Δευτέρα, 19 Φεβρουαρίου 2018

Ο ΚΡΑΤΗΡΑΣ ΤΟΥ ΕΥΦΡΟΝΙΟΥ-ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΡΧΑΙΟΚΑΠΗΛΙΑ ΚΑΙ ΜΟΥΣΕΙΑ



"Κρατήρας" λέγεται το αγγείο που οι Αρχαίοι αναμείγνυαν κρασί και νερό δεδομένου οτι απέφευγαν να πιουν κρασί σκέτο για να μη μεθύσουν.

Τα αγγεια αποτελούν ως γνωστόν ανεκτίμητα δείγματα αρχαίας ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ γι αυτό και θεωρούνται πανάκριβοι αρχαιολογικοί θησαυροί.
Ο συγκεκριμενος ΚΡΑΤΗΡΑΣ ΤΟΥ ΕΥΦΡΟΝΙΟΥ (περί το 500 πχ) βρέθηκε απο τυμβωρύχους ΛΑΘΡΑΝΑΣΚΑΦΕΙΣ σε ετρουσκικό νεκροταφείο  στο Τσερβετερι ΒΔ της ΡΩΜΗΣ το 1971.
Η ολη "πορεία" του απο εκεί μέχρι το ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ το '72
αποτελει μια κλασσική και χαρακτηριστική απόδειξη της ΑΜΕΣΗΣ ΣΧΕΣΗΣ διεθνών ΑΡΧΑΙΟΚΑΠΗΛΩΝ με τα Μεγάλα Μουσεία και τις γκαλερί Αρχαιοτητων καθώς και με τους Οικους Δημοπρασιών .


Το 1972 το Μητροπολιτικό Μουσείο Νεας Υορκης ανακοίνωσε οτι απέκτησε το αριστούργημα αυτό του Ευφρόνιου απο ιδιώτη συλλεκτη τον οποιον ΔΕΝ κατονόμαζε αντί του ποσού 1.000.000 δολ.
Μετά ομως απο δημοσιογραφικές ερευνες του ελληνοαμερικανού Ν.ΓΚΕΗΤΖ (ΓΚΑΤΖΟΓΙΑΝΝΗ) των Τάιμς

(του γνωστού συγγραφέα της "ΕΛΕΝΗΣ" ,το 1983,που εξιστορουσε τα εγκλήματα των Κομμουνιστών στον Εμφυλιο -η μητερα του Ελένη εκτελέστηκε από τον ΔΣΕ γιατί φυγάδευσε τα παιδιά της στην Αμερική  την εποχή του Αριστερού Παιδομαζώματος)

με τις ερευνες λοιπόν του Gage /Γκατζογιάννη
απεκαλύφθη οτι ο προμηθευτής του Μουσείου ΚΑΙ ΕΝ ΓΝΩΣΕΙ ΤΟΥ , ηταν ο διεθνής αρχαιοκάπηλος "εμπορος αρχαιοτήτων" Χεχτ ,οποτε ξεκινησε και δικαστικός αγώνας της Ιταλικής κυβερνησης στις ΗΠΑ για επιστροφή στην Ιταλία του περίφημου αυτού αγγείου.

Πράγματι μετά απο πολλά χρόνια το 2008 ο κρατήρας του Ευφρόνιου επεστράφη στην Ιταλική γή γεννώμενος η αιτία ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΕΙ ΟΛΟ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΚΥΚΛΩΜΑ ΑΡΧΑΙΟΚΑΠΗΛΙΑΣ ΠΟΥ ΣΥΝΕΔΕΕ ΜΙΑ ΔΕΚΑΔΑ ΔΙΕΘΝΩΝ "ΕΜΠΟΡΩΝ " ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ ΜΕ ΤΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΜΟΥΣΕΙΑ, ΓΚΑΛΕΡΙ, ΟΙΚΟΥΣ ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΩΝ του Λονδίνου και των ΗΠΑ (πχ Μουσείο Γκετί, Οικος Σοθμπις κλπ).

Περισσότερα στο βιβλίο του Αν.Αποστολίδη "ΑΡΧΑΙΟΚΑΠΗΛΙΑ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΟ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ "(Εκδ.Αγρα) καθώς και στο ντοκυμαντερ "το Κυκλωμα" του Γ.Κασπίρη(ΕΡΤ/2005)

ΥΓ Στον εν λόγω κρατήρα του Ευφρόνιου ,ερυθρόμορφου ρυθμού, απεικονίζεται με σπάνια γλαφυρότητα ο θάνατος του ΣΑΡΠΗΔΩΝΑ (το πρόσωπο του θνήσκοντος Σαρπηδώνα θυμίζει μεγάλους ζωγραφους της Αναγέννησης οταν απεικονίζουν τον Χριστό Πάσχοντα ..)
Σύμφωνα με την Ιλιάδα ο Σαρπηδών ,γυιός του Δία ,σκοτώθηκε σε μονομαχία απο τον Πάτροκλο ,χωρίς να μπορέσει να επέμβει ο Ζευς ,αδύναμος κι αυτός ,αν και θεός,μπροστά στην ΜΟΙΡΑ)

Τετάρτη, 14 Φεβρουαρίου 2018

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

Το βασικό χαρακτηριστικό της Αρχαίας Ελλάδας
(ΠΡΙΝ βεβαίως τον ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ)
ηταν οτι ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΣΕ ΕΝΑ ΕΝΙΑΙΟ ΚΡΑΤΟΣ ,οπως πχ η Αιγυπτος ή η Περσία κλπ.
Αντιθέτως η Αρχαία Ελλάδα ΗΤΑΝ ΚΑΤΑΚΕΡΜΑΤΙΣΜΕΝΗ ΣΕ ΠΟΛΛΑ "ΚΡΑΤΙΔΙΑ" ,τις λεγόμενες "Πόλεις-Κράτη".

