την πιο συγχρονη (2007)του ΜΠΕΛΙΕ που προτιμώ
(απορρίπτω εκεινες του ΡΩΜΑ με τους..μαλλιαρισμούς και την..ακροβατική  εκτός τόπου ,του Χειμωνά.)
ΥΓ2
Παντως υπάρχει σοβαρό πρόβλημα των Νεοελλήνων μεταφραστών με τα σαιξπηρικα αγγλικα
πχ στην κεντρική φιλοσοφική φράση του Αμλετ "δεν υπάρχει καλό και κακό" thinking makes it so" ο Ρώτας μεταφράζει το THINKING ως ΙΔΕΑ ενώ ο Μπελιές ως ΝΟΗΣΗ- κι οι δυο αποδόσεις παρουσιάζουν ελλείψεις..
Αλλο σχετικό παράδειγμα η μεταφραση του TEMPEST ως ΤΡΙΚΥΜΙΑ απο τον Πολυλά
(που επικράτησε εν Ελλάδι απο τον 19ο αι)
χωρις να ανταποκρίνεται στο νόημα της αγγλικής λέξης που αναφέρεται σε ΑΝΤΑΡΑ/ΘΥΕΛΛΑ κλπ.
Μεγάλο μεταφραστικό πρόβλημα δημιουργουν στους Νεοελληνες και οι ΑΜΦΙΣΗΜΕΣ αγγλικές λέξεις (που επίτηδες χρησιμοποιεί ο Σαίξπηρ) οπως το perfomed (=ΕΚΤΕΛΩ αλλά και ΠΑΡΑΣΤΑΙΝΩ )του οποιου το δεύτερο,"κρυμμένο" νόημα ως θεατρικού όρου, δινει άλλο περιεχόμενο στο εργο Tempest αποκαλύπτοντας άλλες διαστάσεις,το "κλειδί" τρόπον τινα του όλου σαιξπηρικού εργου..
Τελειώνοντας να συμπληρώσω οτι ο Σαίξπηρ καταφερε και προσθεσε το φλεγματικό ΧΙΟΥΜΟΡ στην Τραγωδία
(Ερρίκος 6ος)με μια ιδανικη και δύσκολα επιτεύξιμη ισορροπία-
κάτι αδιανόητο για την Αρχαία Τραγωδία.

Κυριακή, 14 Αυγούστου 2016

ΜΠΕΤΟΒΕΝ : Ο ΤΙΤΑΝΑΣ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ



Ολα σχεδόν τα εργα του Μπετόβεν ειναι αριστουργήματα αλλά τις κορυφές κατέχουν κατά τη γνώμη μου,  η ΕΝΑΤΗ Συμφωνία και η ΕΠΙΣΗΜΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ (missa solemnis )
Από το αριστούργημα αυτό ξεχωρίζει το BENEDICTUS (ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΣ Ο ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ) κατά το οποιο ο Μπετόβεν παρουσιάζει την μελωδία ενός μοναχικού βιολιού ως την θεϊκή Παρουσία κατά την θεία Ευχαριστία
.
Μαζί με το επόμενο κομμάτι της ΕΠΙΣΗΜΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ,το AGNUS DEI (Αμνέ του θεού ο αιρων τας αμαρτίας του κόσμου)αποτελεί την κορυφή του ολου εργου.
Ιδιαίτερα την στιγμή που ο βαρύτονος ψάλλει το "ο αιρων ΤΙΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ "( PECCATA MUNDI λατινιστί ),
οσοι το ακούν εχουν την αισθηση οτι καποιος σηκώνει τεράστιους ..ογκόλιθους στην..ανηφόρα..

Σε κάθε περίπτωση η MISSA SOLEMNIS ειναι ενα απο τα ,μεχρι στιγμης, αξεπέραστα αριστουργήματα της παγκ.μουσικής αλλά και της Τέχνης γενικότερα-χωρίς υπερβολή θάλεγε κανείς ισως και αδύνατον να ξεπεραστεί ,παρά μονον από εναν καινουργιο....Μπετόβεν !

Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2016

Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΗΣ ΨΗΦΟΥ ΔΕΝ ΔΙΑΙΡΕΙΤΑΙ

Παραπονιούνται συνεχώς οι Νεοελληνες λέγοντας οτι οι Πολιτικοί τους αποδεικνύονται σχεδόν πάντα κατώτεροι των περιστάσεων και παραπλανούν προεκλογικά τους ψηφοφόρους.
Ωστόσο η πραγματικότητα ειναι αντίστροφη :
Πάντα οι ψηφοφόροι ειναι εκείνοι που εκλέγουν τους ΛΑΟΠΛΑΝΟΥΣ και τους μεγαλύτερους ΚΟΛΑΚΕΣ της ΜΑΖΑΣ.
Ποτέ δεν ειναι ανευθυνοι η ψηφοφόροι ,εφόσον η ψήφος τους καθορίζει ποιοί θα αποτελέσουν την πολιτική τους ηγεσία και οπως ειναι γνωστό απο καταβολής Κοινοβουλευτισμού ,οι Ψηφοφόροι εχουν τους Ηγέτες που τους αξίζουν γιατί αυτούς θέλουν και ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ με την ψήφο τους -οσο κι αν διαμαρτύρονται κατόπιν ΚΡΟΚΟΔΕΙΛΕΙΩΣ..
Η ψήφος λοιπόν φέρει ευθύνη μόνο που Η ΕΥΘΥΝΗ ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΔΙΑΙΡΕΙΤΑΙ -και αυτό αποτελεί το..ελάττωμα του Κοινοβουλευτισμού.

ΥΓ απέφυγα εσκεμμένως τη χρήση της λέξης "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ"επειδή στην παρούσα ανάρτηση αναφέρομαι στον σύγχρονο Αντιπροσωπευτικό Κοινοβουλευτισμό που προήλθε απ την Αγγλία κι οχι στην ΑΜΕΣΗ ΑΘΗΝΑΪΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ .
Ωστόσο το πρόβλημα της διαίρεσης της Ευθύνης κατά τις Ψηφοφορίες κάθε ειδους παραμένει.
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΙΣΕΣ ΨΗΦΟΙ
ΚΑΙ Η ΕΥΘΥΝΗ  ΤΟΥ ΕΨΗΦΙΣΜΕΝΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ ΔΕΝ ΔΙΑΙΡΕΙΤΑΙ
ΔΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ ΤΩΝ ΨΗΦΙΣΑΝΤΩΝ