Σύμφωνα με την αρχαιοελληνική σημασία
"ΠΟΛΙΣ "σημαίνει αυτό που σήμερα ονομαζουμε Κράτος
και" ΠΟΛΙΤΕΙΑ "αυτό που σήμερα ονομάζουμε Πολίτευμα.
Ολα αυτά βεβαια mutatis mutandis αφού η σημερινή εννοια του Κράτους ΔΕΝ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΕΙ στην αρχαιοελληνική "Πόλιν"(απο την οποία βεβαιως προέρχονται και οι -διεθνείς πιά- εννοιες και λέξεις οπως ΠΟΛΙΤΙΚΗ/politics κλπ)

Πανω σε αυτήν λοιπόν την αντίληψη περί της Πόλεως ως μοναδικής Οντοτητας Κράτους
θεμελιώθηκε η Αρχαιοελληνική Πολιτική Σκέψη
μεχρι τα χρόνια του Αλεξάνδρου.

Η Σκεψη αυτή βασίζεται στα εξής :

- οι ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ Ανθρωποι μονον σε Πόλεις (δηλ ΟΛΙΓΑΝΘΡΩΠΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ )μπορούν ΚΑΙ ΑΞΙΖΕΙ να ζήσουν
ΚΙ ΟΧΙ ΣΕ ΜΕΓΑΛΑ ΜΑΖΙΚΑ ΚΡΑΤΗ οπως οι Αυτοκρατορίες της Ανατολής.

-η Ελευθερία
( δηλ η ΟΥΣΙΑ ΤΟΥΣ ΩΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ) μονο σε Πολεις-"Κράτη" μπορει να υπάρξει
επειδή μονον εκει ειναι εφικτή η ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ,
δηλ η συμμετοχή τους στις Αποφάσεις σε Συνελεύσεις (=Εκκλησία του Δημου) καθώς και στην Δικαστική Λειτουργία (=ΗΛΙΑΙΑ -οπου οι δικαστές ΚΛΗΡΩΝΟΝΤΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ και μάλιστα λίγο πριν ξεκινήσει η κάθε Δίκη).

Γι αυτό γράφει στα "Πολτικά" ο Αριστοτελης οτι
"ΠΟΛΙΤΗΣ ΟΡΙΖΕΤΑΙ ..ΤΩ ΜΕΤΕΧΕΙΝ ΚΡΙΣΕΩΣ (=δικαστικής Εξουσίας) ΚΑΙ ΑΡΧΗΣ (=πολιτικής εξουσίας)".

Υπ αυτήν την εννοια,
εμεις σημερα που δεν μετεχουμε ΑΜΕΣΑ ουτε στην Πολιτική Εξουσία (πχ Βουλή) ουτε φυσικα στα Δικαστήρια (οπου υπάρχουν ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ Δικαστές)
δεν θεωρούμαστε Πολίτες
σύμφωνα με την αρχαιοελληνική σημασία ,αλλά ΥΠΗΚΟΟΙ (=υπακούοντες) οπως οι αρχαιοι κατοικοι των Ανατ.Αυτοκρατοριών
( που γι αυτό οι Ελληνες τους αποκαλούσαν ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ- δηλ ΟΧΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ )

Η πολιτική αυτή Αντίληψη των Αρχαίων
δεν περιοριζόταν μονον στις Δημοκρατικές Πολεις-Κρατη
αλλά και στις Ολιγαρχικές ακομα και στις Τυραννίδες
εφόσον ολες βασίζονταν στην αντίληψη οτι ΜΟΝΟΝ ΣΕ ΠΟΛΕΙΣ-ΚΡΑΤΗ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΖΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΟΝΤΑ..

Γι αυτό ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ (πριν βεβαιως τις Κατακτήσεις του Αλεξανδρου..)
δεν διανοουνται οτι μπορει να υπαρξει και άλλη μορφή Πολιτικής κοινωνίας ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ Ανθρώπων πλήν της Πόλης-Κράτους .

ΑΥΤΟ ΑΛΛΩΣΤΕ ΥΠΗΡΞΕ ΚΑΙ ΤΟ ΟΡΙΟ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΤΟΥΣ.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα των ανωτέρω
αποτελει ο Αριστοτέλης ο οποίος, οταν εξιστορει τα Πολιτεύματα( στα "Πολιτικά"του )
ΑΓΝΟΕΙ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΚΡΑΤΗ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΟΥ
οπως την Αιγυπτο ή την Περσία
ΑΛΛ ΑΓΝΟΕΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ του Φιλίππου
ΠΟΥ ΤΟΝ ΓΕΝΝΗΣΕ ..

Και ενω ΕΙΔΕ τις κοσμοϊστορικές κατακτήσεις του μαθητή του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
(πέθανε το 322 πΧ ,ενα χρόνο μετά τον Αλέξανδρο)
ΑΠΑΞΙΕΙ ΝΑ ΠΕΙ ΤΟ Ο,ΤΙΔΗΠΟΤΕ  περί αυτών
ακόμα και κάτι το αρνητικο...
ΑΠΛΩΣ ΣΙΩΠΑ ΕΥΣΧΗΜΩΣ..

Τι μένει απο την Πολιτική Σκέψη των Ελλήνων ?
Το ΙΔΑΝΙΚΟ τού πώς πρέπει νάναι η Κοινωνία των Ελευθέρων ΠΡΟΣΩΠΩΝ, υπό την αιρεση βεβαίως οτι
η ελλειψη θεσμικού ρόλου για την εκάστοτε ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ στην Αμεση (δημοψηφισματικού χαρακτήρα) Αρχαία Δημοκρατία
ΠΡΟΚΑΛΟΥΣΕ ΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΜΦΥΛΙΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ -ΚΡΑΤΩΝ
και αφετέρου οτι η Ιστορία εδειξε οτι ΟΙ ΛΑΟΙ ΟΤΑΝ ΑΥΤΟΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟΥΝ ΝΑ ΑΥΤΟΠΕΡΙΟΡΙΣΤΟΥΝ οδηγούμενοι σε συρράξεις μεταξύ τους ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΜΕΝΟΙ (βλ πχ ΠΕΛΟΠ.ΠΟΛΕΜΟ)

Παρασκευή, 9 Φεβρουαρίου 2018

Ο 34ος ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ : ΘΕΜΕΛΙΟ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ

Από τις αρχες της
 η Εκκλησία ακολούθησε την αρχαιοελληνική παράδοση και εμπειρία των ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ
 (βλ Εκκλησία του Δήμου) των ΠΟΛΕΩΝ -ΚΡΑΤΩΝ ,
που όμως στην εκκλησιαστική γλώσσα ονομάστηκε "ΣΥΝΟΔΙΚΟ σύστημα".


Ωστόσο με την πάροδο των αιώνων διεπιστώθη οτι σε μιάν ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ εκκλησία ,
η οποία πρέπει να εχει ΕΝΙΑΙΑ πίστη ,
το Συνοδικό Σύστημα δημιουργεί πολλά πρακτικά προβλήματα. 

Παρατηρήθηκε δηλ 
(στους αιώνες των μεγάλων ΑΙΡΕΣΕΩΝ )οτι η Συνοδικότητα μπορεί να καταστεί οχημα 
ΠΟΛΥ-ΔΙΑΣΠΑΣΗΣ της Μιάς ,Οικουμενικής Εκκλησίας.
 Σε πολλές περιοχές πχ  οι κατά τόπους Σύνοδοι
 εξέλεξαν οπαδούς του ΑΡΕΙΟΥ ,εκδιώκοντας απο τις εδρες τους, με την χρήση βεβαίως της Συνοδικής Πλειοψηφίας, Επισκόπους 
οπως ο Μ.ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ.


Προέκυψε δηλ το ΝΟΜΙΚΟ πρόβλημα:

 ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΜΙΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΑΝΤΙΦΑΣΚΟΥΝ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΜΙΑΣ ΑΛΛΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ,ΠΟΙΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΥΠΕΡΙΣΧΥΟΥΝ ?


Βεβαίως ηδη πριν την 1η Οικουμενική Συνοδο της Νίκαιας 
που συγκάλεσε το 325 μΧ ο Μ.Κων/νος , η Εκκλησιαστική Πρακτική ακολουθούσε τον θεμελιακό για την Συνοδικότητα Κανόνα( που αργότερα απεκλήθη 34ος Αποστ.Κανόνας)
 και ο οποιος προβλέπει :

"ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ.. ΕΙΔΕΝΑΙ ΧΡΗ
ΤΟΝ ΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΠΡΩΤΟΝ
ΚΑΙ ΗΓΕΙΣΘΑΙ ΑΥΤΟΝ ΩΣ ΚΕΦΑΛΗΝ
ΚΑΙ ΜΗΔΕΝ ΤΙ ΠΕΡΙΤΤΟΝ ΠΡΑΤΤΕΙΝ
ΑΝΕΥ ΤΗΣ ΕΚΕΙΝΟΥ ΓΝΩΜΗΣ..
ΑΛΛΆ ΜΗΔΕ ΕΚΕΙΝΟΣ
ΑΝΕΥ ΤΗΣ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ ΓΝΩΜΗΣ 
ΠΟΙΕΙΤΩ ΤΙ"

[Μετάφραση :
Οι Επίσκοποι πρεπει να αναγνωρίζουν τον Πρώτο μεταξύ τους και να τον θεωρουν ως Κεφαλή τους και τιποτα περιττό να μην κάνουν χωρίς την συγκατάθεση του ..αλλά κι Εκείνος τιποτα να μην κάνει χωρίς την συμφωνη γνώμη ολων]

Το ολο δηλ θέμα προέκυπτε 
επειδή η κάθε Σύνοδος ,τοπική ,περιφερειακή ή άλλη
 μπορουσε ΜΕΣΩ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΩΝ  εκάστοτε ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΩΝ να διαφοροποιείται στα Δόγματα με αμεσο αντίκτυπο στην ,κατά τόπους Ενότητα της Πίστεως και στον ΚΑΤΑΚΕΡΜΑΤΙΣΜΟ της Εκκλησίας
-ετσι συνέβη άλλωστε αργότερα
με ολες τις αρχαίες Εκκλησίες (ΚΟΠΤΕΣ, ΙΑΚΩΒΙΤΕΣ ΜΟΝΟΦΥΣΙΤΕΣ, ΝΕΣΤΟΡΙΑΝΟΙ κλπ)
που αποσχίστηκαν απο την Μία ,Ενωμένη τότε Εκκλησία ...

Το πρόβλημα αυτό εγινε προσπάθεια από τον Μ.ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ να λυθεί εν τοις πράγμασιν στην 1η Οικουμενική Σύνοδο της Νικαίας, 
ομως κι εκεί δεν επιλύθηκε διότι μπορουσε καλλιστα ακομα και σε μιαν Οικουμενική Σύνοδο να διαμορφωθούν "αιρετικές"πλειοψηφίες (οπως και εγινε σε πολλές Συνόδους οπως πχ στην ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΙΕΡΕΙΑΣ το 717 μΧ..).

Μιά λύση στο εν λόγω πρόβλημα (των ΔΙΑΜΟΡΦΟΥΜΕΝΩΝ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΣΥΝΟΔΙΚΩΝ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΩΝ) εδωσε το περίφημο ΕΚΚΛΗΤΟΝ του Πάπα
 (δηλ κάθε θεωρών τον εαυτόν αδικούμενον προσφεύγει στον Επίσκοπο Ρώμης ως ΕΣΧΑΤΟΝ Κριτή) .
Πρόκειται για τον 5ον ΚΑΝΟΝΑ ΤΗΣ ΣΑΡΔΙΚΗΣ (342 μΧ)
 κατά τον οποιον :

"ΑΚΥΡΑ ΑΠΟΦΑΙΝΕΣΘΑΙ 
ΤΑ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗΝ ΠΡΑΤΤΟΜΕΝΑ
ΤΩΝ ΡΩΜΑΙΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ"
(Σωζομενός,3,10)

[Μετάφραση : Ειναι ακυρες οι αποφάσεις που λαμβάνονται χωρις την συμφωμη γνώμη του Επισκόπου των Ρωμαίων]


Σήμερα πολλούς αιώνες μετά, οι Συζητήσεις και οι Θεολογικοί Διαλογοι για την Ενότητα των Εκκλησιών προστρέχουν ξανά στους Αρχαίους Κανόνες της Εκκλησίας με την ελπίδα οτι στους νέους καιρούς μπορούν αυτοί (με μια νέα ερμηνεία και εφαρμογή)
 να αποτελέσουν mutatis mutandis το θεμέλιο της Ενότητας των Χριστιανών στην 3η χιλιετία.