Κυριακή, 7 Αυγούστου 2016

ΤΟ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟ "ΑΙΝΙΓΜΑ " ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Πολλοί διαπρεπείς θεολόγοι (Bultmann, Brown, Cullmann, ο δικός μας Αγουρίδης κλπ) εχουν ασχοληθεί επί μακρόν με το φιλολογικό "αινιγμα" του Κατά Ιωάννην Ευαγγελίου.
Τά συμπεράσματα που εχουν αποσπάσει μέχρι στιγμής το επιστημονικό consensus ειναι σε γενικές γραμμές τα ακόλουθα :
1)ο συγγραφέας του εν λόγω ευαγγ. αποκλείεται να ειναι ο ιουδαιοχριστιανος  Ιωάννης υιος Ζεβεδαίου ο οποιος μάλλον εκτελέστηκε νωρίς (πρίν την καταστροφή του 70 μΧ) μαζί με τον αδελφό του Ιάκωβο.
(Εξάλλου το ελληνιστικό και αντι-ιουδαϊκό πνεύμα του 4ου Ευαγγ.πολύ απέχει από τις αντιλήψεις των υιών Ζεβεδαίου)
2)η αρχή του Ευαγγ.που αναφέρει την λεξη ΛΟΓΟΣ και εκτοτε την παραλείπει εντελώς ,ειναι μάλλον ΕΜΒΟΛΙΜΟΣ υμνος ,ισως της Κοινότητας των οπαδών του Βαπτιστού -εξ ου και η προσπάθεια του συγγραφέα με φράσεις- παρεμβάσεις να δείξει οτι ΔΕΝ ΗΤΑΝ Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ Ο ΕΝΣΑΡΚΩΘΕΙΣ ΛΟΓΟΣ ,αλλά απλώς ο Πρόδρομος του Μεσσία.
3)το τελευταιο κεφ.21 που υπονοεί το θάνατο του Ευαγγελιστή ειναι φυσικά γραμμένο από τους μαθητές του (ΚΑΙ ΟΙΔΑΜΕΝ ΟΤΙ ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΣΤΙ Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ )
4)το πρωτο μέρος του Ευαγγ.ως το κεφ.13 , ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ τον μαθητή " ΟΝ ΗΓΑΠΑ Ο ΙΗΣΟΥΣ " δηλ τον ευαγγελιστη-συγγραφέα του 4ου Ευαγγ.ο οποιος ήταν γνωστός Ιεροσολυμίτης ,φίλος της Αρχιερατικής οικογενείας και στο σπίτι του οποιου πρέπει να εγινε ο Μυστικός Δείπνος , δεδομένης της θέσης του εν λόγω μαθητιυ ως οικοδεσπότη στο πλευρό του Ιησού στο ανάκλιντρο.
Επίσης ο ιδιος παρευρέθη στη Σταύρωση και σε αυτόν άφησε ο Ιησούς την Μητέρα Του καθώς και ο ιδιος έλαβε γνώση του Αδειου Τάφου.
Συνεπώς από το κεφ.13 και εντευθεν πρόκειται για προσωπικές αναμνήσεις του συγγραφέα-ευαγγελιστή(Ο ΕΩΡΑΚΩΣ ΜΕΜΑΡΤΥΡΗΚΕ)
5)το πρώτο μέρος  του Ευαγγ.περιέχει περιγραφή από γραπτή πηγή των ΣΗΜΕΙΩΝ(=Θαυμάτων) του Ιησού με φράσεις οπως : "ΤΗ ΗΜΕΡΑ ΤΗ ΤΡΙΤΗ, ΑΡΧΗ ΤΩΝ ΣΗΜΕΙΩΝ κλπ)