Ιδιαίτερα ο 34ος Απ.Κανόνας θα αποτελέσει το βάθρο πανω στο οποιο θα θεμελιωθεί η πολυπόθητη ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ,
παρόλα τα μεγάλα ΠΡΑΚΤΙΚΑ προβλήματα που γεννα η Οικουμενική εφαρμογή της Αρχής της Ομοφωνίας κι οχι της Πλειοψηφίας ,
που προβλέπει.

Πέμπτη, 8 Φεβρουαρίου 2018

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΕΡΙ ΘΕΟΥ

Το ερώτημα Περί Θεού αποτελεί τον πυρήνα της Φιλοσοφίας.

Φιλοσοφία η οποια δεν εχει δώσει "απάντηση" στο εν λόγω ερώτημα δεν ειναι "Φιλοσοφία" αλλ' οιωνεί 'Εισαγωγή στην Φιλοσοφία',
δεδομένου οτι η απάντηση αυτή ειναι που καθορίζει και την εκάστοτε πνευματική θέση ενώπιον του Κόσμου και των Αξιών.

Βέβαια η Φιλοσοφική γλώσσα δεν χρησιμοποιεί τον ορο "θεός" 
που αποτελεί εννοια της θρησκευτικής γλώσσας. 

Ωστόσο ηδη απο την εποχή του Θαλή ,ο οποίος μίλησε περί ΠΡΩΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ή του Αναξίμανδρου ο οποίος εκανε λόγο περί του ΑΠΕΙΡΟΥ (=ΜΗ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΙΜΟΥ)
 η Φιλοσοφία "εκούσα -ακουσα" περιγραφει φιλοσοφικώς αυτό που  η θεολογία (η οποιαδήποτε θεολογία!)
ονομάζει" Θεό ".
(μάλιστα ο Αναξίμανδρος δεν δίστασε να αποκαλέσει το "Απειρον " ως ΘΕΙΟΝ .)


Αλλά κι ο Ηράκλειτος οταν μιλά για το ΑΕΙΖΩΟΝ ΠΥΡ ,το ΑΠΤΟΜΕΝΟΝ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟΣΒΕΝΝΥΜΕΝΟΝ ΜΕΤΡΑ
 δεν προϋποθέτει
τον ΡΥΘΜΟ (="μέτρα") 
ως ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΝΟΜΟ του Παντός ?
 Τι ειναι αυτό 
αν οχι ο "θεός" της θρησκευτικής/θεολογικής σκεψης ?


Περί Πλάτωνος (ΑΓΑΘΟΝ) ,Αριστοτέλους (ΠΡΩΤΟΝ ΚΙΝΟΥΝ ΑΚΙΝΗΤΟΝ),
Πλωτίνου (ΕΝ) 
δεν θα αναφερθώ διότι ειναι προφανές οτι οι περιγραφές
 των εν λόγω φιλοσόφων ,
στην εννοια του "θεού" αναφέρονται
,με φιλοσοφική φρασεολογία.


Θα συνοψίσω ομως τις θέσεις για την "υπερτατη Αρχή " που διέπει την Πραγματικότητα ,
των νεωτέρων  (πολλών αποκληθέντων και ως ..ΑΘΕΩΝ)
Φιλοσόφων :

-ο ΛΟΓΟΣ του Κάντ
-το ΠΝΕΥΜΑ του Χέγκελ
-η ΒΟΥΛΗΣΗ του Σοπενάουερ
-η ΘΕΛΗΣΗ ΓΙΑ ΔΥΝΑΜΗ του Νίτσε
-η ΖΩΤΙΚΗ ΦΟΡΑ του Μπεργκξόν
-το ΕΙΝΑΙ του Χαϊντέγκερ κλπ

ολα αυτά δεν αποτελούν "εικόνες"
που καλύπτουν τον θρησκευτικό ορο "ΘΕΟΣ"
υπό την εννοια οτι σημαίνουν 
το "ΝΟΗΜΑ του Παντός "?

Η Φιλοσοφία συνεπώς
 οποτε μιλά περί ΥΠΕΡΤΑΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΠΟΥ ΔΙΕΠΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ,
ή αναζητά ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
 στην ουσία προσπαθεί να ΔΩΣΕΙ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΤΗΣ, 
δηλ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΕΡΙ ΘΕΟΥ -
το οποιο ειναι και το ΑΚΟΙΜΗΤΟ ερώτημα πάσης φιλοσοφίας 
αφου  η Φιλοσοφία δεν ειναι γνώση ,αλλά συνεχής υπέρβαση 
τής εκάστοτε Αγνοιας 
προς μιαν βαθύτερη Αγνοια.


Και ακριβώς, αυτός ο Αγώνας ειναι
 που ΚΑΤΑΞΙΩΝΕΙ τον Ανθρώπινο ΛΟΓΟ (τον αναζητούντα τις Προϋποθεσεις και την ΑΥΤΟΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑ του) ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΑΠΟΛΥΤΟΥ,
που στην θρησκευτική γλώσσα αποκαλούμε "Θεό".

Δευτέρα, 5 Φεβρουαρίου 2018

ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ

Ενα από τα πιό ευχρηστα και επιστημονικά συγγράμματα περί του Μακεδονικού Ζητήματος ειναι αυτό με τον ομώνυμο τίτλο του Κ.ΒΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ (1993)


Συνοψίζω εν ολίγοις τα συμπεράσματα του :

-κατά τις τελευταιες δεκαετίες του 19ου αι στην περιοχή της Μείζονος Μακεδονίας (που τότε ανήκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία )υπήρχαν διαμορφωμένες δύο εθνολογικές ομάδες με ισχυρές εθνικές συνειδήσεις ,η ΕΛΛΗΝΙΚΗ και η ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ. 

-κύριο χαρακτηριστικό διαφοροποίησης δεν ηταν τόσο η γλώσσα οσο η ενταξη σε διαφορετική Θρησκευτική Ιεραρχία (αν και οι δύο ανήκαν φυσικά στο Ορθόδοξο Δόγμα):
 στο Οικουμενικό Πατριαρχείο ανήκαν οι εχοντες ελληνική εθνική συνείδηση ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ,
ενω στην (ιδρυθείσα το 1870)
ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ ΕΞΑΡΧΙΑ επεδίωκαν να ανήκουν εκεινοι οι κάτοικοι της Μακεδονίας που ειχαν βουλγαρική συνείδηση και μιλούσαν την βουλγαρική γλώσσα (κυρίως στο βόρειο μέρος της Μείζονος Μακεδονίας).

-Βασικός παράγοντας στην διαμόρφωση αυτής της βουλγαρικής συνείδησης
αποτέλεσε και το ολο Κίνημα του ΠΑΝΣΛΑΒΙΣΜΟΥ εκπορευθέν εκ Ρωσίας βεβαίως (βλ ΣΛΑΒΙΚΟ ΚΟΜΙΤΑΤΟ ΜΟΣΧΑΣ -1845/ Καθηγ.ΓΡΗΓΟΡΟΒΙΤΣ- Αφοί ΜΙΛΑΝΤΙΝΩΦ) ,το οποιο απέβλεπε μέσω της δημιουργίας ανεξαρτήτου Βουλγαρικού Κράτους ΣΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΤΩΝ ΡΩΣΩΝ ΣΤΗΝ ΜΕΣΟΓΕΙΟ.












-οι περισσότεροι Σλαβόφωνοι( κυρίως στην Μακεδονία νοτίως περιπου του παραλλήλου των Σκοπίων ) ειχαν -αν και σλαβόφωνοι-ελληνική εθνική συνείδηση και το επιδεικνυαν αυτό μην εγκαταλείποντας το Οικουμενικό Πατριαρχείο και απορρίπτοντας την Βουλγαρική Εξαρχία.


Η βουλγαρική προπαγάνδα (η οποία βεβαιως υποστηριζε οτι ΠΑΣ ΣΛΑΒΟΦΩΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΒΟΥΛΓΑΡΟΣ )βλέποντας οτι δεν αποδίδει αυτή η 'γραμμή' στους πληθυσμούς νοτίως του παραλλήλου των Σκοπίων ,άλλαξε 'θέση' και με την ιδρυση το 1893 της ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ άρχισε να μιλά,οχι πλέον για βουλγαρική εθνότητα αλλά  για "Μακεδονικό Εθνος" και να επιδιώκει την γενικη Εξέγερση ολων των Χριστιανών της Μακεδονίας κατά των Τούρκων με το σύνθημα :"Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΣΤΟΥΣ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ".
Η νέα θέση της βουλγαρικής 'υψηλής πολιτικής' βασίστηκε βεβαίως στην  μικρή διαφοροποίηση της "σλαβομακεδονικής" γλώσσας απο την βουλγαρική (η πρώτη αποτελεί διάλεκτο της δευτερης)
και στηρίχτηκε απο την 'αριστερή' πτερυγα της ΕΜΕΟ ,των "αυτονομιστών".
(Στους Βαλκανικούς πολέμους βεβαίως ολη η ΕΜΕΟ ,"δεξιά" και "αριστερά" ,ΣΥΝΤΑΧΤΗΚΕ ΠΛΗΡΩΣ ΜΕ ΤΑ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ.
Η ιδια βουλγαρίζουσα γραμμή ακολουθήθηκε στο Μακεδονικό και αργότερα απο την Κομμουνιστή 3η Διεθνή
 -εξ ου και η εθνοπροδοτική γραμμή του ΚΚΕ κατά τον Μεσοπόλεμο
οπως και κατά την 5η Ολομέλεια του 1949...)

-Μακροπρόθεσμος σκοπός της ΕΜΕΟ ηταν ,πρώτα η Αυτονόμηση της Μακεδονίας και κατόπιν η ΠΡΟΣΑΡΤΗΣΗ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ (κατά το πρότυπο της προσάρτησης της Ανατ.Ρωμυλίας).

-η προπαγάνδα της ΕΜΕΟ γέννησε την Εξέγερση του ΙΛΙΝΤΕΝ το 1903 η οποία κατεστάλη βιαίως απο τους Οθωμανούς.

-απάντηση στο Ιλιντεν υπήρξε η εναρξη του Ελληνικού Μακεδονικού Αγώνα (1904-1908) μέσω ιδρυσης απο εθελοντές Ανταρτικών Σωμάτων που στόχο ειχαν να ΑΠΟΣΟΒΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΒΟΥΛΓΑΡΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΕΜΕΟ.

-στον ελληνικό Μακεδονικό Αγώνα πηραν μέρος πολλοί Σλαβόφωνοι με ελληνική εθνική συνείδηση (=ΓΡΑΙΚΟΜΑΝΟΙ κατά τους Βουλγάρους)οπως ο ηρωικός ΚΑΠΕΤΑΝ-ΚΩΤΤΑΣ ο οποιος συλληφθείς απαγχονίστηκε απο τους Τουρκους στο Μοναστήρι των Σκοπίων το 1905 φωνάζοντας στα σλαβομακεδόνικα :Dazivi Gartsia =ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ !
(Α.Κοντούλης"Βίος Καπετάν-Κώττα,1931, σελ 43)

-χωρίς τις θυσίες υπερ του Ελληνισμού αυτών των σλαβόφωνων Ελλήνων της Μακεδονίας
(αλλά και των βλαχόφωνων) θα ειχε χαθει τοτε και για πάντα
για την Ελλάδα η Μακεδονική υπόθεση και σήμερα η Μακεδονία θα ήταν βουλγαρική.

Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018

ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ- Η ΠΗΓΗ ΤΩΝ ΛΟΓΙΩΝ (Q)

Στο συγκεκριμένο πόνημα
τού  Π.Βασιλειαδη περιγράφεται με επιστημονικό τρόπο 
η περίφημη Πηγή των Λογίων(Q) του Ιησου 
(Q ,εκ του Quelle= πηγή)
 -το αρχαιότερο οιωνεί Ευαγγέλιο -
που ανάγεται στα χρόνια
 πρίν το 70 μΧ (καταστροφή του Ναου και της Ιερουσαλήμ απο τους Ρωμαίους).