6) τέλος ανάμεσα στη διήγηση των θαύματων και της παρουσίας του Ιησου παρεμβάλλονται διάφοροι ΛΟΓΟΙ υπό την εισαγωγική φράση "ΑΠΕΚΡΙΝΑΤΟ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΚΑΙ ΕΙΠΕΝ"οπου περιέχεται η όλη θεολογία του Ευαγγελιστή ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ
(η φρασεολογία ειναι όμοια και στη διήγηση και στις Ομιλίες -αντίθετα με ο,τι συμβαίνει στα Συνοπτικά Ευαγγέλια )
με βάση δύο άξονες :
α) οτι ο Ιησους ειναι ο ΑΠΟ ΟΥΡΑΝΟΥ ΚΑΤΑΒΑΣ άρα θεός
και β) οτι δεν χρειάζεται Αναμονή Δευτερας Παρουσίας γιατί ο Ιησούς ειναι ΗΔΗ ΠΑΡΩΝ μέσω του Πνεύματος
(ΜΟΝΟ ΤΟ ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΚΑΝΕΙ ΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟ)
Η Εκκλησία δεν αργησε πολύ να αποδεχτεί ως "κανονικό" το 4ο Ευαγγ. γιατι την βοηθούσε η θεολογία του , στο πρόβλημα που αντιμετώπισε τέλη του 1ου αι.μΧ με την ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΤΗΣ Β'ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ
(Σύμφωνα με τα Συνοπτικά ευαγγέλια ο Ιησους επρεπε να επανέλθη ως Υιός Ανθρώπου εξ ουρανού μέσα στην πρώτη γενιά των Χριστιανών -σύμφωνα με την ίδια την Προφητεία του Ιησού για την Συντέλεια ,τουλάχιστον οπως την κατανόησαν οι συνοπτικοί ευαγγελιστές και η αρχαία Εκκλησία...)
Ως χρονολογία πρώτης συγγραφής του Κατά Ιωάννην ευαγγ.θεωρείται τουλάχιστον η δεκαετία 80-90 μΧ από δύο ιστορικοφιλολογικές μαρτυρίες : την λέξη "ΑΠΟΣΥΝΑΓΩΓΟΣ "που γνωρίζουμε οτι καθιερώθηκε ως ποινή κατά των Ιουδαιοχριστιανών στη Συναγωγή το 83 μΧ και από την φράση του απ.Θωμά "Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΣ ΜΟΥ "που παραπέμπει στον τίτλο που καθιέρωσε ο  Ρωμαίος αυτοκράτωρ Δομιτιανός ως DOMINUS ET DEUS περί το 90 μΧ.
Σε κάθε περίπτωση η ερευνα για το 4ο Ευαγγ. παρουσιάζει πολλές δυσκολίες ,κάποια ανυπέρβλητα προβλήματα ,αλλά ταυτόχρονα διατηρεί μιά μοναδική γοητεία στον ερευνητή που διαισθάνεται πίσω από τον τελικό συντάκτη και αναθεωρητή συγγραφέα του εν λόγω Ευαγγ. ,
την σαγηνευτική μορφή του μαθητή συγγράψαντα πρωτοτύπως
που κρύβεται πίσω απο το ονομα ΙΩΑΝΝΗΣ
και ηταν ο μαθητής ΟΝ ΗΓΑΠΑ Ο ΙΗΣΟΥΣ..