Συνοπτικά αναφέρω τα εξής :

Οι 200 περίπου ΚΟΙΝΟΙ ΣΤΙΧΟΙ
 (ομοιοι σχεδόν σε επίπεδο λέξεων..)
των Ευαγγελίων "ΜΑΤΘΑΙΟΥ" και "ΛΟΥΚΑ" 
αποτελούν το περιεχόμενο του Αρχαιότερου Ευαγγελίου
 που εξιστορει 
το εσχατολογικό ΚΗΡΥΓΜΑ του Ιησου 
για την ΕΓΓΙΖΟΥΣΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.



Η ομοιότητα των φράσεων σε πολλά σημεια 
των 200 αυτών στίχων στα δύο Ευαγγέλια
 δειχνει οτι μάλλον πρόκειται για ΓΡΑΠΤΗ ΠΗΓΗ κι οχι απλώς για κοινή προφορική Παράδοση.

Οι ΣΗΜΙΤΙΣΜΟΙ επίσης σε πολλά σημεια 
τού κειμένου
 δειχνουν οτι πρόκειται για ελληνική Μετάφραση απο ΑΡΑΜΑΪΚΟ πρωτότυπο.

Δίνω δυο χαρακτηριστικά επ αυτου παραδείγματα σημιτισμών :

-"Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ" προερχόμενη απο την εβραϊκή φραση MALKUT HASAMAYGM ,
η οποία στην ουσία σημαίνει το απλό "Βασιλεία του Θεου"
-αποφεύγοντας το ονομα "θεός" 
και αντικαθιστώντας το 
με την λέξη "ουρανός".

-"ΤΑ ΟΦΕΙΛΗΜΑΤΑ ΗΜΩΝ" (απο την Κυριακή Προσευχή τού ΠΑΤΕΡ ΗΜΩΝ.)
Η λέξη "οφειλήματα" αποδίδει την εβραϊκή CHOBA
 που σημαίνει ταυτόχρονα "ΓΡΑΜΜΑΤΙΑ" 
αλλά και "Αμαρτίες".


Ο μεταφραστής δηλ της Πηγής των Λογίων του Ιησου
 μετεφρασε κατά λέξη 
απο το αραμαϊκό πρωτότυπο τούς ΣΗΜΙΤΙΣΜΟΥΣ/ΕΒΡΑΪΣΜΟΥΣ
 στην Αλεξανδρινή Κοινή αδιαφορώντας για την ακριβή αποδοση του περιεχομένου ,
αποκαλύπτοντας ομως σε μας σήμερα την ΑΡΧΙΚΗ προέλευση του κειμένου.



Ομως το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό της Πηγής των Λογίων ειναι οτι ΑΓΝΟΕΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΘΟΥΣ
 τού Ιησου,
δίνοντας σημασία μόνο στις Διδαχές και τα Θαύματα του 
ως επικυρωτικά των ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΩΝ αντιλήψεων του 
οτι "ΗΓΓΙΚΕΝ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ".



Ωστόσο η Πηγή αυτή των Λογίων
 ΔΕΝ ΕΣΩΘΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ στην Εκκλησία 
αλλά ΕΝΤΑΓΜΕΝΗ στα Ευαγγέλια "Ματθαίου "και "Λουκά"
ΕΝΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΘΟΥΣ.



Προφανώς η Εκκλησια 
φοβήθηκε τους ΓΝΩΣΤΙΚΟΥΣ
 που διατηρούσαν τέτοιες διηγήσεις
 -βλ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΟΥ ΘΩΜΑ-
οπου αγνοούσαν
 ΩΣ ΑΝΕΥ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΤΟ ΠΑΘΟΣ , και ετσι ενεταξε τα Λόγια
 στις Ευαγγελικές διηγήσεις
 ΜΑΖΙ με το Πάθος.


Τέλος να αναφέρω οτι
 αν δεχτούμε οτι γυρω στο 60 μχ
  ο Απ.ΠΑΥΛΟΣ αναπτύσσει την ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ 
ως κεντρικό πυρήνα του Χριστιανισμού ,φαινεται οτι ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ,περί το 50 μΧ ,
μια ΠΡΟΠΑΥΛΕΙΑ,
ΓΝΩΣΤΙΚΙΖΟΥΣΑ(?)
 ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΑ εχει αναπτύξει μιαν Θεολογία για τον Εσχατολογικό Προφήτη Ιησου ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΘΟΥΣ ,
πλησιέστερη στην παλαιοδιαθηκική αντίληψη περί των Προφητών 
τών οποίων η ολη σημασία βρισκεται στο ΚΗΡΥΓΜΑ τους
 ΚΙ ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΡΑΓΙΚΟ ΤΟΥΣ ΤΕΛΟΣ ,
το εν πολλοίς αναπόφευκτο..


ΥΓ εκτός τού συγκεκριμενου βιβλιου τού Π ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗ 
χρήσιμο ειναι και το εργο
 "THE CRITICAL EDITION AT Q " 
τού J.M.ROBINSON ,Minneapolis,2000, οπου υπάρχει η Φιλολογική Αποκατάσταση του Κειμένου της Πηγής των Λογίων (Q)

Τρίτη, 9 Ιανουαρίου 2018

"ΑΝΑΠΗΔΗΣΑΣ ΑΝΕΒΟΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΣΤΙ"- Οι αρχαίοι συγγραφείς για την Μακεδονική γλώσσα.

 Επειδή το περιλάλητο "Μακεδονικό" εχει πολιτικοποιηθεί αγρίως
 ηδη απο τον 19ο αι.
 ειναι δύσκολο να ειπωθουν ορισμένα νηφάλια 
και επιστημονικώς τεκμηριωμένα λόγια
 σχετικά με την προελευση της περίφημης ΑΡΧΑΙΑΣ Μακεδονικής γλώσσας
(και κατ 'επέκταση περί της Καταγωγής των Αρχ.Μακεδόνων)



Βεβαίως στην παρούσα ανάρτηση δεν θα αναφερθώ στην πολιτική προϊστορία του ζητήματος
 ουτε στα κραυγαλέα και ανιστόρητα ψευδη της Προπαγάνδας των Σκοπίων
(ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΒΕΒΑΙΩΣ ΕΙΝΑΙ ΣΛΑΒΟΙ ΚΑΙ ΤΑ "ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ" ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗΣ)
 ουτε τα σχέδια της Κομμουνιστικής Διεθνούς του Μεσοπολέμου 
για Σοβιετική Βαλκανική Ομοσπονδία
 (στην οποία εντάσσεται  βεβαίως και η τότε θεση περί "Σλαβομακεδόνων" του ΚΚΕ
αλλά και η θέση του Κόμματος κατά τον Εμφύλιο,
Βλ: 5η ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΚΚΕ /1949 :
"Ο ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΘΑ ΒΡΕΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΘΕΛΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ"
Επίσημα Αρχεία ΚΚΕ ,τόμ.6, σελ.337-338)


Ξεκινώ εκ προοιμίου 
με τα εξής :

-Ελλείψει επαρκών πηγών (επιγραφών κλπ) ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΙΓΟΥΡΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ.

Πολλές εκ των μακεδονικών λέξεων που διασώζει ο ΗΣΥΧΙΟΣ (5ος αι μΧ) στο τέλος του Λεξικού του
 ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΤΥΜΟΛΟΓΗΘΟΥΝ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ 
παρόλες τις σχετικές ,φιλότιμες προσπάθειες.
(πχ οι λέξεις : γόταν ,γάρκαν ,γόδα, ιζέλα  κλπ .)

Αντίθετα πολλές εκ των 150 περίπου λέξεων που αποκαλεί ο Ησύχιος "μακεδονικές" 
ευκολα δειχνουν την ελληνική προέλευση τους.

Οπότε ελλείψει ΑΣΦΑΛΩΝ γραπτών πηγών 
ουτε η αποψη ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ (περι ελληνικότητας της αρχ.μακεδονικής) ουτε του Kretschmer (περί Ιλλυροθρακικής προέλευσης) 
μπορει να υποστηριχθει ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΩΣ με ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ-
 δηλ.ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΩΣ.



Ομως εκεινο που ενδιαφέρει την παρούσα ανάρτηση ειναι η αναφορά Αρχ.συγγραφέων
που μιλουν περί Μακεδονικής γλώσσας
διαφοροποιώντας και γλωσσικά
τους  Ελληνες απο τους Μακεδόνες.


Δεν θα αναφέρω τον ΔΗΜΟΣΘΕΝΗ που στους "Φιλιππικούς"του αποκαλεί τον Φίλιππο βάρβαρο 
("ΟΥ ΜΟΝΟΝ ΟΥΧ ΕΛΛΗΝΟΣ ΟΝΤΟΣ 
ΟΥΔΕ ΠΡΟΣΗΚΟΝΤΟΣ ΟΥΔΕΝ ΤΟΙΣ ΕΛΛΗΣΙΝ.."=οχι μόνον δεν ειναι Ελληνας ,αλλά δεν εχει τιποτα που να ταιριάζει στους Ελληνες..-ΔΗΜ.ΦΙΛΙΠ. Γ'37)-
-ο Δημοσθένης μπορεί να θεωρηθεί ως Αντιμακεδονίζων  πολιτικολογών -
θα αναφερθω ομως στον  ΙΣΟΚΡΑΤΗ
ο οποιος δεν μπορει να θεωρηθει "αντιμακεδόνας"
 αφου ζητάει απο τον Φίλιππο να αναλάβει Πανελλήνια Εκστρατεία κατά των Περσών 
γράφοντας 
οτι οι πρόγονοι του Φιλίππου
 "ΜΟΝΟΥΣ ΓΑΡ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΥΧ ΟΜΟΦΥΛΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΑΡΧΕΙΝ ΑΞΙΩΣΑΙ.."(Ισοκ.Φιλιπ.108)


Δεν πρόκειται επισης  να αναφερθώ  στην πασίγνωστη ΑΝΤΙΔΙΑΣΤΟΛΗ των αρχαίων συγγραφέων(Θουκυδίδης, Αρριανός,Παυσανίας κλπ) 
μεταξύ Ελλήνων και Μακεδόνων
 σαν να μιλούσαν για ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ Εθνη
γιατί λιγο-πολύ αυτά ειναι γνωστά.


Θα επιστήσω ομως την προσοχή στον ΠΛΟΥΤΑΡΧΟ
 ο οποιος σε δύο -τουλάχιστον-σημεία ομιλει περι  ΞΕΧΩΡΙΣΤΗΣ
Μακεδονικής γλώσσας δινοντας την εντύπωση  οτι πρόκειται για ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ γλώσσα απο τα Ελληνικά.

Γράφει  λοιπόν ο Πλούταρχος στον "ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ"
 οταν εξιστορεί το θανατηφόρο επεισόδιο με τον Κλείτο (τον οποιον σε μια λογομαχία μεθυσμένων φόνευσε ο Αλέξανδρος
 άν και ο Κλειτος του ειχε σώσει τη ζωή στον Γρανικό ) 
οτι ειρωνευόμενος ο Αλέξανδρος
(την καταγωγή ?) του Κλείτου ,
ρωτά τους γύρω του :
"ΟΥ ΔΟΚΟΥΣΙΝ  ΥΜΙΝ
ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝ ΤΟΙΣ ΜΑΚΕΔΟΣΙΝ
ΩΣΠΕΡ ΕΝ ΘΗΡΙΟΙΣ ΗΜΙΘΕΟΙ ΠΕΡΙΠΑΤΕΙΝ?" (Πλουτ.Αλεξ.51)
[= δεν σας φαινονται οι Ελληνες οτι περπατουν αναμεσα στους Μακεδόνες
ως Ημιθεοι ανάμεσα σε θηρία ?]