Σάββατο, 6 Αυγούστου 2016

A.COMTE (Κόντ) : Ο "ΘΕΤΙΚΙΣΤΙΚΟΣ ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ" ΚΑΙ Η ΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΒΡΑΖΙΛΙΑΣ.

Η Βραζιλία που αποτελεί ανακάλυψη των Πορτογάλλων (1500 μΧ -ΚΑΜΠΡΑΛ)μεχρι το 1822 ανήκε στο πορτογαλλικό Στέμμα ως Αποικιακό εδαφος.
(Οι πορτογάλλοι βασιλείς ειχαν καταφύγει στο Ρίο από την Λισσαβώνα εν οψει των κατακτήσεων του Ναπολέοντα-τότε το Ρίο γνώρισε και την πρώτη του μεγάλη ανάπτυξη.
Ομως ξαναγυρίζοντας αργότερα στην Πορτογαλλία αφησαν την Βραζιλία στα χέρια του ΠΕΤΡΟΥ ,μικρότερου γυιού του Ιωάννη Στ' ,πορτογάλλου βασιλιά, ο οποίος κήρυξε το 1822 την Βραζιλία ως Ανεξάρτητο Βασίλειο).
Η οικονομία της Βραζιλίας στηρίζοταν κυρίως στο ΔΟΥΛΕΜΠΟΡΙΟ ΜΑΥΡΩΝ από την Αφρική και οταν το 1888 η Πριγκήπισσα ΙΣΑΒΕΛΛΑ με τον "ΧΡΥΣΟ ΝΟΜΟ" ΚΑΤΗΡΓΗΣΕ ΤΟ ΔΟΥΛΕΜΠΟΡΙΟ ,ολη η μεσαία Ταξη και οι πλούσιοι γαιοκτήμονες κινήθηκαν κατά του θρόνου και το 1889 ΑΝΑΚΗΡΥΧΤΗΚΕ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΒΡΑΖΙΛΙΑ.
Ωστόσο -κι αυτό δεν ειναι ευρέως γνωστό-η πνευματική βάση της δημοκρατίας  στη Βραζιλία υπήρξε το ΘΕΤΙΚΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ του πατέρα της Κοινωνιολογίας A.COMTE (+1857), ο οποίος θεωρούσε οτι η ανθρωπότητα διανύει ,πνευματικώς τρία στάδια ,το ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ (ερμηνεύοντας μυθολογικά τον κόσμο),το ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΟ (ερμηνεύοντας τον κόσμο τρόπον τινα "φιλοσοφικά"),αλλά ο σωστός κατά τον Κόντ τρόπος ειναι το τρίτο στάδιο το ΘΕΤΙΚΙΣΤΙΚΟ-ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ οπου η Ανθρωπότητα θα ερμηνεύει τον κόσμο κατά το δυνατόν θετικιστικά.
Αποφασισμένος να εφαρμόσει τις Ιδέες του αυτές ο ΚΟΝΤ (COMTE) ιδρυσε "ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ -ΝΑΟΥΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ" οπου αντί του Χριστου-Παναγίας -Αγίων κλπ τοποθέτησε τα ΜΕΓΑΛΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ πχ Σωκρατη,Βολταιρο,Ρουσώ,Μωυση κλπ
Το κίνημα αυτό των ΘΕΤΙΚΙΣΤΙΚΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ -ΝΑΩΝ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ άκμασε φυσικά στην Γαλλία (υπάρχει και σήμερα μιά τέτοια εκκλησία στο Μαραί του Παρισιού)αλλά κατεξοχήν στην Βραζιλία οπως φαίνεται κι από τη σημαία της Βραζιλίας με το ρητό του Κόντ : ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΠΡΟΟΔΟΣ (ordem e progresso),αλλά και από τους δύο Ναούς της Ανθρωπότητας που ακόμα λειτουργούν στο Ριο ντε Ζανέϊρο και στο Πόρτο Αλλεγκρε..
Σήμερα βέβαια ολη αυτή η υπόθεση  των "Ναών της Ανθρωπότητας" του Comte ,παρ όλες τις ευγενείς προθέσεις της θυμίζει ουσιαστικά ΚΑΡΙΚΑΤΟΥΡΑ ενός Χριστιανισμού χωρίς Χριστό ,κίνημα που οδήγησε ως γνωστόν την Γαλλική Επανάσταση στο αίμα της περιόδου της Τρομοκρατίας δεδομένου οτι η θρησκεία που μεταβάλλεται σε ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ /ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ δεν ειναι ουτε θρησκεια ουτε φιλοσοφία αλλά αποτυχημένο ΥΒΡΙΔΙΚΟ ΚΑΚΕΚΤΥΠΟ....
ΥΓ. Εντύπωση προκαλεί οτι στο Ναό της Ανθρωπότητας στο Ρίο  στην εικόνα του..Ιερού παρουσιάζεται η εικόνα μιάς Γυναίκας με παιδί στην αγκαλιά (σάν την Παναγία..)υπό  το όνομα βεβαίως της Ανθρωπότητας.
Η γυναικα αυτή (βλ φωτο) ειναι η μαντάμ ΒΩ ,ερωμένη του Κόντ...

Παρασκευή, 5 Αυγούστου 2016

ΚΙΡΚΕΓΚΟΡΝΤ (Kierkegaard) : Ο "ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ" ΤΟΥ ΥΠΑΡΞΙΣΜΟΥ

Ο Κίρκεγκωρ δικαίως θεωρείται ως ενας από τους μεγαλύτερους ανθρώπους του Ευρωπαϊκού Πνεύματος κατά τον 19ο αι(+1855).
Πρώτος αυτός "γκρέμισε" τους διάφορους Ιδεαλισμούς της εποχής του ,δίνοντας βάρος στην υποκειμενικότητα και την ιδιοπροσωπία του Ανθρώπου και οχι στα Συστήματα τως Φιλοσοφίας και της Θρησκείας.

Κατά τον Kierkegaard τρία ειναι τα στάδια που οφείλει να περάσει ο κάθε Ανθρωπος για να κατακτήσει την προσωπική του Ελευθερία και να καταξιώσει ετσι την Υπαρξη του πάνω στη γη.

1)ΑΙΣΘΗΤΙΚΟ ΣΤΑΔΙΟ : Στο πρώτο αυτό στάδιο ,ο ανθρωπος ζει αποκλειστικά για τις στιγμιαίες απολαυσεις των Ηδονών.Το αδιάκοπο ομως κυνήγι των ηδονών ομως δημιουργεί στο τέλος ενα αισθημα ΠΛΗΞΗΣ και ΚΕΝΟΥ και τότε ο ανθρωπος περνά στο επόμενο στάδιο,το Ηθικό.

2)ΗΘΙΚΟ ΣΤΑΔΙΟ : Στο στάδιο αυτό ο ανθρωπος επιδιώκει την ηθική συμπεριφορά με βάση το εκάστοτε ΚΑΘΗΚΟΝ.
ΚΙ ΟΜΩΣ ,ΖΩΝΤΑΣ "ΗΘΙΚΑ" Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΑΛΙ ΚΑΤΑΛΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΕΙΨΗ ΝΟΗΜΑΤΟΣ.
Τότε ψάχνει -πέρα από κάθε ηθική- να βρει μιαν Αλήθεια ,ΜΙΑΝ ΑΞΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΖΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ ΓΙ ΑΥΤΗΝ..
Ετσι βρίσκεται πια στο τρίτο και τελευταίο πνευματικό στάδιο,το θρησκευτικό(σύμφωνα με το εννοιολογικό περιεχόμενο που εδωσε ο Κίρκεγκωρ στη λέξη)

3)ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΣΤΑΔΙΟ :Στο στάδιο αυτό ο ανθρωπος "επαναλαμβάνει" τρόπον τινα την ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ ΑΒΡΑΑΜ όταν εκείνος εκλήθη από μιά θεϊκή φωνή μέσα του να θυσιάσει τον μονογενή υιό του Ισαάκ στο Ορος του Ναου της Ιερουσαλήμ.
Ο κάθε ανθρωπος -λέει ο.Κίρκεγκωρ-ακούει μέσα του την φωνή από το βάθος της Συνείδησης του που τον καλεί να ΚΑΝΕΙ ΕΝΑ ΑΛΜΑ ΠΙΣΤΗΣ ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΜΙΑ ΕΓΓΥΗΣΗ ,παίζοντας τα ολα για ολα με το ΥΨΗΛΟΤΕΡΟ ΡΙΣΚΟ .Οπως στην περίπτωση του Αβραάμ ,η εγκαταλειψη στην ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ (του θεού) ενέχει το ρίσκο ,αντί να πρόκειται για θυσία πίστης να πρόκειται για την παραφροσύνη της δολοφονίας...
Μόνος οδηγός λέει ο Κίρκεγκωρ τη στιγμή εκείνη ειναι η ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΤΗΤΑ του ανθρώπου που αν ειναι γνήσια θα του επιτρέψει αυτό το άλμα πίστης να ειναι οντως αληθινό και θα επιτελέσει την ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑ της Υπαρξης.

Ο Κίρκεγκωρ δεν εμεινε στη θεωρία ' εκανε  Ο ΙΔΙΟΣ αυτό το άλμα πίστης  ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ εγκαταλείποντας τα πάντα : την πανεπιστημιακή του θέση ,τη θέση του ως Πάστορα ακόμα και την αρραβωνιαστικιά του Ρεγγίνα Ολσεν...

Στο τέλος φαίνεται ομως οτι ο Θεός τον ανταμειψε οπως τον Αβραάμ :
με το πνευματικό του εργο ,ο Κίρκεγκωρ  έγινε ο " πατριάρχης" του σύγχρονου ΥΠΑΡΞΙΣΜΟΥ ολων των αποχρώσεων
ακόμα και του" άθεου" υπαρξισμού του Σαρτρ..