Και οταν ο Κλειτος αντιμίλησε στον Αλέξανδρο ,ο τελευταίος οργισθείς "ΑΝΑΠΗΔΗΣΑΣ ΑΝΕΒΟΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΣΤΙ ΚΑΛΩΝ ΤΟΥΣ ΥΠΑΣΠΙΣΤΑΣ.."(Πλουτ.Αλεξ.51)
[= ανασηκώθηκε φωνάζοντας μακεδονικά τους Υπασπιστές]




Πάλιν ο Πλούταρχος στον "ΕΥΜΕΝΗ" αναφέρεται σε αυτήν την ..περιφημη Μακεδονικη Γλώσσα 
γράφοντας οτι 
οι Μακεδόνες υποδέχτηκαν τον Ευμένη φωνάζοντας σε Μακεδονική γλώσσα :
"ΩΣ ΕΙΔΟΝ ΕΥΘΥΣ
ΑΣΠΑΣΑΜΕΝΟΙ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΤΗ ΦΩΝΗ
ΤΑΣ ΤΕ ΑΣΠΙΔΑΣ ΑΝΕΙΛΟΝΤΟ.."(Πλουτ.Ευμ.14)
[=μολις τον ειδαν τον χαιρέτησαν σε μακεδονικη γλώσσα 
και σήκωσαν ψηλά τις ασπίδες]




Τα  παραπάνω βεβαια δεν αποδεικνύουν
 αυτά που υποτίθεται
οτι θέλουν να αποδειξουν
δεδομενου οτι ,
ναι μεν γνωρίζουμε οτι οι αρχ.συγγραφεις αντιδιαστέλλουν Ελληνες και Μακεδόνες 
κάνοντας λόγο
 για Μακεδονική Γλώσσα (=φωνή) , αλλά ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΕΠΙΓΡΑΦΙΚΟ Ή ΑΛΛΟ ΓΡΑΠΤΟ ΥΛΙΚΟ
 για να πουμε με ασφάλεια 
ΠΟΙΑ ΗΤΑΝ Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ-
αν ηταν παρακλάδι της Δωρικής
ή αναγόταν στα Ιλλυρικο-θρακικά (ή καποια άλλη γλώσσα..)

Το σίγουρο
 και ΚΟΣΜΟΪΣΤΟΡΙΚΟ βεβαια γεγονός ηταν 
οτι ο Φίλιππος καθιερώνοντας την ΑΤΤΙΚΗ
 -κι ΟΧΙ ΤΗΝ ΔΩΡΙΚΗ διάλεκτο
ή την Μακεδονική γλώσσα -
ως ΕΠΙΣΗΜΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΟΥ ,
την κατέστησε τελικά 
μεσω των κατακτήσεων του Αλεξάνδρου
ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΓΛΩΣΣΑ.

ΥΓ πάντως πρέπει να σημειωθεί οτι
ενω σε πολλούς αρχ.συγγραφείς αμφισβητήθηκε η Ελληνικότητα των Μακεδόνων
 (τουλάχιστον των ορεσίβιων του Βορρά)
ουδέποτε αμφισβητήθηκε η Ελληνικότητα
των Βασιλέων της Μακεδονίας.

ΥΓ 2 .Προπολεμικά πάντως η Επαρχία των Σκοπίων ονομαζόταν VARDARSKA δηλ. Επαρχία του ΒΑΡΔΑΡΗ -ο Τίτο την μετωνόμασε σε "Μακεδονία" ,μεταπολεμικά σύμφωνα με τους πολιτικούς σχεδιασμους του τότε κομμουνιστικού συνασπισμού.

ΥΓ 3 . Σε κάθε περίπτωση πάντως οι Σλαβόφωνοι της Μακεδονικής γης αρχισαν να επικαλούνται κάποια "μακεδονική" ΕΘΝΙΚΗ καταγωγή στα τέλη του 19ου αι μέσω της ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ (ΕΜΕΟ)
που οργάνωσε την-αποτυχημένη- ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΙΛΙΝΤΕΝ το 1903 κατά των Οθωμανών .
Αργότερα βέβαια η ΕΜΕΟ πέρασε ολοκληρωτικά στα χέρια των ΒΟΥΛΓΑΡΙΖΟΝΤΩΝ απ οπου και αρχικά εκπορευόταν..

(Απώτερος στόχος της ΕΜΕΟ ηταν ,αφού επιτευχθεί πρώτα η Ανεξαρτητοποίηση της Μακεδονίας, κατόπιν να πραγματοποιηθεί η Προσάρτηση της στην Βουλγαρία -οπως εγινε και με την Ανατ.Ρωμυλία)

Στο διήγημα του Σ.ΜΥΡΙΒΗΛΗ "Η ΖΩΗ ΕΝ ΤΑΦΩ " στηνΑ'  Εκδοση του 1924 ,φαίνεται η διαμόρφωση αυτής της"μακεδονικής"συνείδησης
("ΜΑΚΕΝΤΟΝ ΟΡΤΟΝΤΟΞ")
απο τους Σλαβομακεδόνες.
(Στις μετέπειτα εκδόσεις του εν λόγω διηγήματος ο Μυριβήλης για προφανείς πολιτικές σκοπιμότητες αφαίρεσε την επιμαχη φράση από το κείμενο του..)

ΥΓ4 τέλος ας μην αγνοούμε οτι πολλοί Μακεδονομάχοι ηταν Σλαβόφωνοι
(οι λεγόμενοι ΓΡΑΙΚΟΜΑΝΟΙ)
δινοντας το αίμα τους ομως
για να ενταχθει η υπό Οθωμανική κατοχή Μακεδονία ,στο Ελληνικό κράτος-
και χωρίς τους οποίους θα ειχε χαθεί για τον Ελληνισμό η Μακεδονία και θα ειχε προσαρτηθεί στην Βουλγαρία (.Βλ Κ.ΒΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ, 1993)
Κραυγαλέο παράδειγμα ο ηρωικός ΚΑΠΕΤΑΝ-ΚΩΤΤΑΣ που απαγχονίστηκε το 1905 στο Μοναστήρι των Σκοπίων απο τους Τούρκους φωνάζοντας στα Σλαβομακεδονικά :
Dazivi Gartsia =ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ !
(Α.Κοντούλης, Βιογραφία Καπετάν Κώττα Χρήστου, 1931, σελ.43)

ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΟΣ